Rellen in Oost-Jeruzalem: waar draait het juist om?

Oost-Jeruzalem bereikte de afgelopen dagen en weken een nieuw kookpunt. De aanslag op de ultrarechtse Joodse tempelactivist en kolonist Yehuda Glick op 29 oktober dreigt de al erg gespannen situatie in Jeruzalem helemaal te doen ontploffen. MO* zoekt een antwoord op de meest prangende vragen.  

(c) Willem Staes

De Tempelberg/Haraam al-Shareef in Oost-Jeruzalem

Willem Staes

4 november 2014
MO*wereldbloggers

Op 29 oktober werd de Israëlische tempelactivist Yehuda Glick, die pleit voor de bouw van een Derde Joodse Tempel op de Tempelberg, neergeschoten door een motorrijder toen hij een conferentie van de Tempelbeweging bijwoonde in West-Jeruzalem.

Dit nadat op een week eerder een Palestijn inreed op een bushalte, en daarbij twee Israëli’s doodde. Glick ligt momenteel in een coma.

1. Wat gebeurde er juist?

Muataz Hijazi, de Palestijn die door de Israëlische politie verdacht wordt van de aanslag op Glick, werd de volgende dag doodgeschoten in zijn woning in Oost-Jeruzalem. De Israëlische politie stelt dat dit gebeurde nadat een vuurgevecht uitbrak, maar ooggetuigen trekken dit in twijfel.

Hijazi droeg volgens hen geen wapens, en zou van dichtbij doodgeschoten zijn geweest nadat hij al neergeschoten was en weerloos op de grond lag. In dat geval is er sprake van een buitenrechtelijke executie.

De vader en broer van Hijazi werden daarna om onduidelijke redenen gearresteerd, en het huis van de Hijazifamilie zou gesloopt worden. Uit het voorlopige autopsierapport blijkt dat het lichaam van Hijazi doorzeefd was met minstens twintig kogels.

De Israëlische premier Netanyahu beval op 30 oktober de voorlopige afsluiting van de Tempelberg (Haraam al-Shareef voor de Palestijnen), een ‘oorlogsverklaring’ volgens de Palestijnse President Abbas. De Tempelberg was op 31 oktober opnieuw gedeeltelijk toegankelijk, maar blijft voorlopig verboden terrein voor alle Palestijnse mannen onder de veertig jaar.

Rellen braken uit nadat het nieuws van de dood van Hijazi bekend raakte, en tientallen Palestijnen werden opgepakt door de Israëlische ordediensten of raakten gewond.

Netanyahu riep alle partijen op 1 november op tot kalmte. Hij kondigde de dag erna aanpassingen aan een bestaande wet aan die de straf voor het gooien van stenen verhoogt tot tien of zelfs twintig jaar.

2. Waarom protesteren Palestijnen?

Sinds de ontvoering en moord op drie Israëlische tieners begin juni was er sprake van een massale Israëlische arrestatiecampagne van Palestijnse inwoners van Oost-Jeruzalem (dat sinds 1967 door Israël bezet wordt), terwijl het Palestijnen steeds moeilijker werd gemaakt te bidden op de Tempelberg. Vele arrestanten worden bovendien vastgehouden zonder dat een aanklacht werd geformuleerd.

Sinds begin juni is er sprake van een massale arrestatiecampagne van Palestijnen, en 36 Palestijnen werden gedood door het Israëlische leger

De moord op de Palestijnse tiener Mohammed Abu Khdeir - wiens verkoolde lichaam begin juli werd teruggevonden - leidde tot massale Palestijnse protesten, en joodse extremisten vielen op verschillende gelegenheden Palestijnse inwoners aan in Jeruzalem.

De oorlog in Gaza deed de protesten enkel nog in kracht toenemen. Sinds begin juni werden daarnaast 36 Palestijnen gedood en meer dan 3200 Palestijnen verwond door het Israëlische leger in Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever.

75 procent van de inwoners van Oost-Jeruzalem leven bovendien onder de armoedegrens. Cijfers van de Israëlische Vereniging voor Burgerrechten in Israël (ACRI) tonen hoe Palestijnen in het oostelijke gedeelte van de stad – die evenveel belastingen betalen als de inwoners van West-Jeruzalem- worden gediscrimineerd op het vlak van huisvestiging, medische en publieke diensten, onderwijs, en toegang tot nutsvoorzieningen.

