Superdiversiteit

Superdiversiteit is noch een goede, noch een slechte zaak. Superdiversiteit is een feit en het is de verantwoordelijkheid van iedereen om er een succes van te maken. Dat is de stelling die Dirk Geldof inneemt in zijn boek Superdiversiteit. Hoe migratie onze samenleving verandert.

Samira Bendadi

MO*redactie
Diversiteit en Noord-Afrika
1 december 2013

Superdiversiteit is het kenmerk geworden van de grote steden, in Vlaanderen en elders in Europa. Alleen stelt Dirk Geldof vast dat onze taal en ons denken niet hand in hand gaan met de snel veranderde werkelijkheid. Terwijl de realiteit er een is van een superdiverse samenleving die veel complexer is dan wat het “wij” en “zij”-discours verkondigt, wordt een beleid gevoerd dat dit discours juist in de hand werkt. Want wie zijn “wij” en wie zijn “zij”? “Zij” kunnen ook “ons” zijn. En dat is de reële uitdaging. Dirk Geldof pleit dus voor een “ons”- of een “wij”-perspectief.

Diversiteit verwijst niet alleen naar een veelheid aan mensen met een migratieachtergrond. Het betekent ook een verscheidenheid in afkomst. Het is diversiteit binnen de diversiteit. Deze superdiversiteit staat ook voor een hoge jeugdwerkloosheid en een toenemende armoede. Maar het houdt ook een toenemende middenklasse met migratieroots in. Een andere dimensie van deze diversiteit is transnationaliteit. Er zijn meer en meer transnationale levens en gezinnen. Het onderscheid tussen van hier zijn en van ginder zijn is minder duidelijk geworden en dat ziet Geldof als een positieve zaak. Mensen en groepen bouwen gemeenschappen op die grens- en continentoverschrijdend zijn. Hij roept ook op om de superdiversiteit positief te benaderen en dit te vertalen in onder meer het onderwijs-, tewerkstellings- en gezinsbeleid.

Superdiversiteit. Hoe migratie onze samenleving verandert door Dirk Geldof is uitgegeven door ACCO. 213 blzn. ISBN 9789033493362

Laat een reactie achter

Javascript is vereist om dit formulier te gebruiken.

LEES OOK

Dr. Federica Zamato AZG
Soms zag ik steeds dezelfde patiënten opnieuw, week na week na week. Ik zag altijd dezelfde gezichten in de rij voor de behandelkamer.
© Brecht Goris
Hoe we hardnekkig niet willen weten wat voor de hand ligt, het blijft merkwaardig.
Heinrich-Böll-Stiftung (CC BY-SA 2.0)
Nir Baram, zoon en kleinzoon van twee Israëlische Labour-ministers, wordt de grootste Israëlische schrijver van zijn generatie genoemd.
© Nathalie Bertrams
In Malawi roken vrouwen zich dood. En dat terwijl maar 0,4 procent van de vrouwelijke bevolking zelf tabak gebruikt.

Meest recent van Samira Bendadi

CC Stephane333 (CC BY-SA 2.0)
Reportage uit de banlieue: ‘Het nieuwe Frankrijk wordt in de volkswijken opgebouwd’
Macron heeft gewonnen, ook in de banlieues. Maar het absenteïsme tijdens de parlementsverkiezingen vertelt een ander verhaal.
© Fatinha Ramos
Vaderland, moedertaal: op zoek naar het verloren thuisgevoel
Dat identiteit te maken heeft met taal en met de plek waar je vandaan komt, dat was altijd al het eerste geloofsartikel van de Vlaams-nationalisten.
© Arnaud De Decker
‘Het protest in de Rif is een signaal en het is aan de Marokkaanse staat om er positief mee om te gaan’
Ondanks de talloze aanhoudingen is de rust nog niet teruggekeerd in de stad El-Hoceima in het noorden van Marokko. Vandaag wordt een gigantische betoging in de hoofdstad Rabat georganiseerd.
© Reuters / Alaa Al-Marjani
Hoe oud is de “haat” tussen soennieten en sjiieten eigenlijk?
Het huidige geweld in het Midden-Oosten tussen sjiieten en soennieten vindt zijn oorsprong in het schisma dat in de zevende eeuw ontstond over de opvolging van de profeet Mohammed
Nooit meer tonen X

Ontdek

MO*nieuwsbrieven

Schrijf je in op onze gratis nieuwsbrieven en blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

Facebook/Twitter

Blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

MO*magazine

Abonneer je op ons unieke kwartaalmagazine voor slechts € 28.

Een abonnement nemen

MO*papers

Abonneer je op de gratis digitale achtergronddossiers (pdf) over actuele mondiale thema’s.