Doe de Kosovo

Mahmoed Abbas gaat vragen om Palestina te erkennen als lid 194 van de Verenigde Naties. Het wordt 'une drôle de semaine diplomatique'. En in die zin doet deze periode me denken aan de tijd dat Kosovo de eigen onafhankelijkheid uitriep, op 17 februari 2008.

  • Bart Lasuy Kristien Bonneure Bart Lasuy

Het hing al een tijdje in de lucht, maar geen kat die wist wanneer. Mijn reizen voor de nieuwsdienst volgden elkaar almaar sneller op. Maar het bleef gissen naar Independence Day. In die berekoude februaridagen was het nationaal orkest van Kosovo al hymnes aan het repeteren en werden de straten versierd. Maar zeker was het pas toen premier Thaci de woorden uitsprak in het parlement. Waarop een diplomatiek vuurwerk uitbrak van erkenningen en veroordelingen, dat tot vandaag voortduurt.

Het is geen schoon kind, het onafhankelijke Kosovo, maar het is intussen wel al drie en een half jaar oud, het zit al in de kleuterklas. Behalve wat grensschermutselingen is het er rustig gebleven; zeker niet alle Serviërs zijn er gaan lopen. De economie (met binnen- en buitenlandse investeringen) trekt wel niet aan in dit kleine land met nog altijd een licht maffieuze reputatie, waar de premier wordt genoemd in een schandaal van … organenhandel. Maar er is daar niemand, niemand die terug wil naar de tijd toen Kosovo een Servische provincie was.

Internationaal weeskind

Wat is Kosovo nu? Een onafhankelijk ministaatje, erkend door 83 landen. Géén lid van de Verenigde Naties, want daar steken de Russen en de Chinezen een stokje voor. De Amerikanen waren immers de grote pleitbezorgers van de Kosovaarse onafhankelijkheid. Ook de Europese Unie blijft verdeeld. 22 lidstaten hebben Kosovo erkend (België meteen al op dag twee; ik bevond me toen in Servisch gebied en moest dat feit daar vooral niet rondbazuinen…), maar 5 EU-lidstaten niet! Spanje, Griekenland, Cyprus, Slovakije en Roemenië hebben allemaal zo hun redenen om nee te zeggen.

Internationaal is Kosovo dus nog altijd een zielig weeskindje. Lid van geen enkele club. Hoewel de onafhankelijkheidsverklaring niet indruiste tegen het internationaal recht. Dat was het oordeel van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag vorige zomer. Gejuich op alle banken in Pristina, tandengeknars in Belgrado. Alweer een symbolische overwinning/nederlaag, een bladwijzer voor in de geschiedenisboeken.

Onontkoombaar

Met alle bedenkingen die een mens kan verzinnen: ik blijf erbij dat de Kosovaarse onafhankelijkheid onontkoombaar was. Net als de Palestijnse. Wat verwachten we eigenlijk? Dat een volk na jaren van brutaal geweld en vervolgens vruchteloze onderhandelingen -van hier tot voorbij de manen van Saturnus en terug- nog meer geduld en incasseringsvermogen aan de dag legt?

Laat het dan maar schoksgewijs gebeuren.

“Palestina” is al erkend als onafhankelijke staat door een handvol andere landen, en wil nu volwaardig lid worden van de Verenigde Naties. De Palestijnen kunnen dat proberen via de Veiligheidsraad. Maar daar zal zowat het spiegelbeeld van de kwestie Kosovo opdoemen: Russen voor, Amerikanen tegen.

Er is een tweede spoor, via de Algemene Vergadering van de VN. Daar zou “Palestina” 126 tot 140 landen achter zich krijgen. Een pak meer dan Kosovo! Maar via de Algemene Vergadering kan Palestina dan weer hoogstens een “waarnemend niet-lid” van de VN worden, zoals Vaticaanstad.

Ach ja, de Verenigde Naties. We weten allemaal wat er met de beruchte resoluties 242 en 338 is gebeurd. Bladwijzers, inderdaad. Bezette gebieden zijn bezet gebleven.

Maar symbolisch of niet, let the beast go deze week. Om de wereld weer eens wakker te schudden.

LEES OOK

Eva Bartlett
Twintig jaar na de Oslo-akkoorden is een oplossing voor het Palestijnse vraagstuk alleen maar moeilijker geworden, vinden veel Israëli's. Dat blijkt uit een recente peiling.
C. Bastin
Net buiten het oude Jerusalem vind je het 4.000 jaar oude Palestijnse dorp Silwan. Hier zouden de eerste inwoners van Jerusalem hebben gewoond.
CC NASA
Na jaren van onderhandelingen bouwen Israël, Jordanië en Palestina samen een pijpleiding om water uit de Rode naar de Dode Zee te brengen.
Mohammed Omer/IPS
De vuilniswagens staan stil in Gaza-Stad.

Laat een reactie achter

Javascript is vereist om dit formulier te gebruiken.

Lodewijk (niet gecontroleerd)

Dat brutaal geweld komt wel van twee kanten of zijn dat Palestijnse voetzoeker en ongevaarlijk? Vlamingen hebben al meer dan 180 jaar geduld, Palestijnen no niet 1/3 maar ja Vlamingen zijn niet zo geweldadig als Moslims.

Louis (niet gecontroleerd)

Lodewijk, ken je die uitdrukking: "je moet geen appels met peren vergelijken? Je moet al vér heen zijn om de situatie van de Palestijnen in de bezette gebieden (en daarbuiten) te willen vergelijken met de zogezegde onderdrukking van de Vlamingen door de Walen (want dat is ongetwijfeld waarop je doelt)

a (niet gecontroleerd)

De huidige premier van Kosovo, Thaci, was een legeraanvoeder van het extremistische UCK, dat veel misdaden en moorden zijn actief heeft. In Kosovo worden de Serviërs, de oorspronkelijke bewoners en nu een minderheidsgroep gediscrimineerd. De Albanese Kosovaren vernielden honderderden Servische kerkjes. De afscheiding van Kosovo wordt heel terecht niet erkend door Rusland en veel andere landen.

klenak (niet gecontroleerd)

Mevrouw Bonneure bekijkt de situatie in Kosovo zonder meer door een linkse bril en doet dus alsof er eigenlijk niets aan de hand is in Kosovo, Ze gaat ook voorbij aan de terreur van de Albanese (meerderheids-)groep ook toen Kosovo nog een provincie was van Servië. Waarom is Kosovo Mitrovic in tweeën gedeeld? Waarom verzetten de Servische bewoners van Noord Kosovo zich? Waarop baseert zij zich als zij stelt dat niemand in Kosovo terug wil naar de tijd dat Kosovo nog een provincie was van Servië? Ook gaat zij simpel voorbij aan de figuur Thaci. Als zij daadwerkelijk in Kosovo is geweest heeft zij blijkbaar alleen contact gehad met Albanese bewoners, anders was haar verhaal niet zo subjectief geweest Dat er verdeeldheid is over de erkenning van de zelfstandigheid van Kosovo, zegt naar mijn mening al genoeg

Dries (niet gecontroleerd)

Naar mijn bescheiden mening vind ik de veronderstelde 'vergelijkbare' situatie tussen het Kosovo van enkele jaren terug en het huidige Palestina niet of slechts in beperkte mate opgaan. Dit omdat wat zich in de Balkan heeft afgespeeld in de jaren vóór die Kosovaarse onafhankelijkheid, en in feite ook nog in de eeuw die daaraan vooraf gaat, een wezenlijk andere dynamiek en verloop heeft gekend dan het Israëlisch-Palestijnse conflict. Als we bvb. kijken naar de recente conflicten van de jaren '90 en '00 die in het voormalige Joegoslavië hebben plaatsgevonden, kunnen we niet rond het feit heen dat nagenoeg elke betrokken partij (de VN & NAVO buiten beschouwing gelaten, alhoewel...) zich schuldig heeft gemaakt aan etnische zuiveringen en/of andere grove schendingen van de mensenrechten. In die context een beeld ophangen van de etnische Albanezen in Kosovo als een onderdrukte bevolkingsgroep verwikkeld in een gerechtvaardigde onafhankelijkheidsstrijd is de waarheid onrecht aan doen. Net als de Kroatische milities onder Tudjman, het Servische regeringsleger onder Milosevic en de Montenegrijnse, Bosnische & Servisch-Bosnische milities heeft ook het UCK zich met oorlogsmisdaden ingelaten. Het is een organisatie die zichzelf financierde dmv schimmige praktijken zoals illegale orgaan- & wapenhandel, nauwe banden onderhield met de Albanese maffia en folteringen op systematische wijze toepaste. Het lijkt mij sterk dat president Abbas en de Fatah-beweging hieraan een voorbeeld zouden willen nemen. Dit om maar te zeggen dat het kluwen van gebeurtenissen in de Balkan te midden van een storm van al dan niet gerechtvaardigde nationalistische sentimenten geen verhaal is van de onderdrukker vs de onderdrukten, zoals we dat in Israël zien. Aan welke kant van het politieke spectrum je je nu ook bevindt, het Israëlische conflict zonder meer kenmerken door een oneindige reeks van inperkingen van het Palestijnse territorium, brutale schendingen van de mensenrechten, enz. tot op het punt waar men vandaag belandt is, met name dat de Palestijnen als het ware in een openluchtgevangenis leven, beroofd van nagenoeg alle rechten, kansen en zelfs basisbehoeften. Als er dan al één conflict bestaat waar je één van de betrokkenen een rechtmatige eis tot zelfbeschikking kunt toekennen, laat het dan dit zijn.