Dinsdag 24 juli

Het was een dag vol verrassingen vandaag. Eerst was er een teken van leven van Immigration NZ; alleen al het idee dat ze met mijn immigratie aanvraag bezig waren maakte me blij.

Barbara de Gruyter

25 juli 2012

Af en toe krijg ik een email van Immigration NZ met een vraagje over mijn verleden; dit kan over vanalles gaan. Mijn school opleidingen of vorige werk, of ook wel mijn nationaliteit op de leeftijd van drie jaar. Ik heb de afgelopen jaren mijn leven, tot zover ik het al geleefd heb, getracht op een ordelijke manier samen te vatten zodat ik op alle vragen kan antwoorden mét een bewijs.  

Daarna kwam er het bericht in de media dat de Nieuw Zeelandse schrijfster van kinderverhalen, Margaret Mahy overleden was op 76-jarige leeftijd. Het was een schrijfster waar ik tot mijn spijt nog niets van gelezen had. Ik ben meteen naar de universiteits boekhandel gegaan om wat boeken van haar te kopen. Tot gisterenavond laat heb ik verhalen van haar gelezen, en wat een rijke wereld vol humor ging er voor me open! Zalig om te lezen.

Aangezien ik bezig ben met een eetcafé op poten te zetten, oefen ik elke dag aan het maken van lokale gerechten. De pie maakt daar in Nieuw Zeeland voor een groot stuk deel van uit. Een pie is een taart met hartige vulling. Er zijn pie shops, dus winkels waar je énkel pies en koffie kunt kopen. Er zijn pie franchise formules waarbij je een stand kunt openen met ‘hot pies’ om mee te nemen of direct te nuttigen. Pies nemen een grote plaats in bij de zuivelafdeling van de supermarkt. Eergisteren heb ik een pie proberen te maken met een ‘Vlaamse twist’ - een vulling van stoverij. Het viel goed in de smaak bij de kinderen en de buurvrouw, die mij al vaker chef begint te noemen. 

Verder zat er bij de post een mooi certificaat met mijn naam erop in krullende letters. Het is het resultaat van een verplichte cursus ‘alcohol management’.  Ik zou namelijk graag in mijn eetcafé een biertje of lokale cider willen verkopen bij de lunch. De alcohol verkoop is hier in Nieuw Zeeland aan zeer strikte regels verbonden. Je dient ten eerste de hierboven vermelde cursus te volgen waarbij een groot deel van de leerstof gaat over je verantwoordelijkheid als alcohol verkoper. Indien een klant in je café een alcoholhoudende drank (afgemeten in standard units) bestelt dan ben ik als verkoper van die alcohol verantwoordelijk voor deze klant. Ik zal hem niet meer dan drie standard units alcohol mogen schenken (dat komt neer op 3 biertjes of twee glazen wijn). Verder moeten er details van een taxi dienst duidelijk zichtbaar op de toonbank staan. Grotere bedrijven hebben een ‘courtesy coach’ dus een eigen auto en chauffeur ter beschikking van klanten die teveel op hebben. Je kunt niet iemand zomaar dronken laten vertrekken in je zaak: je hebt de plicht om maatregelen te nemen voor de veiligheid van je klanten. Er was een rollenspel om te laten zien hoe je het best reageert op dronken klanten. Ook de lichamelijke gevolgen van overmatig alcohol gebruik: hoe het teveel in je bloedbaan komt en hoe je lever alcohol tracht te verwerken. Allemaal heel interessant om te weten.

LEES OOK

© Brecht Goris
In de discussie over de aanpak van de economische crisis verdwijnt de ecologische component van die crisis al te vaak uit beeld. En dat is geen goed idee.
Leonardo DiCaprio roept in een filmpje op tot een vermindering van de CO2-uitstoot. Binnenkort publiceert de bekende Amerikaanse acteur nog drie gelijkaardige video's.
Naar aanleiding van de aanhoudende berichten over mogelijke stroomuitval komende winter, laat Hendrik Vandamme, voorzitter van het Algemeen Boerensyndicaat zijn licht schijnen over plattelandsenerg
(c) Reuters / Hani Amara
In Libië lijkt het vuur aan de lont. Na Benghazi is nu ook hoofdstad Tripoli het front geworden van gevechten tussen schimmige en sterk bewapende milities.

Meest recent van Barbara de Gruyter

Oftewel het importeren van je katten in Nieuw-Zeeland.
In Nieuw Zeeland is veel nieuwsaandacht voor de recente toevloed van bootvluchtelingen die Australië trachten te bereiken.
Na maandenlang heen en weer gereis tussen de continenten ben ik nu eindelijk geland in Dunedin, het laatste échte stadje van het zuidelijke eiland van Nieuw Zeeland.

Laat een reactie achter

Javascript is vereist om dit formulier te gebruiken.