Dat voedt Palestijnse frustraties en leidt tot gewelddadig verzet, zoals ook erkend wordt door de Israëlische analist Udi Dekel van het Institute for National Security Studies in Tel Aviv.

‘Het is allemaal samen te vatten in één woord: frustratie. Enerzijds is er geen enkele politieke horizon, anderzijds een diepgewortelde discriminatie door de gemeente. Maar ook de frustraties tegen de Palestijnse Autoriteit nemen steeds meer toe’, stelt voormalig gemeenteraadslid belast met Oost-Jeruzalem Meir Margalit aan de telefoon vanuit Jeruzalem.

Daniel Seideman, hoofd van de Israëlische ngo Terrestrial Jerusalem, wijst in een reactie aan MO* op de ‘eenzijdige Israëlische aanpak’ in het neerslaan van de Palestijnse rellen in het oosten van de stad.

‘Het probleem is dat Israël de Palestijnen in Oost-Jeruzalem als een vijandige bevolking beschouwt, die enkel door meer geweld gebroken kunnen worden. Het simpele idee om hen misschien eens te vragen waarom ze rebelleren komt echter nooit op bij deze regering, die enkel meer olie op het vuur gooit’, aldus Seideman.

‘Het simpele idee om gewoon eens te vragen waarom Palestijnen rebelleren komt nooit op bij deze regering’ 

‘Deze regering leeft in een fantasiewereld van een verenigd Jeruzalem waarin Israël controle blijft uitoefenen over 300.000 Palestijnen en waarin er geen sprake is van een bezetting. Dat is onhoudbaar’, stelt Seideman nog.

Seideman wijst er ook op dat de Israëlische regering recent aankondigde de bouwplannen voor duizenden nieuwe illegale nederzettingen in Oost-Jeruzalem te willen versnellen.

Deze zouden de bestaande nederzettingenring rond Jeruzalem en de afsluiting van de stad van de rest van de Westelijke Jordaanoever nog versterken. Een toekomstige Palestijnse hoofdstad in Oost-Jeruzalem wordt hierdoor zo goed als onmogelijk gemaakt, wat de Palestijnse frustraties en moedeloosheid nog vergroot.

Netanyahu stelde bovendien eind oktober uitdrukkelijk dat ‘deze gebieden [joodse wijken in Oost-Jeruzalem] binnen de Israëlische grenzen zullen blijven in eender welke [vredes]overeenkomst.’

Palestijnen zien daarnaast in de overname van huizen in Silwan (een Palestijnse wijk die grenst aan de Oude Stad en de Tempelberg) door kolonistenbewegingen een bewijs van een steeds openlijkere ‘verjoodsing’ van delen van Oost-Jeruzalem.

3. Waarom is de Tempelberg zo’n gevoelige kwestie?

Van oudsher bestaat een “status-quo” waarin gelovige joden mogen bidden aan de Klaagmuur en moslims hun geloof kunnen belijden op de Tempelberg zelf.

Deze status-quo werd herbevestigd na de Israëlische verovering van de Oude Stad van Jeruzalem in 1967, maar kwam de afgelopen decennia steeds meer onder druk te staan.

Verschillende nationaal-religieuze “tempelbewegingen” pleiten voor de bouw van een “Derde Joodse Tempel” op de plek waar nu de gouden Rotskoepel en de al-Aqsamoskee staan. Orthodoxe joden houden wel nog vast aan het verbod tot het betreden van de Tempelberg totdat de Messias terugkeert op Aarde.

Groepjes extremistische religieus-nationalististen voerden de afgelopen maanden hun aanwezigheid op de Tempelberg verder op

De huidige status-quo voorziet in een gedeelde Israëlisch-Jordaanse verantwoordelijkheid voor het beheer van de site, wat geregeld werd in het Israëlisch-Jordaanse vredesakkoord uit 1994.

Palestijnen klagen echter dat de Israëlische veiligheidsdiensten steeds meer beperkingen opleggen om de Tempelberg te kunnen betreden. 

