Congolese diaspora in België steunt vrouwen in thuisland

Een groep van meer dan twintig Congolese vrouwen uit België vertrekt binnenkort naar de Democratische Republiek Congo, om daar vrouwen aan te moedigen die politiek actief zijn. Volgens Suzanne Monkasa, één van de initiatiefnemers, is het van vitaal belang dat in Congo meer vrouwen doordringen tot de Nationale Assemblee, de Senaat en de regering. Vrouwelijke politici zijn niet per se beter dan hun mannelijke collega’s, maar ze hebben wel andere inzichten. Een rijkdom die Congo nu te veel laat liggen, zegt Monkasa.


Vandaag lanceren de vrouwen in de Brusselse Sint-Gorikshallen de actie ‘O Poni Mama, O Tongi Mboka’ (een uitdrukking uit het lingala, die zoveel betekent als ‘Stem voor een vrouw om het land op te bouwen’). Dat is een actie waarmee de initiatiefneemsters in de mate van het mogelijke fondsen willen inzamelen om bekwame vrouwen met politieke ambities in Congo te steunen. Het moet gaan om vrouwen met een sociaal draagvlak die niet over de financiële middelen beschikken om campagne te voeren. We zullen misschien geen grote sommen inzamelen, maar opnieuw is de actie vooral symbolisch bedoeld, zegt Monkasa. De opbrengst gaat naar vrouwen die de financiële steun het meest nodig hebben om aan de verkiezingen te kunnen deelnemen.

De nieuwe Congolese grondwet, waarover in december 2005 een volksraadpleging werd gehouden, biedt de vrouwen in het land een kans die ze niet willen laten liggen. In artikel 14 van de grondwet staat dat de Congolese staat zich inzet om gelijkheid van mannen en vrouwen op alle niveaus van het overheidsbestuur garanderen. Vrouwen die over de nodige competenties beschikken kunnen zich kandidaat stellen voor uiteenlopende functies waarin ze (mee) beslissingen kunnen nemen.

Het komt er nu op aan inspanningen te doen zodat zoveel mogelijk vrouwen interessante plaatsen op de verkiezingslijsten veroveren en belangrijke posten met beslissingsmacht in handen krijgen, zeggen Suzanne Monkasa en haar medestanders. Op die wijze kan de gelijkheid van man en vrouw in Congo geleidelijk en zo objectief mogelijk meer vorm krijgen.

De Congolese vrouwen in België willen zich solidair tonen met de vrouwen die in Congo op het terrein actief zijn. Gisèle Mandaila, de federale staatssecretaris voor het gezin en de personen met een handicap, bracht een aantal Congolese vrouwen in ons land bijeen en moedigde hen aan actie te ondernemen. Het gaat om vrouwen met uiteenlopende politieke overtuigingen, religieuze voorkeuren en levensbeschouwingen. Deze vrouwen willen hun seksegenotes in Congo ondersteunen in het kader van de belangrijke verkiezingen, zowel in de hoofdstad Kinshasa als in het binnenland van Congo.

Pluralistisch

Onze groep bestaat uit 22 vrouwen en is pluralistisch samengesteld, onderstreept Monkasa, geen onbekende in het Belgisch-Afrikaanse verenigingsleven. Na onze reis naar Congo willen we de bestaande groep graag behouden en verbreden.

België is nauw betrokken bij de internationale inspanningen om Congo te democratiseren en weer een betere toekomst te geven. Het land kan die internationale steun goed gebruiken, want een vijf jaar lang aanslepende oorlog - waarbij tal van andere Afrikaanse landen waren betrokken - kostte rechtstreeks en indirect het leven aan bijna vier miljoen mensen en verwoestte heel wat belangrijke infrastructuur. Het is belangrijk dat er in Congo een volwaardige rechtsstaat wordt ontwikkeld, vindt Monkasa. Als dat lukt, zal al de rest wel volgen en zullen veel thema’s bespreekbaar worden.

Staatssecretaris Mandaila moedigt ons initiatief aan, vertelt Monkasa. Ze reist ook met ons mee naar Kinshasa. De Congolese vrouwen zullen hooguit drie tot vier dagen in de Congolese hoofdstad blijven. Vanuit Kinshasa reizen ze in groepjes van twee door naar de diverse Congolese provincies, waar ze een dag of zes zullen verblijven. De vrouwen in Congo zijn al volop aan het werken rond de verkiezingen, beklemtoont Monkasa. Onze actie moet je vooral zien als een symbolische ondersteuning. We zullen ter plekke ook vertegenwoordigers van bepaalde organisaties ontmoeten. Eén van onze gesprekspartners is bijvoorbeeld Conadef, het Comité National des Droits de la Femme. Conadef is een organisatie die sterk aanwezig is op het terrein.

De Congolese vrouwen willen de verkiezingskandidates in Congo trainen en coachen. Ze richten zich hierbij ook op verantwoordelijken uit verenigingen, die op hun beurt een belangrijke rol kunnen spelen in het Congolese veranderingsproces. Vanuit de diaspora kunnen we de vrouwen ginder ook uitleggen hoe een land als België met het democratische proces omgaat.

Voor 30 juni 2006 moet Congo de lang verwachte verkiezingen organiseren. Het gaat om lokale, parlements- en presidentsverkiezingen. De Congolezen krijgen nu een unieke kans om zich vrij uit te spreken over de personen die hen moeten leiden. De verkiezingen zijn een belangrijk teken van de democratie die in Congo hopelijk sterker zal worden. De situatie mag dan moeilijk zijn, wij blijven erin geloven dat het land in staat is een degelijke democratie uit te bouwen.

Monkasa haalt er de cijfers bij: Op 36 ministers in de huidige Congolese transitieregering zijn er maar 5 vrouwen. In de Nationale Assemblee worden welgeteld 59 van de 500 zitjes door vrouwen ingenomen. En in de Senaat vind je amper 3 vrouwelijke volksvertegenwoordigers op een totaal van 120. Zoiets is toch ongelooflijk. Vrouwen moeten voldoende worden vertegenwoordigd in het parlement en in de regering, aangezien ze een groot deel van de bevolking uitmaken. In een democratisch systeem moet iedereen voldoende aan de macht kunnen deelnemen, dus ook de vrouwen.” (DB/JS)

Meer informatie over deze initiatieven: Suzanne Monkasa, e-mail suzanne.monkasa@skynet.be. Of via Helene Madinda, e-mail helene.madinda@coditel.net.

Maak MO* mee mogelijk.

Word proMO* net als 3195   andere lezers en maak MO* mee mogelijk. Zo blijven al onze verhalen gratis online beschikbaar voor iédereen.

Ik word proMO*    Ik doe liever een gift