Bijna geen drinkbaar water, wel overstromingen

De voorbije maanden vluchtten ongeveer 120.000 Sudanezen naar Zuid-Sudan. In de vluchtelingenkampen is er een tekort aan drinkbaar water. En nu begint het ook nog te regenen waardoor de hulp verder bemoeilijkt wordt. Shaba is 35 jaar en verblijft met haar familie in het kamp van Jamam waar Artsen Zonder Grenzen werkt.

Artsen Zonder Grenzen

MO*wereldbloggers
Gezondheidszorg voor allen
5 juli 2012

“In september verlieten we ons dorp Buk omdat er gevochten werd. In Buk hadden we alles maar nu niets meer. In ons dorp werden vier mensen gedood in de gevechten. Mijn man en ik renden weg met onze vijf kinderen maar we raakten elkaar kwijt. Mijn man met drie kinderen, ik met twee. Na een dag wandelen vonden we elkaar terug in Kukur.

Het leven in Kukur was lastig. De mannen gingen soms terug naar Buk om voedsel te halen, maar er waren zoveel mensen en er was te weinig voedsel. In Kukur waren er bombardementen, soms ‘s nachts, soms ‘s morgens vroeg of soms overdag. Niemand durfde licht aan te steken of vuur te maken uit angst om gebombardeerd te worden. Er waren bominslagen vlak naast onze schuilplaats. We vertrokken naar Jamam omdat we hadden gehoord dat het er veilig was. Het was 12 dagen wandelen. We namen wat sogrum mee, maar niet genoeg. Iedereen was moe en de kinderen hadden diarree.

Twee weken geleden stierf mijn twee jaar oude dochter. Ze was al drie maand ziek en ze stierf aan diarree.

Het belangrijkste probleem in Jamam is water. Er is niet genoeg drinkbaar water en het duurt lang om er te krijgen. We vullen drie jerrykannen: een voor het ontbijt, een om te wassen en een voor ‘s avonds. Sommigen zijn oud en kunnen geen water dragen. Als onze buren geen water kunnen dragen, delen we het met hen.

Het andere probleem hier zijn de overstromingen. Vijf dagen geleden verplaatsten we onze tenten naar de andere kant van de weg omdat ze volledig ondergelopen waren door de regen van de nacht ervoor. Alles was nat, niemand kon nog slapen. De kinderen hadden koud en weenden. Al onze sogrum en al onze kleren waren nat. Er was geen droge plek meer om te koken, dus konden we een dag niet eten. Sinds het is beginnen regenen heb ik koorts en een hoest. Ik ben nog niet naar de kliniek kunnen gaan omdat ik te zwak ben, maar ben dat wel van plan.

Als het weer rustig wordt willen we terug naar huis, anders blijven we hier. Maar ik zou graag naar een betere plaats gaan want hier is alles overstroomd.”

Shaba, 35
Jamam


Laat een reactie achter

Javascript is vereist om dit formulier te gebruiken.

LEES OOK

Een van de mooiste boeken die ik ooit heb gelezen? ‘Het vergeten dat ons wacht’ van de Colombiaanse schrijver Héctor Abad.
© Reuters/Abdalrhman Ismail
Als de hel bestaat, bevindt ze zich in Oost-Aleppo. Op 19 september werd een VN-hulpkonvooi gebombardeerd, een nieuw dieptepunt in vijf jaar van totale barbarij.
Esther Vargas (CC BY-SA 2.0)
Dit najaar is er nog ruimte voor wie graag als stagiair zijn of haar kans waagt in een mondiale journalistieke omgeving. Solliciteer nu!
Diana Robinson (CC BY-NC-ND 2.0)
In amper 10 jaar is het aantal Afrikaanse olifanten met 111.000 gedaald, een record. Toenemende stroperij is de belangrijkste oorzaak.

Meest recent van Artsen Zonder Grenzen

© Alessandro Penso/MSF/Greenpeace
Europa, kom je morele en wettelijke plicht na!
Met groeiende verontwaardiging volgt Artsen Zonder Grenzen de ontwikkelingen rond het vluchtelingenverdrag tussen de EU en Turkije, dat nu zo onder vuur ligt. 
© Konstantinos Tsakalidis
Als arts ben ik verontwaardigd
Federica Zamatto, medisch coördinatrice bij Artsen Zonder Grenzen (AZG) voor de programma’s voor migranten. Vorige week bezocht ze Lesbos en was woedend om wat ze gezien heeft.
© Juan Carlos Tomasi
Syrische hulpverlener: ‘Vijftig collega's zijn gevlucht’
15 maart is de dag van een triest jubileum: 5 jaar oorlog in Syrië. Ruim 4 miljoen Syriërs ontvluchtten hun land om de bommen en het geweld te ontkomen. Onder hen apotheekmanager Ahmed.
© Achilleas Zavallis
‘We moeten de kinderen eraan herinneren dat we niet langer in Syrië zijn’
De 30-jarige Rand uit Damascus bracht eind september twee kinderen naar de medische post van Artsen Zonder Grenzen in Bapska, op de grens tussen Servië en Kroatië. Julie (2) had een verkoudheid.
Nooit meer tonen X

Ontdek

MO*nieuwsbrieven

Schrijf je in op onze gratis nieuwsbrieven en blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

Facebook/Twitter

Blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

MO*magazine

Abonneer je op ons unieke kwartaalmagazine voor slechts € 20.

Een abonnement nemen

MO*papers

Abonneer je op de gratis digitale achtergronddossiers (pdf) over actuele mondiale thema’s.