Bijna geen drinkbaar water, wel overstromingen

De voorbije maanden vluchtten ongeveer 120.000 Sudanezen naar Zuid-Sudan. In de vluchtelingenkampen is er een tekort aan drinkbaar water. En nu begint het ook nog te regenen waardoor de hulp verder bemoeilijkt wordt. Shaba is 35 jaar en verblijft met haar familie in het kamp van Jamam waar Artsen Zonder Grenzen werkt.

Artsen Zonder Grenzen

MO*wereldbloggers
Gezondheidszorg voor allen
5 juli 2012

“In september verlieten we ons dorp Buk omdat er gevochten werd. In Buk hadden we alles maar nu niets meer. In ons dorp werden vier mensen gedood in de gevechten. Mijn man en ik renden weg met onze vijf kinderen maar we raakten elkaar kwijt. Mijn man met drie kinderen, ik met twee. Na een dag wandelen vonden we elkaar terug in Kukur.

Het leven in Kukur was lastig. De mannen gingen soms terug naar Buk om voedsel te halen, maar er waren zoveel mensen en er was te weinig voedsel. In Kukur waren er bombardementen, soms ‘s nachts, soms ‘s morgens vroeg of soms overdag. Niemand durfde licht aan te steken of vuur te maken uit angst om gebombardeerd te worden. Er waren bominslagen vlak naast onze schuilplaats. We vertrokken naar Jamam omdat we hadden gehoord dat het er veilig was. Het was 12 dagen wandelen. We namen wat sogrum mee, maar niet genoeg. Iedereen was moe en de kinderen hadden diarree.

Twee weken geleden stierf mijn twee jaar oude dochter. Ze was al drie maand ziek en ze stierf aan diarree.

Het belangrijkste probleem in Jamam is water. Er is niet genoeg drinkbaar water en het duurt lang om er te krijgen. We vullen drie jerrykannen: een voor het ontbijt, een om te wassen en een voor ‘s avonds. Sommigen zijn oud en kunnen geen water dragen. Als onze buren geen water kunnen dragen, delen we het met hen.

Het andere probleem hier zijn de overstromingen. Vijf dagen geleden verplaatsten we onze tenten naar de andere kant van de weg omdat ze volledig ondergelopen waren door de regen van de nacht ervoor. Alles was nat, niemand kon nog slapen. De kinderen hadden koud en weenden. Al onze sogrum en al onze kleren waren nat. Er was geen droge plek meer om te koken, dus konden we een dag niet eten. Sinds het is beginnen regenen heb ik koorts en een hoest. Ik ben nog niet naar de kliniek kunnen gaan omdat ik te zwak ben, maar ben dat wel van plan.

Als het weer rustig wordt willen we terug naar huis, anders blijven we hier. Maar ik zou graag naar een betere plaats gaan want hier is alles overstroomd.”

Shaba, 35
Jamam


Laat een reactie achter

Javascript is vereist om dit formulier te gebruiken.

LEES OOK

United Nations Development Programme CC BY-NC-ND 2.0
Het grootste deel van de 3,2 miljoen mensen die begin 2016 moesten vluchten, is terechtgekomen in lage- of middeninkomenlanden.
© MO* / Alexandre Popowycz
Onder deze titel loopt momenteel in Kinshasa de audiovisuele tentoonstelling die MO*wereldblogger Alexandre Popowycz ineenstak samen met fotograaf Robert Carrubba. 
Wouter Torbeyns
Maandag betoogden enkele tientallen actievoerders tegen het Belgisch opvangbeleid. Tienduizend opvangplaatsen voor vluchtelingen worden geschrapt.
© Brecht Goris
Terug van weg geweest laat professor gedragsecologie Hans Van Dyck ons meekijken naar de wereld door zijn biologische bril.

Meest recent van Artsen Zonder Grenzen

2 vernietigde ambulances door een nieuwe bominslag op het ziekenhuis van Marj
De oorlog overleven op hoop: getuigenis van een Syrische arts
Het Al-Marj ziekenhuis is één van de belangrijkste ziekenhuizen die Artsen Zonder Grenzen ondersteunt in Oost-Ghouta, een belegerde stad nabij Damascus. Dr.
Gbaya Ndombia materniteit in PK5, Bangui, CAR
Centraal-Afrikaanse Republiek: trek de stekker niet uit het beademingsapparaat
Zondag drie weken geleden werd onze kleine materniteit Gbaya Ndombia overrompeld door slachtoffers van het recentste bendegevecht in de hoofdstad van de Centraal-Afrikaanse Republiek.
© Alessandro Penso/MSF/Greenpeace
Europa, kom je morele en wettelijke plicht na!
Met groeiende verontwaardiging volgt Artsen Zonder Grenzen de ontwikkelingen rond het vluchtelingenverdrag tussen de EU en Turkije, dat nu zo onder vuur ligt. 
© Konstantinos Tsakalidis
Als arts ben ik verontwaardigd
Federica Zamatto, medisch coördinatrice bij Artsen Zonder Grenzen (AZG) voor de programma’s voor migranten. Vorige week bezocht ze Lesbos en was woedend om wat ze gezien heeft.
Nooit meer tonen X

Ontdek

MO*nieuwsbrieven

Schrijf je in op onze gratis nieuwsbrieven en blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

Facebook/Twitter

Blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

MO*magazine

Abonneer je op ons unieke kwartaalmagazine voor slechts € 28.

Een abonnement nemen

MO*papers

Abonneer je op de gratis digitale achtergronddossiers (pdf) over actuele mondiale thema’s.