Een rapport van de Israëlische ngo’s Ir Amim en Keshev uit 2013 toont hoe de tempelbewegingen nauwe banden onderhouden met de Israëlische regering en het Israëlische establishment. Huidig Israëlisch minister van Huisvestiging Uri Ariel riep in januari 2014 nog op tot het slopen van de al-Aqsamoskee en de Rotskoepel om plaats te maken voor een Derde Joodse Tempel.

Groepjes joods-religieuze nationalisten van verschillende tempelbewegingen voerden de afgelopen maanden hun aanwezigheid op de Tempelberg nog op, wat door de Palestijnen als een grove provocatie werd ervaren.

4. Wat is er mis met gelijke geloofsrechten voor joodse Israëli’s?

Voorstanders van het doorbreken van de status-quo op de Tempelberg begrijpen niet waarom de hele kwestie zo gevoelig ligt, en zeggen enkel te ijveren voor gelijke geloofsrechten voor joodse Israëli’s op de Tempelberg.

‘Ondanks de agressieve taal en dreiging van confrontatie hebben joden het recht op eredienst op hun heilige sites in Jerusalem. Dat is een basismensenrecht, geen provocatie’, stelt de Israëlische auteur Aaron Magid in de krant Haaretz.

‘Gelijke joodse geloofsrechten op de Tempelberg zijn een basisrecht, geen provocatie’

Die claim gaat volgens de Israëlische journalist Larry Derfner niet op. ‘De Tempelbeweging is geen beweging voor religieuze gelijkheid en is dat nooit geweest. Ze is gericht op joodse religieuze dominantie en misprijzen voor moslims en de Islam.’

Derfner verwijst onder meer naar de ‘langetermijndoelstellingen’ van één van de meest prominente tempelbewegingen, de Temple Mount Faithful, die het heeft over ‘het verwijderen van deze heidense altaren’ van de Tempelberg. 

Betty Herschman van Ir Amim laat een gelijkaardig geluid horen in een reactie aan MO*. Ze stelt dat de Tempelactivisten ‘enkel en alleen de taal van gelijke en burgerlijke rechten hebben gecoöpteerd om de status-quo te verstoren.’

Aaron Magid vraagt zich daarentegen af waarom elke jood die wil bidden op de Tempelberg automatisch een kolonist zou zijn.

Veel Palestijnen vrezen echter dat het toelaten van joods gebed op de Tempelberg slechts een eerste stap is in een verborgen tempelagenda. De Tempelberg zou hierin omgetoverd worden tot een exclusieve joodse gebedsplaats en site voor een Derde Joodse Tempel, waarin geen plaats meer is voor de gouden Rotskoepel en de al-Aqsamoskee.

‘Hoe zouden joden reageren moest Hamas plots eisen om op het plein aan de Klaagmuur te bidden?’

Herschman waarschuwt voor het morrelen aan de status-quo, wat volgens haar kan leiden tot een uitbarsting van geweld en zowel het Israëlisch-Palestijns vredesproces als het Israëlisch-Jordaans vredesverdrag zou bedreigen.

Ook een Europese diplomaat in Jeruzalem benadrukt tegenover MO* het belang van de status-quo op de Tempelberg.

‘De status-quo is in het leven geroepen om de explosiviteit van de site zoveel mogelijk te temperen. Tornen aan de status-quo is vragen om problemen’, aldus de diplomaat, die wijst op de extremistische ideologie van verschillende leden van de Tempelbeweging.

‘De vraag om te bidden klinkt heel onschuldig, maar als je ziet van wie ze komt kan je moeilijk begrip verwachten van de Palestijnen. Glick is een kolonist, en Feiglin (Israëlisch parlementslid) een uitgesproken racist. Hoe zouden joden reageren moest Hamas plots eisen om op het plein aan de Klaagmuur te bidden?’

Laat een reactie achter

Javascript is vereist om dit formulier te gebruiken.

