China neemt rol als grootmacht steeds ernstiger - analyse

De recente Chinese pogingen om de spanningen
tussen Noord-Korea en de VS af te bouwen, bewijzen dat China steeds
zelfzekerder wordt als regionale grootmacht. Peking streeft naar regionale
stabiliteit en moet zijn almaar groeiende internationale economische
belangen verdedigen; samenwerking is daartoe vaak een beter middel dan
confrontatie. Toch blijven er ook grote belangentegenstellingen bestaan
tussen China en de VS.


“De onderlinge afhankelijkheid tussen de VS en China is nooit groter
geweest,” zegt Wang Jisi, de directeur van het Instituut voor Amerikaanse
Studies in Peking. Ook Kurt Campbell, een voormalige Pentagon-ambtenaar die
nu Aziatische veiligheidsvraagstukken analyseert voor het Centre for
Strategic and International Studies, oordeelt dat de relaties tussen de VS
en China spectaculair aan belang hebben gewonnen. Daardoor zijn de scherpe
kantjes van de bittere ideologische confrontatie van vroeger afgerond en is
er ruimte gekomen voor samenwerking op vlakken waar dat tot voor enkele
jaren onmogelijk werd geacht.

Vorige week drong de Chinese regering er bij Noord-Korea op aan de VS niet
te provoceren met zijn omstreden kernprogramma; volgens sommige
mediaberichten sloot Peking zelfs een belangrijke oliepijpleiding naar
Noord-Korea af om die waarschuwing kracht bij te zetten. Peking ontkent dat
het de olietoevoer als drukkingsmiddel gebruikt, maar Chinese beleidsmensen
geven wel toe dat ze een actievere rol willen spelen om het conflict rond
het Noord-Koreaanse kernprogramma in te dammen. Noord-Korea heeft onlangs
de werkzaamheden hervat aan een reactor die waarschijnlijk gebruikt kan
worden om kernwapens te fabriceren. Volgens de Australische
Buitenlandminister Alexander Downer probeert China Noord-Korea ertoe aan te
zetten multilaterale gesprekken aan te gaan over de zaak en zich te
onthouden van stappen die bedreigend kunnen overkomen ten opzichte van
Zuid-Korea, Japan en de VS.

Dat China oog krijgt voor Amerikaanse kopzorgen, kan enkel worden verklaard
door de steeds stevigere relaties tussen de twee landen, oordeelt Wang. De
handel tussen China en de VS is 10 miljard waard en Amerikaanse
investeerders halen de economische banden steeds enger aan. China weegt
economisch meer dan alle ontwikkelingslanden in de regio samen, en is
duidelijk gezonder dan de oude economische grootmacht Japan. Ook op
institutioneel vlak raken de VS en China stilaan aardig vervlochten. Wang
wijst verder op de mateloze Chinese interesse voor de Amerikaanse cultuur.

Ook het feit dat “er geen crisis in zicht is”, bewijst volgens Wang dat er
een nieuw tijdperk is aangebroken in de betrekkingen tussen China en de VS.
De twee landen hebben geen “open conflict” over Taiwan of Irak, al zijn er
genoeg aanleidingen daarvoor. Ze hebben elkaar gevonden in de strijd tegen
het terrorisme, vooral in de regio rond Afghanistan. De Chinese media
hebben niet meer zo vaak over het Amerikaanse “imperialisme en hegemoniaal
streven”, terwijl de Amerikaanse pers volgens Wang ook een positiever beeld
begint op te hangen van China.

De betere verstandhouding neemt niet weg dat er veel meningsverschillen
blijven bestaan. Wang ziet achter de doctrine van de preventieve oorlog en
het concept van de As van het Kwade “alamerende tendenzen” schuilgaan, al
zijn ze niet direct tegen China gericht. De VS lijken er volgens Wang
alleen op uit de verspreiding van massavernietigingswapens tegen te gaan,
terwijl China in de eerste plaats voor meer stabiliteit wil zorgen in
Noord-Korea en in de rest van Azië. Dat streven heeft ironisch genoeg ook
voor toenadering gezorgd tussen China en Zuid-Korea, terwijl dat laatste
land meer afstand begint te nemen van zijn bondgenoot, de VS.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2643   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift