Israël, leg ons het zwijgen niet op

Hoe kan het Israëlisch-Palestijns conflict ooit opgelost worden als zij die er voor ijveren niet langer worden getolereerd of toegelaten tot de regio? Een pertinente vraag van Raphael Shilhav, een collega van mensenrechtenactiviste Brigitte Herremans die zopas nog werd verbannen door de Israëlische staat. 

  • Zoriah (CC BY-NC 2.0) Gaza, tien jaar geleden Zoriah (CC BY-NC 2.0)
  • © Broederlijk Delen Brigitte Herremans in Jaffa (2014) © Broederlijk Delen

Ik ben Israëlisch staatsburger en ik werk in België voor CIDSE, een netwerk van sociale rechtvaardigheidsorganisaties waar ook Broederlijk Delen bij hoort. Vorige week werd mijn collega, Brigitte Herremans, de toegang tot Israël ontzegd terwijl ze een groep jongeren begeleidde die kwamen om Israël en Palestina met hun eigen ogen te zien.

De laatste tien jaar maakt Israël een langzaam maar ononderbroken proces door waarbij het maatschappelijke middenveld steeds minder ruimte krijgt om een rol van betekenis te spelen in het openbare leven. Verdedigers van mensenrechten die professionele relaties aanknopen met tegenhangers in Europa worden het slachtoffer van verdachtmakingen.

Door sommige organisaties en leden van de Knesset worden ze zelfs ‘landverraders’ genoemd. Bezoekers en vrijwilligers die zich inzetten voor de rechten van mensen in de meest kwetsbare gemeenschappen onder de bezetting, worden beschuldigd van het ondermijnen van de legitimiteit van Israël. Palestijnen die Israël ervan beschuldigen het internationale recht niet na te leven, geven aan dat ze worden gevolgd en geïntimideerd door niet-geïdentificeerde instanties.

Vredesproces

Zowel de Israëli’s als de Palestijnen zitten in een lastig parket. Het vredesproces zit in het slop en er is geen echt debat over hoe te beantwoorden aan de nood aan veiligheid en zelfbeschikking van beide gemeenschappen.

Israël, de bezettende macht in de Palestijnse gebieden, heeft geen toekomstvisie waarin Palestijnen vrij kunnen leren, werken en leven zonder de dagelijkse inmenging van Israëlische soldaten.

Iedereen die Israël oproept om een echte discussie aan te gaan, loopt het risico om beschuldigd te worden van antisemitisme of radicalisme.

Iedereen die Israël oproept om een echte discussie aan te gaan over hoe de veiligheid van en het respect voor het Palestijnse volk op een democratische manier gewaarborgd kunnen worden, loopt het risico om beschuldigd te worden van antisemitisme of radicalisme.

Brigitte kreeg de afgelopen dagen deze, en nog ergere, verwijten naar haar hoofd. Deze ongefundeerde beschuldigingen en haar toegangsverbod voor Israël dienen echter om een eerlijke discussie over de bezetting en over een duurzame en rechtvaardige vrede te vermijden.

De mensen die haar beschuldigen, sluiten zich af voor meningen die afwijken van de hunne en kiezen ervoor om, liever dan inhoudelijk in dialoog te treden, de sprekers aan te vallen. Ze doen wat ze kunnen om de legitimiteit te ondermijnen van iedereen die hun mening niet deelt en ze weigeren om de eenvoudige waarheid over de complexiteit van het leven te aanvaarden: dat het maar mogelijk is te groeien als persoon en als samenleving wanneer je luistert naar mensen met een andere visie.

Waarden

Bij de voorbereiding van de reis zocht Brigitte zowel naar Israëli’s als naar Palestijnen die haar groep konden vertellen over het leven in Israël en de bezette gebieden. Ze wilde de jonge Belgen niet enkel laten kennismaken met het Heilige Land maar ook met de mensen die er vandaag de dag leven. Mensen die uitdrukking kunnen geven aan hun eigen ervaringen en identiteit – Israëli’s zowel als Palestijnen.

Hoe denken zij dat het Israëlisch-Palestijns conflict ooit opgelost kan worden, anders dan door dialoog en wederzijds respect?

Elke persoon die bezwaar heeft tegen een dergelijke activiteit en tegen wat Brigitte doet, draagt bij aan de radicalisering van het debat en een vernauwing van de dialoog, ongeacht of ze dat nu doelbewust doen of niet.

Deze tegenstanders moeten zichzelf de vraag stellen – en wij moeten het hen eveneens vragen – hoe zij denken dat het Israëlisch-Palestijns conflict ooit opgelost kan worden, anders dan door dialoog en wederzijds respect?

En als het maatschappelijke middenveld het zwijgen wordt opgelegd omwille van dringende kwesties, wie zal er dan overblijven om de waarden waarin we geloven ter discussie te stellen en te verdedigen?

Laat een reactie achter

Javascript is vereist om dit formulier te gebruiken.

Bert Laon

Nee hoor, het activisme van Herremans helpt vrede geen stap dichterbij.

Joods Actueel heeft het even mooi opgelijst:
http://joodsactueel.be/2016/09/14/de-eenzijdigheid-van-brigitte-herreman…

En beoordeel anders zelf de schrijfsels van Herremans, bvb:
http://www.broederlijkdelen.be/nl/nieuws/zonder-palestijns-welzijn-kan-i…

Totaal eenzijdige propaganda en leugens.

“Het vredesproces na het Oslo-akkoord liet Israël toe om zijn greep op de Palestijnse gebieden versterken” Is dat zo? Ik dacht eerder hetvolgende: het vredesproces liet de PLO toe van terug te keren uit ballingschap in Tunesië en de PLO werd erkend als de gerespecteerde vertegenwoordiger van het Palestijnse volk. Het Israëlische leger trok zich terug uit Palestijnse steden zoals Jericho, Jenin, Ramallah en Nablus. Aangekomen in de Palestijnse gebieden hield Arafat er een dubbelzinnige aanpak op na. Officieel was hij voor vrede, maar achter de scherm organiseerde zijn PLO terreuraanslagen en deed hij niets om andere radicale groepen zoals Hamas en Islamic Jihad in te tomen. Als Arafat echt vrede had gewenst, had hij na de Oslo akkoorden de terroristische groeperingen moeten ontwapenen. Het tegengestelde gebeurde. Arafat zorgde ook voor een onnodige zware bewapening voor de politiemacht van de Palestijnse autoriteit. Niet veel later nam die politie-macht zelf de wapens op tegen Israëlische soldaten. Voor het Israëlische publiek was dat hun ergste nachtmerrie die uitkwam en wat critici van Oslo altijd hadden voorspeld: dat het vredesakkoord terroristische groepen zoals de PLO zou toelaten van legitiem te worden en een terroristische capaciteit uit te bouwen in de Palestijnse gebieden om vandaar aanslagen te kunnen plegen op Israël.

“De beloofde Palestijnse staat kwam er niet”. Nee, Arafat weigerde die staat in 2001 in Camp David bij Bill Clinton. Die Palestijnse staat had al 15 jaar een feit kunnen zijn! De reden dat er geen Palestijnse staat is omdat de Arabische leiders die altijd geweigerd hebben. De tweestatenoplossing was het voorstel vanaf dag 1. In 1947 stelde de VN een partitieplan voor Brits mandaat-Palestina voor, in een Joodse en Arabische staat. De Joden waren akkoord, de Arabieren weigerden want ze wilden het hele territorium. En die houding is in feite nooit veranderd.

“De Westoever werd een verzameling eilandjes in een zee van Israëlische controle. Palestijnen mochten niet langer werken in Israël, de checkpoints rezen als paddenstoelen uit de grond, er kwam een Muur”. Onjuist, er werken nog altijd héél veel Palestijnen uit de Westbank in Israël. Hun aantal is op 4 jaar tijd verdubbeld, schreven Israëlische kranten onlangs: http://www.jpost.com/Middle-East/Number-of-Palestinians-working-for-Isra… Begin dit jaar werden 30.000 bijkomende werkvergunningen goedgekeurd: http://www.timesofisrael.com/israel-said-to-okay-work-permits-for-30000-…

Ja, er kwam een muur, op veel plaatsen eerder een hek. Maar Herremans legt niet uit waarom. De tweede intifada die jaarlijks honderden Israëlische burgerdoden eiste. De situatie tijdens de tweede intifada is vergelijkbaar met die in België tijdens de aanslagen van maart 2016 op de luchthaven en de metro. Alleen vonden dergelijke aanvallen in Israël WEKELIJKS plaats. Na de bouw van de muur viel het aantal terroristische aanslagen en Israëlische burgerdoden zeer sterk terug. Die muur redt levens.

Enzovoort. Zo bevat elke zin in de stukken van Herremans eenzijdige propaganda, anti-Joodse clichés en leugens. Mensen zoals Brigitte Herremans brengen vrede geen stap dichterbij. Mensen zoals Brigitte Herremans zaaien haat, ze zetten de Arabieren aan tot onredelijke onverzettelijkheid. En het ergst van al is: ze dragen bij tot radicalisering van Belgische allochtonen van Arabische afkomst. En dat is gezien de huidige situatie TOTAAL onverantwoord.

Bert Laon

En de organisatie CIDSE, waarvoor Raphael Shilhav werkt blijkt in hetzelfde bedje ziek.
Bvb in dit artikel http://www.cidse.org/articles/palestine-israel/we-must-speak-the-truth-t…

We must speak the truth, durven ze er dan nog bijschrijven.

De arme Palestijnen zijn toch o zo onderdrukt. En dat gebeurt allemaal onder de vermomming van “security”, lees ik daar.

Tja, de Israëlische bezorgdheid over veiligheid is volledig terecht, en iedereen die de geschiedenis van Israël kent weet waarom.

Dat de arme Palestijnen zo onderdrukt zijn is vooral het gevolg van de keuzes van de Arabische leiders. Dat er nog altijd geen Palestijnse staat bestaat is omdat Palestijnse leiders zoals Arafat en Abbas herhaaldelijk concrete en verregaande voorstellen geweigerd hebben.
Dat er zoveel haat is in Gaza komt omdat mensen daar van jongs af gehersenspoeld worden door Hamas. De haat tegen Joden wordt er ingelepeld in de media, in de moskee in de scholen. Waarom de Gazastrook aan de Egyptische kant is afgesloten leggen ze natuurlijk weer niet uit.

Eigenlijk is het ook al niet correct om te spreken over “bezette gebieden”. Welk land wordt daar zogezegd bezet? Palestina? Nee, want er is geen Palestijnse staat. Gaza en de Westbank is niet-soeverein gebied, een territorium dat aan geen enkel land toebehoort. Want de Palestijnse staat werd immers nooit opgericht. En zo lang die niet is opgericht zal Israël daar aanwezig blijven om de veiligheid te garanderen. Moeten ze zich daar misschien uit terugtrekken, zodat terroristische organisaties het vol wapens en raketten kunnen zetten? Dat is niet vergezocht. Nadat Israël zich terugtrok uit Zuid-Libanon, nam Hezbollah hun plaats in. Ze hebben in dat kleine gebied dat grens aan het Noorden van Israël intussen een arsenaal van 150.000 raketten opgebouwd.

Als de Palestijnen een eigen staat willen, zullen ze nieuwe onderhandelingen moeten voeren en vrede sluiten. De Israëli’s willen vrede. Elke Amerikaanse president sinds Carter heeft zich ingespannen voor vrede. Nu de Palestijnen nog.

En wat die “nederzettingen” betreft. Meestal gaat het om buitenwijken van Israëlische steden die vlakbij de bestandslijn van 1949 ligt. Die gebieden kunnen de Palestijnen ruilen voor een stuk van Israël waar een meerderheid Arabieren wonen. De verafgelegen nederzettingen of outposts zullen bij een vredesakkoord uiteraard tot de nieuwe Palestijnse staat gaan behoren. Ik zie niet in wat daar mis mee is. De Arabische Israëli’s maken 20% van de bevolking van Israël uit. Zo zullen Joodse Palestijnen ook een kleine minderheid uitmaken van een nieuwe Palestijnse staat…

hans becu

Volkomen akkoord met Bert Laon. Het gebrek aan partijdigheid van de Ngo’s die met geld van ons allen aan politiek activisme doen is stuitend. Hetzelfde gebeurt trouwens ook op het niveau van de internationale instellingen, die hoe langer hoe meer bij monde van niet-westerse funcionarissen er een pertinent anti-westerse retoriek op nahouden, en hun partijdigheid allang niet meer verbergen. Zelfs zwarte piet nemen ze in het visier.

Laat de mensen van Mo toch eens de moed en de intellectuele eerlijkheid opbrengen om deze bijdrage van Johan Sanctorum hierover te lezen. Sanctorum verteld best interessante dingen, maar is persona non grata in de pers wegens politiek niet correct. Doen jongens.

https://sanctorumblog.wordpress.com/2016/09/06/weg-met-het-rechtse-popul…

 

Willy Cornelis

Ik begrijp Israel niet. Wereldwijd worden ze gehaat omdat de wereld steeds maar 1 klok hoort. De Arabische.  Joden hebben , voor hun aantal 5 x meer nobel prijzen in de wacht  gesleept dan gelijk welk ander volk. Dom zijn ze dus niet. Maar ze verdedigen zich nooit op alle kritiek in de wereld.  Hebben ze nog steeds niet begrepen dat bommen, geweren en muren bouwen nooit iets bijbrengen . Wel het woord en de wereldmedia…

Als Herremans Israel bezoekt is dat toch de ideale kans om eens grondig, uren, ja dagen met haar te discussieren..?  Herremans bedoelt het zeer goed, maar is zoals bijna de rest van de hele wereld onvolledig, feitelijk slecht, eenzijdig ingelicht. Zaken zoals er gebeuren op de Westbank kunnen niet. Ook, laat je dat toch eens uitleggen hoej dat te bekiken. Mogelijk zijn we verwonderd., want hier lezen of horen wij daar nooit  iets over. Waarom er geen joden meer wonen in de Gaza strook en waarom er in Israel zo een 20% Palestijnen wonen waar we nooit iets van horen..? En als je de Kaart van de Arabische wereld bekijkt dan moet je bijna een vergrootglas hebben om er het piepkleine Israel op te vinden Dat toch zo veel miserie en haat veroorzaakt bij die landen, maar ook bij  bijna  alle moslims wereldwijd…?? En waarom alle joden, wereldwijd op dezelfde kam worden geschoren. Dat is pas leuk psycholisch onderzoek voor een doktoraadsthesis.  Studenten zoeken zich rot voor een onderwerp, maar daaraan. raken .. durft men niet?? 

 

hans becu

Het probleem is de linkerzijde, waar ook Herremans toe behoort. Die willen niet geïnformeerd worden. Net zomin als hun geestelijke vaders, de Maoisten en de Trotskisten en de communisten, willen ze het kapitalisme vernietigen, zodat ze niet meer zien wat er te zien is, zo overheersend is hun aversie. Het rode boekje van Mao is vervangen door de Koran. Ze hebben geen van beiden gelezen. De realiteit is dat een verpletterende meerderheid van de linkse zgn. intelligentia die onze media domineert, die de mensen desinformeert, eigenlijk gewoon zelfingenomen dom is. Echt intelligente mensen weten dat de waarheid genuanceerd is, en dat niemand het Grote Gelijk noch de waarheid in pacht heeft.

Likoed Nederland

“Elke persoon die bezwaar heeft tegen een dergelijke activiteit, draagt bij aan de radicalisering van het debat en een vernauwing van de dialoog,”

 

Bravo, dat is een hele goede beschrijving van de agressieve hersenspoeling met een eenzijdige mening waar Brigitte mee bezig is.

 

LEES OOK

Israel Defense Forces (CC BY-NC 2.0)
‘Na 100 jaar internationale betrokkenheid en 50 jaar Israëlische bezetting dringt een kritischer debat zich op, internationaal maar ook in België’, stelt Brigitte Herremans van Broederl
Jarenlange inzet om degelijke informatie te combineren met eerlijke inzet werd voor Brigitte Herremans (Broederlijk Delen / Pax Christi) het voorbije weekend “beloond” met een nacht in
Nooit meer tonen X

Ontdek

MO*nieuwsbrieven

Schrijf je in op onze gratis nieuwsbrieven en blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

Facebook/Twitter

Blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

MO*magazine

Abonneer je op ons unieke kwartaalmagazine voor slechts € 28.

Een abonnement nemen

MO*papers

Abonneer je op de gratis digitale achtergronddossiers (pdf) over actuele mondiale thema’s.