Lees hier de exclusieve MO*special over menselijke waardigheid

© copyright Fatinha Ramos

In dit extra magazine naar aanleiding van het vertrek van Gie Goris als hoofdredacteur bij MO* leest u bijdragen van mensen die Gie graag leest. Zij schrijven getuigenissen, essays en reportages neer over een thema dat Gie dertig jaar lang gedreven heeft in zijn journalistiek werk: het verlangen naar waardigheid, een gevoel dat ons allen niet vreemd is, maar te vaak vergeten wordt wanneer we het over anderen hebben.

Het is een tijdloos nummer geworden, met erg diverse en persoonlijke bijdragen, aangevuld met een sterk afscheidsinterview en een blik in de donkere kamer van Gie. Het is het soort magazine dat de komende maanden een mooi plekje op uw koffietafel verdient als traktatie voor tussendoor.

Hoe actueel kunnen de artikels dan zijn? Actueler dan we dachten. Want hoewel dit nummer een geschenk is voor Gie, voor onze lezers, onze proMO*’s, onze partnerorganisaties, medewerkers en al wie het genoegen had om in het verleden met Gie te mogen samenwerken, is nadenken, schrijven en lezen over menselijke waardigheid actueler en belangrijker dan ooit.

Wanneer een Slovaakse man in ons land gedood wordt door een agent die zestien (!) minuten lang op zijn borst zit, wanneer diens familie gedwongen wordt de beelden ervan te lekken om enige hoop op gevolg levend te houden, wanneer een agente een Hitlergroet uitbrengt terwijl de man gedood wordt en hulpdiensten alle respect laten varen, wanneer racistische slogans luidkeels verkondigd worden op den dijk in Oostende, wanneer een vechtpartij elders aan de kust gebruikt wordt om de gebrekkige voorbereiding van de kustburgemeesters voor de “coronazomer” te maskeren, wanneer termen als “krapuul” zonder nadenken gebruikt worden, wanneer sommige agenten zich in besloten groep online op de meest waardeloze manier uitdrukken over de burgers die ze moeten beschermen, wanneer een zwarte student gedood wordt tijdens een doop van een studentenvereniging met een walgelijke interne cultuur, wanneer ik nog een pak meer pessimisme koester zodra ik mijn blik richt op polarisering in andere landen, ben ik blij dat MO* kan stilstaan bij ons verlangen naar waardigheid.

Dat doen we op onze manier, met het oog op een wereld waarin menselijke waardigheid en rechtvaardigheid voor iedereen, solidariteit met kwetsbare en verdrukte mensen, en een duurzame omgang met de planeet gerealiseerd worden. Dan ben ik als kersvers hoofdredacteur blij dat we u dit nummer kunnen aanbieden.

Wie geen proMO* is en het nummer dus niet ontvangt, kan het hier ook online lezen en downloaden. De bijdragen zullen dit najaar afzonderlijk als artikels op MO.be verschijnen.

Jago Kosolosky, hoofdredacteur MO*

 

Als je proMO* wordt of als je het al bent, krijg je ook een print-exemplaar van dit unieke magazine toegestuurd. Door proMO* te worden, maak je de journalistiek van MO* mee mogelijk.
Voor slechts € 4 per maand of € 50 per jaar zorg je er mee voor dat onze website voor iedereen toegankelijk blijft en dat onze journalisten en medewerkers hun werk kunnen doen. Word nu proMO*

 

Download hier de Special over Menselijke Waardigheid

Inhoudsopgave

In Beeld: Wat je ziet (is niet wat er is)

Van allochtoon naar expat: wat een promotie
Aya Sabi staat stil bij de vrijheid en de democratie die haar grootvader zocht in Nederland. ‘Nu kan jij een keer per jaar sms’jes sturen naar het goede doel om de kindjes van Afrika te redden, omdat je zelf al gered bent.’

Mogen we dit een geslaagde dekolonisering noemen?
Walter Zinzen was leerkracht Nederlands, Engels en Duits in Lubumbashi, toen nog Elisabethstad, in de woelige jaren na de Congolese onafhankelijkheid en de Katangese secessie. ‘En ik was daar lang niet de enige onervaren bleekscheet.’

Miljoenen Indiërs onteigend, maar daar leggen ze zich niet bij neer
Stella Paul vertelt het relaas van Etti Dhanalakshmi, die bruut van haar land verjaagd is omdat ze geen eigendomsakte kon voorleggen. ‘Een constante realiteit voor traditionele gemeenschappen.’

In Beeld: Geloof, hoop en overgave

Afscheidsinterview Gie Goris
Gie Goris weigert optimistisch of pessimistisch te zijn. ‘Ik wil strijdbaar blijven.’ Een terugblik op dertig jaar mondiale journalistiek, in gesprek met Rachida Lamrabet. ‘Had jouw vervanger iemand van kleur kunnen zijn?’

Niemand mag achterblijven. Net dat houdt ons staande
Om de klimaatcrisis het hoofd te bieden, moet onze waardigheid op de schop. Onze esthetische waardigheid weliswaar, ons opgeheven hoofd, want die is volgens Anne Provoost ondergeschikt aan een heel andere waardigheid: de menselijke.

In Beeld: Meer schoonheid, meer hoop

Waarom zou ik genieten van seks?
Sulaiman Addonia koos op jonge leeftijd voor een seksloos bestaan. Zijn moeder werd daar, net als zovele vrouwen, toe gedwongen. ‘Traditie is de ketting waarmee deze Afrikaanse vrouwen tot slaaf gemaakt werden, terwijl mannen vrij spel kregen.’

Hoeveel koeien ben ik waard?
Wat leert een bruidsschat ons over menswaardigheid? Slam poet Lisette Ma Neza neemt ons mee op een ritmische en poëtische reis. ‘Voor het betreden van mijn lichaam mag ik zelf een prijs opstellen, liefde bijvoorbeeld.’

‘U bent niet nuttig. Ik ben niet nuttig. Mensen zijn niet nuttig’
Geert van Istendael stelt de grote levensvragen van vandaag – Wat kost het? Wat levert het ons op? – en komt tot de conclusie dat mensen meer waa

Sisyphus op de barricaden
Er schuilt hoop in de kinderen, besluit Bieke Purnelle na de coronacrisis, en in de manier waarop ze geërgerd met hun ogen kunnen rollen. ‘Ik schaam me een beetje voor de puinhoop die wij, volwassenen, voor hen achterlaten.’

De verborgen verleiders van de menselijke ontwaarding
‘Als we ons niet bewust zijn van de oerneiging om anderen een etiket op te kleven, openen we de taalregisters om racisme “relatief” te noemen.’ Daarom moeten we volgens Mark Van de Voorde reflecteren over menswaardigheid als een tere roos.

In Beeld: Altijd poëzie

Mo Begrijpt het niet zo (Lectrr)