‘De G77 moet totalitaire regimes bannen’

Op de klimaatconferentie in Kopenhagen werden de belangen van de arme landen verdedigd door de G77–een samenwerkingsverband van in werkelijkheid 130 ontwikkelinglanden die op internationale conferenties één onderhandelingsblok vormen. De kritiek op de samenstelling van die groep neemt echter toe.
In de G77 zitten landen waarvan de realiteit zo verschillend is (China, Soedan, de Verenigde Arabische Emiraten, Zimbabwe…)dat ze nog moeilijk vanuit hetzelfde vertrekpunt kunnen onderhandelen. 
De ngo Oxfam International verdedigt het standpunt om de groep als zodanig te behouden. Timothy Gore, klimaatspecialist voor Oxfam International: ‘Een opsplitsing van de groep zou de onderhandelingspositie van de ontwikkelingslanden verzwakken. Het zijn vooral de rijke landen die het blok willen opsplitsen, om zo een verdeel- en heersstrategie te voeren.’
Hans Bruyninckx, professor Internationaal Milieubeleid aan de KU Leuven, heeft daar een andere mening over. ‘Landen als China willen tot de G77 behoren in de klimaatonderhandelingen omdat ze dan niet gebonden zijn aan de verplichtingen die het Kyotoprotocol oplegt, om hun emissies in te perken of ervoor te betalen. Maar de samenstelling is vandaag niet langer verdedigbaar. Een ander probleem met de G77 is dat de groep manifest corrupte regimes bevat, zoals Zimbabwe, Birma of Somalië. Uitgerekend de woordvoerder van de G77 is van Soedan. Ik kan me niet voorstellen dat er een euro van mijn belastinggeld naar Birma of Zimbabwe zou gaan. Aan de kolonels van Birma een blanco check geven en zeggen “Doet iets aan uw bossen want dat is belangrijk voor het klimaat” –dat kan voor mij niet. Ik hoor de G77 termen als rechten, democratie en transparantie in de mond nemen, terwijl leden van sommige regeringen op de lijst staan van internationale rechtbanken. Een aantal eisen van de ontwikkelingslanden ten aanzien van de rijke landen zijn ongetwijfeld terecht. Maar daar horen ook verantwoordelijkheden en plichten bij. Op internationaal vlak is dat een belangrijk onderdeel van democratie. Voor mij zou een nieuwe splitsing in de G77 op die basis kunnen gebeuren: de dictatoriale, totalitaire, onaanvaardbare regimes enerzijds en de andere landen anderzijds, met als criterium het handvest van de VN dat ze allemaal getekend hebben –want daarom mogen ze aan deze conferenties deelnemen.’
Ik ben proMO*

Nu je hier toch bent

Om de journalistiek van MO* toekomst te geven, is de steun van elke lezer meer dan ooit nodig. Vind je dat in deze tijden van populisme en nepnieuws een medium als MO* absoluut nodig is om de waarheid boven te spitten? Word proMO*.

Wil je bijdragen tot de mondiale (onderzoeks)journalistiek in het Nederlandstalig taalgebied? Dat kan, als proMO*.

Wil je er mee voor zorgen dat de journalistiek van MO* mogelijk blijft en, ondanks de besparingspolitiek, verder uitgebouwd wordt? Dat doe je, als proMO*.

Je bent proMO* voor € 4/maand of € 50/jaar.

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur

  • Latijns-Amerika & ecologie
    Alma De Walsche schrijft over ecologische thema’s, van klimaat- en energiebeleid, over landbouw- en voedsel tot transitie-initiatieven en baanbrekers. Ze volgt al enkele decennia Latijns-Amerika, met een speciale focus op de Andeslanden.