De hoop van Obama

Op het partijcongres van de Democraten in Boston in juli 2004 hield de uitstekende jurist, oud-hoogleraar en voormalig maatschappelijk werker Barack Hussein Obama de keynotespeech. De boodschap van hoop, verzoening en de herontdekking van de Amerikaanse droom sloeg aan. Net zoals zijn boek The Audacity of Hope (de stoutmoedigheid van de hoop) een bestseller werd.
De persoonlijkheid van Obama zelf is zijn politieke visie. Samenwerking tussen Democraten en Republikeinen in het belang van alle Amerikanen. Geen duidelijke politieke stroming of ideeën en het voortdurende zoeken naar compromissen is zijn sterkte en zwakte.
De  staatssenator van Illinois heeft een etnische achtergrond. Zijn vader was de enige Afrikaanse student aan de universiteit van Hawaï als zoon van een Keniaanse medicijnman en dorpsoudste. Zijn moeder was een blanke studente, dochter van een meubelzaakmanager uit Kansas. Barack’s moeder huwde tweemaal met een moslim, maar gaf hem dagelijks drie uur onderwijs over Amerika naast twee uur Koranlessen per week die hij volgde in de lagere school in Indonesië.

Drugs en drank


Na zijn tiende werd Obama voornamelijk opgevoed door zijn grootouders in Hawaï. Tijdens zijn collegetijd in Los Angeles experimenteerde de charismatische Obama met drugs en drank. Maar hij ruilde dit wereldje in voor de studenten anti-apartheidsbeweging. De openbare boetedoening in zijn boeken over die periode van drugs maakt Obama alleen maar populairder. Hij verkiest een job als  buurtwerker in de sloppenwijken van Chicago boven een duurbetaalde loopbaan bij een multinational. Daar werkt hij met vrijwilligers en plaatselijke kerken. Het harde werk van Obama valt op.  Na drie jaar buurtwerk, krijgt hij in 1987 toelating tot Amerika’s meest prestigieuze rechtenuniversiteit, de Harvard Law School.
Na vele aanbiedingen van topadvocaten, kiest Barack Hussein Obama voor het bescheiden kantoor van Judd Miner en de afdeling discriminatiezaken. Daarnaast vind hij nog tijd om aan de slag te gaan als hoogleraar aan de Universiteit van Chicago en zich in te zetten via het project VOTE dat 150.000 stemmers weet te registreren. Obama is al twintig jaar lid van de Chicago’s Trinity United Church of Christ.
De Afro-Amerikaan won in november 2004 met 70 % van de stemmen een senaatszetel in Illinois. Het politieke programma van Obama blijft vaag. Hij wil het probleem van 37 miljoen werkende Amerikanen onder de armoedegrens oplossen met een verhoging van het minimumloon, de kinderbijslag en betaalde ziektedagen voor iedereen. 45 miljoen onverzekerde Amerikanen wil Obama helpen aan een algemene ziektekostenverzekering, waarbij niemand uit de boot mag vallen.

Oorlog moet een optie zijn


Obama was een vroege tegenstander van de oorlog in Irak. In oktober 2002 bleef de Democraat bij de stemming in de Senaat weg. Zelf zegt hij: “Oorlog moet een optie zijn, maar mag nooit een eerste optie zijn.” Obama wil wel een uitbreiding van het Amerikaanse leger met 65.000 militairen en 27.000 mariniers. Hij schippert daarmee constant om zoveel mogelijk Amerikanen achter zich te krijgen.
Obama was één van de dertig senatoren die voor stemden inzake een voorstel van wet dat clusterbommen wil verbieden. Met de V.S. als grootste producent en uitvoerder van deze bommen, is dat niet vanzelfsprekend. Clusterbommen maken bijna uitsluitend doden onder de burgerbevolking, maar de V.S. gaat ze terug gebruiken. Bovendien is het bevriende Israël met zijn machtige Amerikaans-joodse lobby niet opgezet met een mogelijk verbod op clusterbommen.
Hussein Obama is voornamelijk iemand die met vage boodschappen Democraten en Republikeien wil verenigen. Tegen clusterbommen, maar voor rechten van oorlogsveteranen. Tegen de oorlog in Irak, maar voor “het eerste leger van de 21e eeuw” en het bestoken van al-Qaeda doelen in Pakistan. Steun van Hollywood (George Clooney, Steven Spielberg, Oprah Winfrey, Matt Damon), maar ook 32 miljoen dollar donaties op enkele weken tijd door 154.000 gewone burgers (Obama weigert expliciet giften van grote multinationals en lobbygroepen in tegenstelling tot andere presidentskandidaten).
Zoals George W. Bush, afkomstig uit een steenrijk en elitair milieu, zich verkoopt als een Texicaanse boer, zo verkoopt Obama zich als een gewone jongen. Obama heeft veel steun van de media en een groot kiespotentieel binnen en buiten de Democratische partij.
Evenwel zijn de uitspraken in de voorverkiezingen geen garantie dat dit het beleid straks wordt bij verkiezing in het Witte Huis. George W. Bush begon elke toespraak tijdens de voorverkiezingen met een gebed. Toen hij de enige presidentskandidaat was voor de Republikeinen liet hij dat achterwege om ook Democratische steun te krijgen.

Read my lips


George Herbert Bush zei “Read my lips, no new taxes”, en verhoogde bij na de herverkiezing de belastingen enorm.
Barack staat voor hoop en verzoening, en aanvaard in tegenstelling tot Bush en Clinton het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. Hij wil Guantanamo sluiten. Obama wil presidentiële onderhandelingen met Iran dat zijn nucleair programma moet stopzetten in ruil voor economische steun en lidmaatschap van de Wereldhandelsorganisatie. Obama steunt een tweestatenoplossing, maar ook politieke en militaire steun aan Tel Aviv.
 Elke Amerikaan vind wel iets terug van zijn gading in dat vage programma van Obama. Het is echter onvoorspelbaar welk beleid eruit voor zou vloeien mocht Obama erin slagen de nieuwe huurder te worden in 1600 Pennsylvania Avenue NW, 20006 Washington D.C.
Mario Bergen

Maak MO* mee mogelijk.

Word proMO* net als 3306   andere lezers en maak MO* mee mogelijk. Zo blijven al onze verhalen gratis online beschikbaar voor iédereen.

Ik word proMO*    Ik doe liever een gift