Dossier: 

Ana en Jorge, indignados

'Emotie is nodig om tot verandering te komen'

Malasaña is één van de wijken in Madrid waar na de bezetting van de Plaza del Sol ook een volksvergadering werd samengeroepen. Daarin wordt maandelijks met de bewoners verder gedebatteerd over hoe de verandering vorm moet krijgen. Ana en Jorge zijn twee bezielers van de assemblee in Malasaña.

  • MO*/Alma De Walsche Ana en Jorge MO*/Alma De Walsche

Een mistige dag in Madrid. Het is eind oktober en koud voor de tijd van het jaar. Ik zit met Jorge Chamorro en Ana Jiménez op een terrasje op het centrale plein van Malasaña, een barrio van Madrid. Jorge trekt zijn muts wat dieper over zijn oren, de koude zit diep in zijn botten want in zijn huis is het ook al niet te warm. De crisis heeft ook hem getroffen, hij verloor zijn baan als grafisch vormgever.

Maar zowel hij als Ana, die in een ontwikkelings-ngo werkt, zijn geëmotioneerd door het fenomeen van de indignados. ‘Half Madrid kwam opdagen op die 15de mei,’ vertelt Jorge. ‘Na de optocht was er een groep van dertig, misschien vijftig jonge mensen die besloten op de Plaza del Sol te blijven. De volgende dag groeide dat aantal, niemand had gedacht dat het zo’n vaart zou lopen. Egypte en het Tahrirplein waren heel sterk aanwezig op dat moment.’

Ana:‘De mensen doorbraken hun passiviteit en hun angst. De frustratie veranderde in een drang om de wereld te veranderen. Er was zoveel solidariteit.’

‘Dit is de eerste keer in ons leven dat we dit meemaken, ’ vertelt Jorge, die de tranen in zijn ogen krijgt wanneer hij terugdenkt aan die samenhorigheid.

Het klopt dat deze beweging doorweven is met heel veel emotie, maar die emotie is ook nodig als je echt aan verandering wil werken, vinden Ana en Jorge. Ana: ‘Het gaat tegelijk om een verandering in bewustzijn. Mensen zijn diep geraakt en beginnen na te denken over hun situatie. Het gaat om een groei in politiek bewustzijn bij mensen in de wijken en dat beklijft.’

Ik ben geraakt door de radicaliteit van de beweging, de radicale optie voor geweldloosheid en democratie.

Na de bezetting van “Sol” , die enkele weken duurde, besloot de beweging om de activiteiten te verplaatsen naar de wijken en lokaal te sensibiliseren. In diverse wijken van Madrid worden sindsdien volksvergaderingen gehouden, aanvankelijk elke week, nu nog elke maand. In Malasaña is Ana de verantwoordelijke voor die assemblee. Daarin wordt gedebatteerd over de besparingen in het onderwijs en de gezondheidszorg, over het huisvestingsprobleem, de presidentsverkiezingen van november en of blanco stemmen de beste optie is. Ana: ‘Dit gaat niet om ideologische discussies.Veel mensen willen iets doen, liefst iets heel concreets.’

Hoe dit verder moet? Jorge: ‘Het is zoals een liefdesgeschiedenis. Je wordt verliefd en bent helemaal overrompeld en in de ban, maar dat eerste vuur bekoelt. Mensen worden ook moe, de winter komt eraan. Maar we weten dat de weg lang is. Ik ben al anarchist sinds mijn jonge jaren (is nu 39) en ik weet dat je het kapitalisme niet makkelijk op de knieën krijgt. Maar ik ben wel heel sterk geraakt door de radicaliteit van deze beweging. De radicaliteit om te opteren voor geweldloosheid en democratie, om naar de wijken te gaan en van bij de basis te beginnen. 15M heeft aangetoond dat de burger tot meer in staat is dan men vaak denkt.’

Lees ook:

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3190   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift