Arabische Liga op zoek naar eensgezindheid

De internationale gemeenschap wacht gespannen af
welke boodschap de top van de Arabische Liga, die woensdag in Beiroet van
start gaat, aan Israël zal richten. De gewone Arabieren hopen vooral dat hun
leiders hun onderlinge geschillen kunnen overwinnen. De voorbije week kwamen
al tienduizenden mensen op straat voor steun aan de Palestijnse intifada en
het doorbreken van de boycot tegen Irak.


Volgens waarnemers zullen de Arabische leiders een oproep doen tot vrede met
Israël maar zullen ze vaag blijven over de strategie en hun exacte houding
tegenover Israël. De Egyptische president Mubarak en de Jordaanse koning
Abdullah zullen de gematigde stem vertolken en hun sympathie met de
Palestijnen benadrukken zonder een oorlog aan te moedigen.

Maar Syrië en Libië volgen een veel hardere lijn. De Libische leider
Khaddafi weigerde eerst om aan de top deel te nemen, tenzij die de oorlog
zou verklaren aan Israël of op zijn minst een totale boycot uitvaardigen.
Uiteindelijk besloot hij toch om zijn hoofd van Buitenlandse Zaken te
sturen. Ook Syrië gelooft dat een harde houding nodig is, zeker op het
moment dat de harde tactiek van de Israëlische premier Sharon aan steun
inboet bij de Israëlische bevolking.

Het vredesinitiatief van kroonprins Abdullah Bin Abdull Aziz van
Saoedi-Arabië is een ander twistpunt. Het plan stelt voor dat de Arabische
landen hun normale relaties met Israël hervatten, indien Israël zich
terugtrekt uit al de gebieden die tijdens de oorlog in 1967 werden veroverd.
Er kwam heel wat diplomatie aan te pas om Syrië achter dat plan te krijgen.
De Syrische informatieminister Adnan Omran verwerpt het woord
‘normalisering’ dat de kern uitmaakt van het vredesvoorstel. Dit woord is
een uitvinding van de Israëli’s, zei Omran aan de pers. Syrië bekritiseert
ook dat het plan geen melding maakt van het recht op terugkeer van zo’n
vier miljoen Palestijnse vluchtelingen.

Het plan heeft wel de steun van veel andere Arabische staten en wordt
positief verwelkomd door de Verenigde Staten, de Verenigde Naties en de
Europese Unie. De Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Shimon Peres
noemde het een nieuwe start. Premier Sharon heeft zich echter altijd verzet
tegen een volledige terugkeer naar de situatie van voor 1967. Dat betekent
immers niet alleen dat de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en
Oost-Jeruzalem worden verlaten, maar ook de Golanhoogte die Israël op Syrië
veroverde.

Een ander heikel punt is de deelname van Arafat aan de top: Israël blijft
zich daar radicaal tegen verzetten. Het zou Arafats eerste bezoek aan
Libanon zijn sinds zijn verbanning in 1982, na een twee maanden durende
Israëlische invasie die eindigde met de dood van 1700 Palestijnen en
Libanezen in de kampen van Sabra en Chatila.

Meer dan 10.000 betogers toonden vorige week alvast hun ongenoegen in de
straten van Beiroet. Ze eisten dat de Arabische leiders een duidelijk
standpunt innemen over de intifada en het embargo tegen Irak doorbreken.
Arabische diplomatie is verward en mist inhoud, kracht en strategisch
inzicht, stelt een doorgewinterde Midden-Oostenwaarnemer. Om dat te
verbloemen houden de leiders dan wel pittige en opgeblazen speeches. Maar ik
denk dat het volk dit niet meer pikt. In Beiroet, Jemen, Oman en Caïro
werden stille waken gehouden tegen het geweld van Israël. In Damascus, de
hoofdstad van Syrië, kwamen meer dan 100.000 mensen op straat. Nu de
samenzwering tegen de Palestijnen duidelijker wordt, moet het Arabische volk
de intifada en Irak steunen om te verhinderen dat de Verenigde Staten en
Groot-Brittannië toeslaan in een ander Arabisch land, aldus de
organisatoren van de betoging, die de zegen van de overheid had.

De Libanese autoriteiten hebben verregaande veiligheidsmaatregelen getroffen
voor de top. Grote delen van Beiroet zijn afgesloten en de luchthaven wordt
24 uur voor de start van de bijeenkomst gesloten voor commercieel
luchtverkeer.
Ik ben proMO*

Nu je hier toch bent

Om de journalistiek van MO* toekomst te geven, is de steun van elke lezer meer dan ooit nodig. Vind je dat in deze tijden van populisme en nepnieuws een medium als MO* absoluut nodig is om de waarheid boven te spitten? Word proMO*.

Wil je bijdragen tot de mondiale (onderzoeks)journalistiek in het Nederlandstalig taalgebied? Dat kan, als proMO*.

Wil je er mee voor zorgen dat de journalistiek van MO* mogelijk blijft en, ondanks de besparingspolitiek, verder uitgebouwd wordt? Dat doe je, als proMO*.

Je bent proMO* voor € 4/maand of € 50/jaar.

Word proMO* of Doe een gift