IAO-commissie huisarbeid keurt Conventie goed

Maar omdat het enkele jaren geleden ook al eens fout liep met de eindstemming over een conventie die in de commissie werd goedgekeurd, is het pas écht écht zover als ook die stemming erop zit. Meer daarover volgende week.

Zo een conventie: wat hebben we daar nu aan ? Conventies zijn de sterkste vorm van sociale wetgeving op wereldniveau. Alle IAO lidstaten worden nu gevraagd om die tekst ter goedkeuring voor te leggen aan hun parlement. Die internationale erkenning van de rechten van huisarbeiders, en de verplichte bespreking ervan in de bevoegde parlementen van alle landen, levert een krachtig turbo-effect op voor de acties van vakbonden en NGO’s die opkomen voor de basisrechten van huisarbeidsters in eigen land.

De basistekst bevat de verplichting om aan huisarbeidsters de basisrechten te garanderen van wat wij een arbeidsovereenkomst zouden noemen: recht op minimale arbeidsomstandigheden, vrijheid van vereniging, recht op een minimumloon , beperking van betalingen in natura. Of een recht op jaarlijkse vakantie. En uitdrukkelijk niet zoals bij ons in de tijden van “Madame est servie”: als de dienstbode tijdens de vakanties mee moest gaan om te werken in de vakantiewoning aan de zee, beschouwde Madame dat ook als vakantie voor haar dienstbode. De straffe zeelucht moest volstaan.

Die basistekst bevat dus voor ons vele evidenties , maar dat is het niet in heel wat landen .Maar vergis u niet: zo “basic” is het ook weer niet. In de inhoud zitten een paar pareltjes, die ook in België zullen leiden tot een beter statuut voor huisarbeid bij ons. Zo staat in artikel 14 dat elk land een regeling moet treffen om de sociale zekerheid te regelen voor huisarbeid. En dat elk land zorgt dat de bescherming en de sociale zekerheid voor huisarbeidsters even goed is als die van andere werknemers. In België is er dan nog werk aan de winkel omdat bijvoorbeeld de ziekte-uitkeringen voor dienstbodes nog steeds niet geregeld zijn.

Een ander pareltje zit in de regeling voor wachttijden op het werk, waarbij dienstbodes niet werken maar wel beschikbaar moeten zijn als ze opgeroepen worden. De conventie zegt ondubbelzinnig dat die periodes moeten gelijkgesteld worden met gewone arbeidstijd zoals bepaald in het nationale arbeidsrecht. En verder ook dat de nationale arbeidsinspecties moeten aangepast worden zodat er ook controles komen op de arbeidsomstandigheden van huisarbeidsters, ook al gebeurt dat werk in privéwoningen. Huisarbeidsters moeten gemakkelijk toegang kunnen tot de inspectie om klachten te kunnen indienen bij misbruiken. En agentschappen die huisarbeidsters uitsturen, om het even of het nu migranten zijn of niet, moeten onderworpen worden aan dezelfde regels, controles en sancties als andere interimbureau’s : erkenningsregels voor agentschappen, aansprakelijkheid bij misbruiken, … En nog, de verplichting dat wanneer het gaat om huisarbeiders van een land die naar een ander land gestuurd worden , het contract of de jobaanbieding verplicht schriftelijk moeten zijn. Of dat elke lidstaat in zijn wetgeving moet vastleggen hoe de repatriëring van buitenlandse dienstbodes moet verlopen na afloop van het contract.