Bert Laon

Nogal eenzijdige voorstelling van de feiten. De auteur weigert het feit van een week eerder, een Palestijn die inreed op een bushalte, te noemen wat het was: een aanslag. Verder zaait hij twijfel over de verdachte Muataz Hijazi, of hij wel de dader was, of hij wel gewapend was. Het woord van de Israëlische politie, tegen het woord van de omwonenden, zou je kunnen zeggen. Maar waarom zou de politie hem niet gewoon arresteren? Daar hebben ze toch belang bij. Zo kunnen ze te weten komen wat het motief is, wie de opdrachtgevers zijn, of er nog medeplichtigen zijn of plannen voor andere aanslagen. Het is een veelgebruikte techniek om alles wat Israël beweert onmiddellijk in twijfel te trekken. Achteraf wordt er zo goed als nooit een rechtzetting gepubliceerd. Bvb. ook in het geval van de 3 Joodse tieners die tijdens de zomer vermoord werden. Door Hamas, zei Israël, maar Hamas ontkende de betrokkenheid, wat door alle Israëlbashers onmiddellijk voor waar werd aangenomen. Later heeft Hamas dit wel toegegeven en hun heroische actie geprezen. Verder blijft MO mist spuien over de tweestatenoplossing. In geen geval zal Israël afstand doen van Jeruzalem of delen ervan. Dat was al zo in het Clinton-plan. Stellen dat vrede enkel mogelijk is met Jeruzalem als hoofdstad van een Palestijnse staat is desinformatie. Zo’n staat kan perfect met Ramallah als hoofdstad. Buitenwijken van Jeruzalem illegale nederzettingen noemen is eveneens desinformatie. Buitenwijken zijn geen kolonies. Het gaat om gebied dat in het Clintonplan ook al bij Israël zou horen. Verder heeft MO graag de mond vol over de apartheidsstaat Israël. Maar het feit dat Joden de tempelberg niet mogen betreden, enkel omdat ze Jood zijn, is dat dan geen apartheid? De Palestijnen rellen zogezegd omdat ze vrezen dat Joden toelaten op de tempelberg zou kunnen leiden tot de afbraak van de Al-Aqsa moskee voor de bouw van een derde Joodse tempel. In die vrees herken je waar ze zelf toe in staat zijn. Niet toevallig hebben zij hun moskee gebouwd om de heiligste plaats voor de Joden. Nu beschuldigen ze de Joden ervan om te willen doen wat zij zelf gedaan hebben. Maar dat is een drogreden. Men zegt dat de Palestijnen naar vrede streven. Wel, een eerste stap naar vrede betekent het aanvaarden van de andere. Het streven naar gebieden die Judenrein zijn gaat niet samen met het idee van vrede tussen volkeren. Tenslotte sluit de auteur af met een tendentieuze vraag: hoe zouden de Joden reageren moest Hamas toegang tot de Klaagmuur eisen. De analogie klopt niet. Hamas is een terreurorganisatie en heeft niets te eisen. Waarvoor moet Hamas die toegang hebben? Om aanslagen te plegen? Verder betreft de Klaagmuur de heiligste site in een stad die voor de Joden in haar geheel heilig is. Een correcte vraag zou zijn: hoe zouden de Arabieren reageren moest Israël toegang voor Joden eisen, niet enkel tot Mekka, maar tot de Kaaba zelf?

Eddy Flaine

Huiswerk beter maken, zou ik zeggen:

- het Clinton plan voorzag wel degelijk Palestijnse soevereiniteit over de Palestijnse delen van Oost-Jeruzalem. Clinton begreep wel het abc van de tweestaten-oplossing: een Palestijnse staat zonder Oost-Jeruzalem is een non-starter.

- iedereen mag volgens de status-quo de Tempelberg betreden, ook Joden. Maar ze mogen er niet bidden (ook niet volgens de Israelische wet, trouwens). En volgens de Joodse orthodoxe leer mogen ze zelfs geen voet zetten op de Tempelberg.

- Over de apartheidsanalogie (waar in het artikel heeft u die trouwens gelezen?): die wordt vooral gemaakt met de Westoever, waar andere wetten gelden volgens etnische criteria. Joodse kolonisten vallen er onder Israelisch burgerlijk gezag, terwijl Palestijnse inwoners onder Israelisch militair bewind vallen.

