Weg van de markt

We arriveren in Gumhang. Het oogt meteen anders dan alle andere afgelegen dorpen die we al bezochten. We zien vrachtwagens volgeladen met groenten op- en afrijden. Overal prijken advertenties van chemische producten. We zien boeren met T-shirts van Magnum, Sunrise, LG Chem, Power Insecticide, één voor één chemische meststoffen en bestrijdingsmiddelen. Wat verderop zien we een boer zijn veld besproeien met chemicaliën.

Sofie Van Der Straeten

12 juli 2012

We stappen uit en spreken één van de boeren aan. Florence komt net terug van de markt in Viscaya: “We hebben de kolen kunnen verkopen. Maar tegen een heel lage prijs. De overheid heeft de markt opengezet voor groenten waardoor er nu een overproductie is. Het grootste deel van mijn opbrengst moet ik nog eens afstaan aan de middlemen. Zij leveren de chemische meststoffen en bepalen de prijs waaraan mijn groenten op de markt verkocht worden. Wij boeren zijn volledig afhankelijk van hen. Ik voel me zo unfair behandeld. Ik verdien met moeite genoeg om mijn familie te onderhouden. Maar voor ons is er geen weg terug.”

Onze toekomstige generatie zal hieronder lijden

Vroeger overleefde het dorp Gumhang van traditionele landbouw met de zoete aardappel als voornaamste gewas. Sinds 2002 is er een weg aangelegd van Gumhang naar de stad. Sindsdien kweken ze groenten voor verkoop op de markt. Ze hadden nood aan geld om de kosten voor school en gezondheid te kunnen betalen. Daarnaast was er ook de druk van de leveranciers van groentezaden en chemische meststoffen die hen rijkdom beloofden als ze overschakelden.

Vandaag zitten zowat alle boeren in Gumhang in de schulden. "Verschillende bedrijven kwamen naar ons dorp om ons te overtuigen over te schakelen op een commerciële groentehandel. Maar het heeft ons niets dan schulden opgebracht”, vertelt Modesto. “Mochten we  kunnen teruggaan naar onze traditionele landbouw, dan deden we het. Maar dit is onze enige inkomst en onze bodem is al afhankelijk van de chemische meststoffen. Onze toekomstige generatie zal hieronder lijden.”

Gedumpte groenten

Langs de weg zien we een hele lading gedumpte groenten liggen. Vaak verdienen de boeren zo weinig aan de verkoop van hun groenten dat ze het evengoed kunnen wegsmijten. “De middlemen, de verhandelaars van de groenten en de chemische meststoffen, verdienen drie keer meer dan de boeren”, legt Ben Solang van CDPC uit. “De boeren verdienen slechts enkele pesos per kilo groenten. Daarvan gaat nog eens de kost voor hun meststoffen en transport af. Als de marktprijs te laag is of de oogst tegenvalt, blijft er voor hen helemaal niets over.”

Waarom houden ze de groenten dan niet gewoon voor zichzelf? Door het veelvuldig gebruik van chemische producten, willen de boeren hun eigen groenten zelf niet meer opeten. Sommige boeren hebben een groentetuin voor eigen gebruik die ze minder besproeien met chemische middelen.

Rijst uit Thailand

“In totaal heb ik vier soorten pesticiden nodig om mijn oogst voor de markt op peil te houden. Daarnaast moet ik nog eens de kost voor de zaden en het transport betalen. Ik zit tot over mijn oren in de schulden. Als we niet kunnen betalen, zit er niets anders op dan onze grond te verkopen aan onze leverancier. Maar dan hebben we helemaal geen recht van spreken meer. Ik wil terug naar de zoete aardappel. Maar het zal zeker twee tot drie jaar duren vooraleer we terug aan biologische landbouw kunnen doen.”

In Gumhang aten we rijst uit Thailand. Rijst met weinig smaak en van mindere kwaliteit. Gumhang importeert goedkope rijst omdat ze het overgrote deel van hun velden gebruiken voor de commerciële groenteteelt. “Dit is een omgekeerde logica”, zegt Ben Solang van CDPC. “Wij stimuleren de vermarkting van groenten, maar pas al een dorp eerst zelfvoorzienend is door traditionele, biologische landbouw. Dat is een stap die je niet mag overslaan.”

Is traditionele landbouw dé oplossing voor de Filippijnse boer? We gaan op zoek naar antwoorden. Maar eerst een korte tussenstop in Tupaya. Daar staat een boer met een gitaar ons op te wachten om zijn protestlied tegen genetisch gemanipuleerde maïs te brengen.

LEES OOK

slworking2 (CC BY-NC-SA 2.0)
Windmolens krijgen vaak de kritiek dat ze een bedreiging vormen voor vogels, maar dat probleem blijkt schromelijk overdreven, zeggen Amerikaanse onderzoekers.
Gates Foundation (CC BY-NC-ND 2.0)
Hoewel de kraamzorg in Afghanistan in de afgelopen tien jaar verbeterd is, behoort het land wereldwijd nog steeds tot de vier landen met de hoogste moedersterfte buiten Afrika ten zuiden van de Sah
Morgen verandert Schotland, wat ook de uitslag van het onafhankelijkheidsreferendum zal zijn.
Amin Tabrizi (CC BY-NC-ND 2.0)
Nieuwe schoolboeken die ter goedkeuring voorliggen in Texas bevatten heel wat onjuistheden over de klimaatverandering om conservatieve politici niet voor het hoofd te stoten.

Meest recent van Sofie Van Der Straeten

Boeren in de Filippijnen zijn junkies. Ze zijn verslaafd. En hoe méér ze gebruiken, hoe armer ze worden.
Donderdag zei Israël niet enkel neen tegen Palestina. Het zei neen tegen Europa en de 138 landen die voor de staat Palestina als waarnemend lid in de Verenigde Naties stemden.
Er zijn ook hoopvolle signalen uit de Cordillera. Boeren hier blijven niet bij de pakken zitten. Ze organiseren zich in sterke boerenorganisaties. “We zijn waakzaam en verenigen ons.
Pablo uit Bolo test het signaal van de community radio… geen bereik. Sabina uit Kilayon stemt af op 104.7 FM… geen bereik. Ook Gini uit Umnab krijgt enkel gekraak en storing uit zijn radio.

Laat een reactie achter

Javascript is vereist om dit formulier te gebruiken.