De opkomende landen wuiven het neoliberalisme uit

Dat enkele grote ontwikkelingslanden een economische groeispurt doormaakten in het voorbije decennium is geen nieuws meer. Maar veel mensen ontgaat de snelheid van die evolutie. Zo steeg het aandeel van de ontwikkelingslanden in de wereldeconomie tussen 2000 en 2009 van 40 naar 50 procent (in koopkrachttermen). Die evolutie roept de vraag op in welke mate de opgang van het Zuiden de mondiale politiek zal wijzigen of nu al wijzigt. Het antwoord op die vraag varieert naargelang van het domein.

  • Associated Press / Reporters De staatshoofden van de vijf BRICS-landen Brazilië, Rusland, India, China en Zuid-Afrika poseren op de BRICS-top die plaatsvond op 29 maart 2012 in New Delhi. Associated Press / Reporters

John Vandaele

MO*redactie
Globalisering & wereldpolitiek, Oost-Azië, Centraal-Afrika
27 juni 2012

Klik op de foto’s of de titeltjes hieronder om de verschillende delen van dit dossier te lezen.

Controle over financiële sector is sleutel voor nieuw ontwikkelingsmodel
Richard Kozul-Wright, bij de VN-Conferentie voor Handel en Ontwikkeling (Unctad) verantwoordelijk voor de Zuid-Zuidsamenwerking, ziet drie kenmerken die de meeste opkomende landen delen: een financiële sector ondergeschikt aan de echte economie, een sterk industrieel beleid en een sociale zekerheid met universele toegang.

De opkomende landen in de economisch-financiële machtsarena
De opkomende landen nemen het dus niet nauw met de neoliberale mantra’s. Ze denken pragmatisch en streven vooral groei na. Dat betekent nog niet dat ze ook een alternatief verhaal articuleren in de internationale instellingen. Ze verwerven er wel geleidelijk meer macht. (verschijnt op 26 juni)

De alternatieve strategieën van de opkomende machten
Op het vlak van economie en financieën hanteren de BRICS-landen een andere aanpak dan de traditionele neoliberale strategie van de Westerse landen. Maar ook in andere domeinen, zoals energie, klimaat, sociaal beleid en veiligheid en vrede doen de groeilanden het anders. (verschijnt op 27 juni)

Staatsbedrijven als instrumenten van het beleid
De val de Berlijnse Muur betekende voor velen dat de liberale kapitalistische economie alles voor elkaar ging krijgen. De opkomende economieën drukken vandaag het idee dat globalisering en private ondernemingen de wereldeconomie sturen voor een groot deel de kop in. Nu China, Brazilië, Rusland en co met hun staatsbedrijven de crisis het best lijken door te komen, zijn de kaarten opnieuw geschud. (verschijnt op 28 juni)

Groeilanden kunnen kloof tussen arm en rijk nog niet dichten
Ondanks groeicijfers tot tien procent per jaar, slagen de BRICS-landen er voorlasnog niet in hun bevolking uit de armoede te tillen. Vooral Brazilië heeft op vlak van inkomensgelijkheid vooruitgang geboekt, maar de cijfers zijn nog steeds onvergelijkbaar met die van West-Europa.

Laat een reactie achter

Javascript is vereist om dit formulier te gebruiken.

LEES OOK

© Reuters
Nadat met de verkiezing van de Amerikaanse president Trump het gevaar van protectionisme en isolationisme duidelijk werd, waren tijdens het weekend alle ogen op de APEC-top te Lima gericht op China
PROChris Devers (CC BY-NC-ND 2.0)
Politici worden geacht dingen gedaan te krijgen. Als ze dat om een of andere reden niet meer kunnen, kiezen de mensen voor degenen die wél daden beloven.
Schone energiebronnen zijn wereldwijd sterk in opmars, blijkt uit cijfers van het Internationaal Energie Agentschap.
(c) Joe Athialy
Enkele internationale ngo’s, waaronder 11.11.11, publiceren vandaag een rapport waaruit blijkt dat de Wereldbank op grote schaal steenkoolcentrales en andere schadelijke projecten financiert.

Meest recent van John Vandaele

Kashfi Halford (CC BY-NC 2.0)
De Arabische woede het zwijgen opleggen, is geen goed idee
Het ontslag van Abou Jahjah als columnist van De Standaard roept vragen op. Diepgaande vragen over hoe we verder moeten met dit Griekse drama aan de Jordaan.
Safia Osman (CC BY-NC-ND 2.0)
De 21ste eeuw “ademt” de strijd om een leefbare stad, elke dag
Een dag als gisteren brengt het allemaal weer in herinnering: de waanzin van de files, het fijn stof, ons onsamenhangende beleid, en het verlangen naar een leefbare stad…
© Floris Van Cauwelaert
Nieuwjaarsbrief: ‘Beste mama’
John Vandaele schrijft een brief aan zijn moeder die een tijdje geleden gestorven is.
Steve Snodgrass (CC BY 2.0)
Hoopvolle boeken in tijden van Trump
Nu het machtigste land ter wereld een president verkoos die doet alsof er geen ecologische uitdagingen bestaan, is het levensbelangrijk dat andere mensen hun hoofd níet in het zand steken.
Nooit meer tonen X

Ontdek

MO*nieuwsbrieven

Schrijf je in op onze gratis nieuwsbrieven en blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

Facebook/Twitter

Blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

MO*magazine

Abonneer je op ons unieke kwartaalmagazine voor slechts € 28.

Een abonnement nemen

MO*papers

Abonneer je op de gratis digitale achtergronddossiers (pdf) over actuele mondiale thema’s.