Bert Laon

Volgens de Oslo akkoorden moeten de grenzen van een toekomstige Palestijnse staat, inclusief die van Jeruzalem worden vastgelegd bij onderhandelingen. Alle Israëlische premiers hebben al aangegeven dat de status van Jeruzalem als ondeelbare hoofdstad van Israël niet onderhandelbaar is. Enkel Barak en Olmert wilden onderhandelen over een symbolische Palestijnse soevereniteit over een aantal wijken en medebeheer maar geen soevereiniteit over de religieuze sites. Wat die beschuldiging van Israël als apartheidsstaat betreft, de Palestijnen op de Westbank hebben uiteraard niet dezelfde rechten als Israëli’s want ze zijn geen Israëli’s. De Westbank is geen deel van de staat Israël. De Westbank is betwist gebied, het is niet-soeverein gebied dat aan geen enkele staat toebehoort. Het behoort niet tot Israël zoals opgericht in 1948, Jordanië heeft het bezet tot 1967 maar maakt er geen aanspraak meer op. De Palestijnse staat is ondanks herhaalde pogingen nooit opgericht. Het is dus onzin om te spreken over apartheidsstaat Israël, tenzij je heel de Westbank als een deel van de staat Israël beschouwt…

Vincent Brunott

Israël is als Joodse staat de verwezenlijking van het zionisme dat al ver voor de tweede wereldoorlog een politiek streven werd. Dat veel Joden na de tweede wereldoorlog verlangden naar een veilige thuishaven is begrijpelijk. Maar dat die thuishaven een Joodse staat werd die een religieuze claim op Jeruzalem praktiseert is intriest. Het huidige Israël is opgericht in bewoond gebied. Vaak wordt gezegd dat de lokale bevolking slechts uit nomaden bestond die geen territoriale rechten op dat gebied konden laten gelden en dat er voor de rest al veel Joden woonden die daar stukken grond bezaten en dus wél rechten op dat gebied konden laten gelden. Afgezien van het discmininatoire karakter van dergelijke beweringen: nomaden wonen niet… Die zogenaamde nomaden bezaten grond en woningen en waren het slachtoffer van Brits kolonialisme. Hun territoriale rechten waren hen door de Britten ontnomen en in plaats van dat ze die na de beëindiging van die kolonisatie terugkregen werden die via de Volkerenbond vergeven aan de zionisten en werd de huidige staat Israël opgericht… Kolonisatie is diefstal en het weggeven van andermans land is dat eveneens… De oprichting van de staat Israël kan niet ongedaan worden gemaakt. Je kunt een staat die ondertussen wortel heeft geschoten niet opheffen zonder een enorme humanitaire ramp te veroorzaken. Maar hoe herstel je een dergelijke catastrofale historische vergissing (die eigenlijk een misdaad is) op een manier die voor alle partijen bevredigend is? In ieder geval niet door Israël in stand te houden als apartheidsstaat. In ieder geval niet door Israël toe te staan haar gebied uit te breiden en illegale nederzettingen te bouwen. Niet door de religieuze claim op Jeruzalem te erkennen. Niet door Palestijnen te verdrijven en hun woningen te slopen om plaats te maken voor woningen van illegale Joodse kolonisten. Niet door Israël te voorzien van financiële steun en oorlogstuig waarmee het op genocidale wijze Palestijnen uitroeit. Niet door toe te staan dat Israël Palestijnen discrimineert door ze collectief te straffen voor wat enkelingen misdoen.  Israël gedraagt zich als een olifant die een muis verplettert en daarbij luid toetert dat die muis haar bedreigt… Het leed dat de leiders van Israël de Palestijnen berokkent is onmenselijk en onbeschrijflijk: vernietiging van hele families, de martelingen, de wraakacties, vernietiging van bezit, de muur, de roadblocks, het tijdelijk onthouden van medische zorg, de vernietiging van infrastuctuur, het racisme, het creëren van tweederangsburgers, het voor Palestijnen ontoegankelijk maken van allerlei voorzieningen… En dat alles en nog veel meer al sinds de oprichting van de huidige apartheidsstaat Israël. Het is daarom uiterst goedkoop om Hamas een terreurorganisatie te noemen. Een muis die onder de poot van een olifant met een katapult schiet is geen terrorist. De echte terreur komt in de vorm van gebiedsuitbreiding, racisme, uiterst bloedige aan genocide grenzende collectieve straffen, enzovoort, steeds weer van het welvarende Israël, niet van de verpauperde in een voortdurende neurose gedrukte Palestijnen. Een veilige thuishaven voor Joden is heel iets anders dan een waanzinnige religieuze claim op een groot territorium ten koste van de oorspronkelijke bevolking. Als de leiders van Israël werkelijk vrede zouden willen zouden ze kiezen voor een totaal andere benadering. Maar van zionisten kun je niet verwachten dat ze vrede willen zolang ze het gebied waarop ze hun waanzinnige claim leggen nog niet volledig in handen hebben…

Bert Laon

Wat een tirade steekt u daar af. Maar helaas vol fouten. In elke zin wel één. U beschuldigt de Britten van het ontnemen van eigendomsrechten van de bewoners, maar dat klopt niet. Voor de mandaatperiode lag het gebied in het Ottomaanse rijk en de meeste bewoners hadden geen eigendomsrechten. Sommigen wel en hebben grond of huizen verkocht aan Joodse immigraten die reeds in de 19de eeuw zijn aangekomen. Hele gebieden waren niet bevolkt. Bvb. waar nu Tel Aviv is, een stedelijk agglomeratie van 2,5 miljoen mensen was daarvoor eenvoudigweg geen bewoning. U noemt de oprichting van de staat Israël een historische vergissing, eigenlijk een misdaad. U staat daar perfect op één lijn met Hamas. De realiteit is dat de VN vanaf dag 1 gestreefd hebben naar een tweestatenoplossing, de partitie van mandaat-Palestina, een staat voor de Joden en een staat voor de Arabieren. De Joden accepteerden het plan, de Arabieren niet want ze wilden het hele territorium. En dat blijft tot op de dag van vandaag zo. De claim van apartheid blijkt ook al niet te kloppen. Breng eens een bezoek aan Israël en u zal vaststellen dat Joodse en Arabische Israëlis hetzelfde openbaar vervoer delen, in dezelfde restaurants eten. Arabische Israëlisch kunnen dezelfde beroepen uitoefenen, studeren, dokter, advocaat of parlementslid worden. Uw betoog wordt grotesk wanneer u spreekt over genocide, en Israël die de Palestijnen uitroeit. Die aantijging is eenvoudigweg absurd. Uw vergelijking van Hamas met een muis met een katapult is belachelijk. Hamas beschikt over krachtige middellange afstandsraketten waarmee ze de dichtbevolke regio van Tel Aviv kunnen treffen. Ze schieten die raketten af om zo veel mogelijk burgerslachtoffers te maken. Het feit dat Israël zijn bevolking beschermt met Iron Dome en schuilkelders maakt dergelijke aanvallen daarom niet meer acceptabel. U heeft maar op 1 punt gelijk: dat Israël welvarend is, en de Palestijnen vooral in Gaza dan, verpauperd en verdrukt. Maar de oorzaak van deze penibele situatie ligt niet bij Israël maar bij de desastreuze keuzes die de Arabieren en hun leiders de afgelopen 70 jaar hebben gemaakt. Tenslotte beweert u dat Zionisten geen vrede willen. Nochtans heeft Israël reeds vele vredesvoorstellen gedaan, het beroemdste wellicht van te Camp Davind bij Bill Clinton, maar recenter nog in 2008 deed Olmert voorstellen aan Abbas. Het blijkt dat de Palestijnen of alleszins hun leiders niet in staat zijn van vrede te aanvaarden. Een probleem waar elke Amerikaanse administratie zich reeds de tanden op stuk heeft gebeten. Lees de memoires van Clinton. Of van die van Condoleeza Rice. Er lagen concrete en verregaande plannen op tafel. Maar als het erop aankomt blijken de Palestijnse leiders niet in staat om die te aanvaarden…

Freia

Interessant artikel, maar ik stel vast dat de auteur het steeds heeft over de Palestijnen, maar geen enkele Palestijnse NGO of mensenrechtenactivist aan het woord laat. Nochtans zijn er heel wat NGOs en studiecentra die zich buigen over de mensenrechtensituatie in Oost Jeruzalem en die gerund worden door Palestijnse juristen, politiek analyseren, onderzoekers, experts en activisten. Deze aan het woord laten zou het artikel kunnen verrijken. Volgende keer huiswerk beter maken.

Yonat

Wat wordt hier rond de pot gedraaid en gelogen over de Tempelberg:
1. De Tempelberg is de meest heilige plek ter wereld voor de Joden en slechts de derde heiligste plek voor de moslims.
2. De enige vorm van apartheid die er in Israël bestaat is juist op de Tempelberg want hoe heilig die plek ook is voor de Joden, worden zij niet toegelaten om daar te bidden!!! Wat is dat? Moesten Joden zoiets doen tegen moslims dan zou de wereld te klein zijn!!! Zeggen dat de moslims bang zijn dat dit een eerste stap is van de Joden om de Tempelberg over te nemen, zijn slechts insinuaties en leugens! Dit soort redeneringen zijn dan hetzelfde als bv. te zeggen dat indien Israël de  Palestijnen grond zouden geven, dit voor de Palestijnen een eerste stap zou zijn om zo langzaam het hele land Israël  over te nemen en bezetten. Alleen heeft deze stelling echter wel een basis (in tegenstelling tot wat u u beweert in het artikel) want de Palestijnen hebben reeds in het verleden bewezen dat land for peace, niet werkt bij hun. (terwijl in het verleden zoals bij Egypte dit soort vredesonderhandelingen wel gewerkt heeft, Israël is dus duidelijk wel bereid land te geven in ruil voor vrede) . Na de terugtrekking uit Gaza hebben de Palestijnen Gaza gebruikt als lanceerbasis van raketten op Israël. En in het handvest van Hamas staat heel duidelijk wat ze echt willen: “Hamas heeft ernaar verlangd Allah’s belofte ten uitvoer te leggen, hoeveel tijd dat ook kost. Mohammed … zei: “De dag des oordeels zal niet komen, totdat de joden zich achter rotsen en bomen verstoppen, die zullen zeggen: ‘O moslims, o Abdullah, achter mij zit een jood, kom hier en dood hem’.”) Maak daar maar eens vrede mee….

LEES OOK

Foto: Kashfi Halford (CC BY-NC 2.0)
Tien jaar na de inname van de Gazastrook door Hamas, verslechteren de leefomstandigheden van de 2 miljoen mensen in de Palestijnse enclave ‘verder en sneller’ dan voorspeld was in 2012, zeggen
© Marlies Van Coillie
De Gentse muzikant Thomas Noël bezocht met zijn project “The City’s Song” de Palestijnse politieke hoofdstad Ramallah.
Heinrich-Böll-Stiftung (CC BY-SA 2.0)
Nir Baram, zoon en kleinzoon van twee Israëlische Labour-ministers, wordt de grootste Israëlische schrijver van zijn generatie genoemd.
Lisa Goldman (CC BY-NC 2.0)
Hagai El-Ad is algemeen directeur van de Israëlische mensenrechtenorganisatie B’Tselem. De Israëlische jood is begaan met de veiligheid en de stabiliteit van zijn land.

Meest recent van Willem Staes

UNODA (CC0)
NoNukesBlog #5: Quo vadis, nucleaire NAVO?
Het is gebeurd. 122 landen keurden vrijdag in New York een internationaal verbodsverdrag goed dat kernwapens verbiedt. Kernwapens zijn vanaf nu illegaal onder internationaal recht.
© Vrede vzw
NoNukesBlog #4: Nucleaire Gollums in Brussel
In maart 2017 gingen binnen de Verenigde Naties historische onderhandelingen van start, die deze week zullen leiden tot een nieuw internationaal verbodsverdrag op kernwapens.
© Willem Staes
NoNukesBlog #3: Lobbyen voor een kernwapenverdrag
In maart 2017 gingen binnen de Verenigde Naties historische onderhandelingen van start, die deze week zullen leiden tot een nieuw internationaal verbodsverdrag op kernwapens.
Tim Wright (CC BY 2.0)
NoNukesBlog #2: De laatste rechte lijn naar een kernwapenverbod
In maart 2017 gingen binnen de Verenigde Naties historische onderhandelingen van start, die deze week zullen leiden tot een nieuw internationaal verbodsverdrag op kernwapens.