De jeugd is de toekomst

Onze steden zijn superdivers. Tegelijk lijken de jongeren van allerlei afkomst het grotendeels eens te zijn over de manier waarop ze zelf willen omgaan met hun identiteit: ze omarmen de Belgische samenleving maar blijven gehecht aan hun afkomst. Ze idealiseren die komaf ook. Voor het dossier over de identiteit van jonge allochtonen deden we vijf diepte-interviews met Mechelse twintigers. Vier van hen zeggen dat religie heel belangrijk is in hun leven en dat ze het geloof trouw zullen doorgeven aan hun kinderen.

  • Brecht Goris Samira Bendadi. Brecht Goris

Het zou boeiend zijn na te gaan hoeveel procent van de lezers op het einde van de vorige paragraaf dachten aan moslims en hun verondersteld gespannen verhouding met onze seculiere samenleving. Nochtans waren drie van de vijf jongeren christen. Met overtuiging. Maar als het gaat over jonge allochtonen en hun identiteit, verschuift de focus haast automatisch naar de jonge moslim.

Het benadrukken van één aspect van de identiteit hoeft geen probleem te zijn. In het geval van moslims betekent dat echter meteen het benadrukken van de negatieve associaties die de dominante samenleving met islam verbindt. Dat wekt frustraties op, zegt één van de experts die in het dossier aan bod komen. En het zet jongeren aan om meer te willen weten over dat aspect van hun identiteit. Voor sommigen die zonder begeleiding de jungle van de internetinformatie intrekken, leidt dat tot een radicalisering die hen vervreemdt van de omgeving waarin ze leven: de samenleving, maar ook hun eigen familie en geloofsgemeenschap.

Syriëstrijders

Die radicalisering kreeg de voorbije maanden een gezicht of ten minste een naam: de Syriëstrijders. Het fenomeen van de Syriëstrijders wordt bijna uitsluitend voorgesteld als een resultaat van een radicaliserende generatie die zich uitgesloten voelt en zich daarom afzet tegen de waarden, instellingen en belangen van “het Westen”. Dat is geen onzinnige uitleg, maar hij gaat wel voorbij aan het feit dat het conflict in Syrië sowieso geïnternationaliseerd is en dat er elders in de wereld ronselcampagnes gevoerd zijn.

Het beleid doet intussen vooral aan ontmijning en bekijkt de allochtone jongeren nog te veel als probleem of oorzaak van problemen. Het benadert hen te weinig als volwaardig onderdeel van deze samenleving en als bouwstenen voor de toekomst van het land, de economie en de gemeenschappen die hier samenwonen. Dat twintigers vandaag aan mensen die meer dan dubbel zo oud zijn, willen uitleggen dat ze het goed menen met België, spreekt boekdelen. Het wordt tijd dat we die boodschap eens goed gaan lezen.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2745   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur