Canada eist Kyoto-korting

De Canadese overheid houdt een slag om de arm voor de ratificatie van het Kyoto-Protocol. Het land voert alternatieve energie uit en wil daarvoor beloond worden met ‘schone energie-credits’, waardoor het land minder inspanningen moet leveren om de uitstoot van broeikasgassen in te dijken. De Europese Unie wil echter niet tornen aan Kyoto, en dat valt niet in goede aarde bij Eerste Minister Jean Chretien.


Chretien wil de vereiste 29 procent van Kyoto niet ratificeren omdat zijn land schone energie - aardgas en elektriciteit uit waterkracht - naar de Verenigde Staten exporteert en daarvoor credits verdient. Hij wil 30 procent minder inspanningen leveren dan Kyoto voorschrijft. De EU toonde zich echter vorige week bij monde van Margot Wallstrom, Europees commissaris voor milieu, geen voorstander van Chretiens idee.

Afgelopen week verklaarde Chretien in het Canadese parlement zuinigjes dat zijn regering het verdrag op een dag zal ratificeren. Wij vinden Kyoto erg belangrijk en zouden graag in de mogelijkheid verkeren het zo snel mogelijk te tekenen, maar eerst moeten we de nodige voorafgaande onderzoeken doen. We doen een kosten-batenanalyse, aldus Chretien. Later gaf de premier toe dat de houding van de Europese Unie het belangrijkste struikelblok is voor ratificering. De credits zijn één van de eisen die we op tafel hebben gelegd. We moeten erover blijven praten. Op de vraag of hij bereid is Kyoto zonder de credits te ratificeren, antwoordde de minister dat hij niet wil antwoorden op hypothetische vragen.

Volgens Alexa McDonough, partijleider van de sociaal-democratische New Democratic Party, stuurt de premier signalen uit dat zijn regering zich van Kyoto aan het distantiëren is: In het begin vertelde de regering: ‘Wij vormen de voorhoede van Kyoto.’ Dat werd daarna ‘In juni 2002 (als ook de lidstaten van de EU Kyoto geratificeerd moeten hebben) gaan we ratificeren.’ Maar dat werd nog later ‘Tegen het einde van 2002’. Vandaag is het dus ‘misschien, op een dag.’, aldus McDonough.

Ook milieugroepen stellen zich vragen bij het engagement van hun regering. Wij denken dat er onder de ministers nog steeds engagement bestaat, maar de regering staat onder immense druk van de olie-industrie en provinciale politici van enkele regio’s (waar de olie-industrie sterk staat), zegt John Bennett, nationaal directeur van het Canadian Climate Action netwerk, een koepel van 100 milieuorganisaties. Als Kyoto niet geratificeerd wordt, komt dat door de ontzettende som geld die de olie-industrie er tegenaan gooit, weet Bennet.

De activist weet niet wat volgend jaar zal brengen, als Chretien zoals verwacht met pensioen gaat. Er zitten in de ministerraad een hoop kandidaat-premiers die aan het rondkijken zijn voor giften, geeft Bennet mee.

Ondertussen schermt de zakenwereld met cijfers. Volgens de Canadese Kamer van Koophandel kost de uitvoering van de Kyoto-afspraak de Canadese economie ongeveer 20 miljard Canadese dollar (14,23 miljard euro) ofte 2,5 procent van het bruto binnelands product (bbp) in 2012. Het is noodzakelijk dat de Canadese regering een implementatieplan opstelt dat gedetailleerd weergeeft hoe de vooropgestelde terugdringing van broeikasgassen moet worden gerealiseerd, vóór de beslissing over ratificering wordt genomen, treedt voorzitster Nancy Hughes Anthony de premier bij.

Volgens de Canadese minister voor Erfgoed Sheila Copps heeft de zaak te maken met de Amerikaanse weigering Kyoto te ratificeren. Er is geen enkele Canadees die geen geen goeie oplossing voor het milieu wilt, maar er is ook geen enkele Canadees die zijn land wil gestraft zien omdat de VS weigeren te ratificeren. We hebben een strategie nodig die er voor zorgt dat we worden gewaardeerd voor onze leveringen van schone energie aan de VS, aldus Copps.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift