Bruidsschat blijft slachtoffers maken

Vorig jaar zijn in Bangladesh zeker 192 vrouwen vermoord omdat hun schoonfamilie niet tevreden was met de bruidsschat die ze hadden meegebracht. Nog eens 30 vrouwen pleegden zelfmoord omdat ze de aanhoudende beledigingen en pesterijen rond dat thema niet meer konden uithouden. Duizenden vrouwen in Bangladesh worden geslagen en vernederd tot hun familie met meer geld over de brug komt.





Bruidsschatten zijn sinds 1980 bij wet verboden in Bangladesh en ook de islam, het geloof van 90 procent van de inwoners, keurt de praktijk af. Toch blijkt het gebruik onuitroeibaar. Het Engelstalige dagblad News Today schatte onlangs dat 13.000 meisjes in het district Satkhira niet konden worden uitgehuwelijkt omdat hun ouders niet genoeg geld voor een bruidsschat bijeen konden brengen. Volgens de Bengalese Vereniging van Huwelijksarchieven worden in Bangladesh elk jaar bijna 10.000 huwelijken ontbonden omdat de familie van de bruidegom niet tevreden is met de bruidsschat.

Hoeveel geweld er aan die scheidingen vooraf gaat, weet niemand: de meeste gevallen worden nooit bij de politie gemeld. Arme Bengalezen hebben weinig vertrouwen in het rechtssysteem en hebben ook de middelen niet om een rechtszaak vol te houden. Toch registreerde de Bengalese politie in 2001 2.761 gevallen van geweld tegen vrouwen die met betwistingen rond bruidsschatten te maken hadden.

Voor de 40-jarige Maksuda Aktar, een vrouw uit het dorp Daulatpur op 90 kilometer van Dhaka, waren de voorbije 20 jaar van haar leven een hel. Haar man beschouwde haar als een soort spaarvarken, dat geld oplevert als je er maar hard genoeg op slaat. De ouders van Maksuda hadden in verscheidene schijven omgerekend 3000 euro betaald om het geweld te doen ophouden - naar Bengalese maatstaven een fortuin. Maar steeds kwam de vraag naar meer geld, onderstreept door nieuwe afranselingen. Zelfs toen Maksuda’s ouders stierven, bleef haar man slaan. Uiteindelijk raapte Maksuda al haar moed bijeen en diende ze klacht in tegen hem - een uitzonderlijke stap voor een vrouw van het platteland. De man werd gearresteerd, maar kwam algauw op borgtocht vrij. Maksuda moest onderduiken, want haar man dreigde haar te vermoorden als ze de klacht niet introk. Ze prijst zich gelukkig dat ze nog leeft.

Hebberige schoonfamilies richten ook veel ellende aan bij de familie van de bruid. Die verkopen vaak bezittingen en soms zelfs akkers om tegemoet te komen aan de financiële eisen van de bruidegom en zijn verwanten. Mukhlesur Rahman, een vooraanstaande vakbondsactivist, zegt zelfs dat Bangladesh nooit zal kunnen afrekenen met de armoede zolang de kwaal van de bruidsschat blijft woekeren in het land.

Op wetgevend vlak is in Bangladesh al heel wat ondernomen om het geweld rond bruidsschatten te doen ophouden. Bruidsschatten zelf zijn sinds 1980 verboden. Wetten uit 1983 en 1995 verbieden expliciet geweldplegingen tegen vrouwen. In 2000 werd een wet gestemd die extreem geweld tegen vrouwen en kinderen bestraft met levenslange opsluiting of zelfs de doodstraf. Vrouwenorganisaties en de media hebben al veel ondernomen om het bewustzijn rond het probleem te doen groeien. Maar activisten stellen dat er een echte sociale beweging rond het thema nodig is om alle hebberige schoonfamilies mores te leren. Vooral op het platteland worden de wetten tegen vrouwengeweld nog nauwelijks afgedwongen, en het komt ook slechts uiterst zelden tot veroordelingen van daders die aangeklaagd worden.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2745   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift