Bijna geen drinkbaar water, wel overstromingen

De voorbije maanden vluchtten ongeveer 120.000 Sudanezen naar Zuid-Sudan. In de vluchtelingenkampen is er een tekort aan drinkbaar water. En nu begint het ook nog te regenen waardoor de hulp verder bemoeilijkt wordt. Shaba is 35 jaar en verblijft met haar familie in het kamp van Jamam waar Artsen Zonder Grenzen werkt.

Artsen Zonder Grenzen

Gezondheidszorg voor allen
5 juli 2012

“In september verlieten we ons dorp Buk omdat er gevochten werd. In Buk hadden we alles maar nu niets meer. In ons dorp werden vier mensen gedood in de gevechten. Mijn man en ik renden weg met onze vijf kinderen maar we raakten elkaar kwijt. Mijn man met drie kinderen, ik met twee. Na een dag wandelen vonden we elkaar terug in Kukur.

Het leven in Kukur was lastig. De mannen gingen soms terug naar Buk om voedsel te halen, maar er waren zoveel mensen en er was te weinig voedsel. In Kukur waren er bombardementen, soms ‘s nachts, soms ‘s morgens vroeg of soms overdag. Niemand durfde licht aan te steken of vuur te maken uit angst om gebombardeerd te worden. Er waren bominslagen vlak naast onze schuilplaats. We vertrokken naar Jamam omdat we hadden gehoord dat het er veilig was. Het was 12 dagen wandelen. We namen wat sogrum mee, maar niet genoeg. Iedereen was moe en de kinderen hadden diarree.

Twee weken geleden stierf mijn twee jaar oude dochter. Ze was al drie maand ziek en ze stierf aan diarree.

Het belangrijkste probleem in Jamam is water. Er is niet genoeg drinkbaar water en het duurt lang om er te krijgen. We vullen drie jerrykannen: een voor het ontbijt, een om te wassen en een voor ‘s avonds. Sommigen zijn oud en kunnen geen water dragen. Als onze buren geen water kunnen dragen, delen we het met hen.

Het andere probleem hier zijn de overstromingen. Vijf dagen geleden verplaatsten we onze tenten naar de andere kant van de weg omdat ze volledig ondergelopen waren door de regen van de nacht ervoor. Alles was nat, niemand kon nog slapen. De kinderen hadden koud en weenden. Al onze sogrum en al onze kleren waren nat. Er was geen droge plek meer om te koken, dus konden we een dag niet eten. Sinds het is beginnen regenen heb ik koorts en een hoest. Ik ben nog niet naar de kliniek kunnen gaan omdat ik te zwak ben, maar ben dat wel van plan.

Als het weer rustig wordt willen we terug naar huis, anders blijven we hier. Maar ik zou graag naar een betere plaats gaan want hier is alles overstroomd.”

Shaba, 35
Jamam


Laat een reactie achter

Javascript is vereist om dit formulier te gebruiken.

LEES OOK

@ Bahare Khodabande
Op zondag 24 januari moest Haïti een nieuwe president kiezen.
© Plan International
‘Mannen zijn bang impotent te worden als hun penis in contact komt met een clitoris’. Madina Daff Bocoum is een Malinese activiste en werkt sinds 1997 voor Plan International.
European Parliament (CC BY-NC-ND 2.0)
We zijn momenteel getuige van het uiteenvallen van de Europese Unie zonder dat de 500 miljoen EU-onderdanen een enkele demonstratie houden.
Yahoo! Blog (CC by 2.0)
De lage olieprijs kan de snelle groei van investeringen in hernieuwbare energiebronnen niet stoppen.

Meest recent van Artsen Zonder Grenzen

© Achilleas Zavallis
‘We moeten de kinderen eraan herinneren dat we niet langer in Syrië zijn’
De 30-jarige Rand uit Damascus bracht eind september twee kinderen naar de medische post van Artsen Zonder Grenzen in Bapska, op de grens tussen Servië en Kroatië. Julie (2) had een verkoudheid.
© Andrew Quilty / Oculi
Ooggetuigenverslag Kunduz: ‘Ik heb er geen woorden voor’
Verpleegkundige Lajos Zoltan Jecs bevond zich in het traumaziekenhuis van Artsen zonder Grenzen in Kunduz toen het getroffen werd door luchtbombardementen. Een ooggetuigenverslag.
© Alva White/MSF
Vluchteling op Kos: ‘Bij ons was het oorlog, maar we hadden tenminste onze waardigheid nog’
Marina Spyridaki werkt als psychologe voor AZG bij de vluchtelingen op het Griekse eiland Kos, waar ze wachten op papieren om via Athene hun tocht te kunnen voortzetten.
© Ilija Gudnitz Weber/MSF
‘Mijn droom is dat Afghanistan ooit in vrede kan leven’
In de schaduw van een verroest dak van een oude steenbakkerij in een buitenwijk van Subotica, dicht bij de grens met Hongarije, vormt zich een wachtrij.
X

Ontdek

MO*nieuwsbrieven

Schrijf je in op onze gratis nieuwsbrieven en blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

Facebook/Twitter

Blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

MO*magazine

Abonneer je op ons unieke kwartaalmagazine voor slechts € 20.

Een abonnement nemen

MO*papers

Abonneer je op de gratis digitale achtergronddossiers (pdf) over actuele mondiale thema’s.