Elf nieuwe jongens hebben we in de shelter. Nog 5 te gaan en dan zit de plek vol voor het komende jaar. De nieuwelingen komen van de straat en hebben een flinke weg af te leggen. Daar zijn ze nu aan begonnen. Voor sommigen valt het goed mee. Sinke is bijvoorbeeld heel gelukkig met zijn nieuwe leven en brengt al zijn tijd door in de shelter.

Enkel de moeder moet nog starten met haar job in YT. Voor de rest is het immers allemaal klaar: de keuken staat er en de inboedel is gekocht. Best een hele klus, wetende dat vorig jaar de shelter zelf nog op instorten stond, er geen stromend water was, en al helemaal geen geld om enige verandering te financieren.

Als je vanuit het centrum richting de meest belangrijke kerk van Gondar loopt, kom je vanaf nu een opvallend geel bord tegen dat YT aanwijst. Jawel, YT staat eindelijk op de kaart en het duurde “slechts” zes maanden alvorens dit klaar was.

We liepen al een tijdje met het idee rond: een fiets voor YT zou het ideale vervoersmiddel zijn voor de dagdagelijkse activiteiten buiten de buro. Een bezoekje aan de shelter, even langs de markt voor wat spullen, een vergadering bij een andere organisatie… we leggen al snel wat afstand te voet af. Onze jongens doen graag enkele boodschappen voor ons te doen maar helaas duurt het al snel twee uren voor ze terug zijn met het benodigde.

Onze terugkomst vinden we spannend. Yenege Tesfa heeft bijna drie weken zonder onze aanwezigheid verder gedraaid, een proefperiode op hetgene wat er binnenkort onvermijdelijk aankomt, het definitieve loslaten.