Argentinië wil hoerenlopers aanpakken

Een verbod op het kopen van seksuele diensten bestaat al in enkele Noord-Europese landen, Zweden op kop. In Argentinië “zal de implementatie moeilijk zijn maar niet onmogelijk”, zegt Monique Altschul van de Stichting Mujeres en Igualdad (Vrouwen in Gelijkheid).

Voor Altschul en andere vertegenwoordigers van feministische organisaties is prostitutie geen waardig werk, zeker niet ze een gevolg van is van mensenhandel, een vorm van slavernij. “Prostitutie is geen waardig werk, omdat het de mensen vernedert en men bij elke transactie nooit weet wat er zal gebeuren. In het geval van mensenhandel is er geen twijfel dat het om seksuele uitbuiting gaat.”

Vrouwenrechtenorganisaties vinden daarom dat iedereen die betaalt om seks te hebben, bestraft moet worden.

Volwassen mensen

De Argentijnse sekswerkers zijn het daar niet mee eens. De Vereniging van Prostituees van Argentinië (Ammar), die meer dan vierduizend leden telt, verzet zich tegen het regeringsvoorstel. “Men haalt mensenhandel en sekswerk door elkaar. Mensenhandel veroordelen we, sekswerk is een keuze die sommige vrouwen hebben gemaakt als volwassen mensen”, zegt Elena Reynaga, voorzitter van Ammar.

Ammar heeft het ook niet zo begrepen op de abolitionistische organisaties, die voor de afschaffing van prostitutie zijn. “Ze respecteren ons niet, ze luisteren niet naar ons.”

Het debat over vrouwenhandel leeft sterk in Argentinië. Elk jaar waarschuwt het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken dat Argentinië niet de juiste middelen inzet om de vrouwenhandel in te dijken.

Argentijnse meisjes en vrouwen komen vooral in West-Europa, Mexico en de VS terecht. Argentinië is ook een belangrijke bestemming in de vrouwenhandel. Regelmatig duiken verhalen op van vrouwen uit Paraguay of het noorden van Argentinië die seksueel uitgebuit worden in bordelen in het centrum van Argentinië: ze klagen aan dat ze gelokt zijn met de belofte van een goede baan.

Dringende aanpassing

In 2008 keurde het Argentijnse parlement een wet goed om de vrouwenhandel te beteugelen, maar die vertoont veel gebreken. De Nigeriaanse advocate Joy Ngozi Ezeilo, die VN-rapporteur mensenhandel is, vroeg “dringend” een aanpassing van de wet.
Zo’n aanpassing zou de toestemming van het slachtoffer uit de wet moeten schrappen, zou de straffen van mensenhandelaars zwaarder moeten maken en zou het systeem van slachtofferhulp moeten verbeteren.
Ondertussen werden enkele andere maatregelen getroffen. Het nationale parket vroeg de procureurs de vergunning van lokalen die prostitutiediensten aanbieden, in te trekken. Sommige kranten schrapten seksadvertenties.

Corruptie

Zowel abolitionistische organisaties als verengingen van sekswerkers zeggen dat het fundamentele probleem de corruptie is. Omgekochte ambtenaren maken de strijd tegen vrouwenhandel onmogelijk, zeggen ze. Het gerecht stelt bijvoorbeeld vaak vast er geen verdachte activiteiten aan de gang zijn in een bordeel omdat de politie de eigenaars van te voren heeft verwittigd.

Ammar-voorzitter Elena Reynaga stelt de corruptie dagelijks vast. “In Argentinië zijn vraag en aanbod van prostitutie verboden, maar als de politie ons tegenhoudt en een proces-verbaal opmaakt, vragen ze geld aan de klanten. Het probleem is de corruptie.  Het is daardoor de vrouwenhandelnetwerken kunnen bestaan. De politie heeft de middelen om er tegenin te gaan maar ze gebruikt ze niet, of beter gezegd, ze gebruikt ze tegen ons.”

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3190   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift