"De naam Richard Sorge is ons niet bekend"

Je hebt spionnen uit de films en je hebt de echte. Richard Sorge hoorde bij die laatste categorie. Geen spoor van snelle wagens, hippe cocktails en schaarsgeklede deernes. Wel een eenzaam bestaan in vreemde landen, armzalige onderduikadresjes en in het beste geval een fles goedkope whisky.

Richard Sorge heeft echt bestaan. Hij was een Duits journalist die – als geheim agent van Stalin – infiltreerde in de Duitse ambassade in Tokio in de jaren 30 en aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Hij was de man die Moskou in 1941 op de hoogte bracht van de op handen zijnde invasie van de Duitsers, maar zijn waarschuwingen werden in de wind geslagen. Een maand later was Operatie Barbarossa een feit. De Russen hebben altijd volgehouden dat “de naam Richard Sorge hen niet bekend was”

Richard Sorge had – niet alleen volgens hemzelf – de loop van de geschiedenis kunnen veranderen. In De meesterspion probeert Isabel Kreitz het mysterieuze waas dat rond het personage van Sorge hangt, te doorprikken. Ze laat verschillende van zijn vrienden aan het woord en vestigt zo de aandacht op de man achter de spion: zijn charisma, zijn zelfbeklag en grootheidswaanzin, de emotionele problemen die zijn dubbelleven met zich meebracht. Door middel van waarheidsgetrouwe flashbacks reconstrueert ze de dramatische gebeurtenissen in Tokio. Dramatisch, want in september 1941 werd Sorge samen met andere leden van zijn spionagenetwerk opgepakt, veroordeeld en in 1944 terechtgesteld.

De invalshoek mag dan wel origineel zijn, het maakt het verhaal er niet minder ingewikkeld op. Kreitz verweeft de politieke achtergrond en de gebeurtenissen aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog doorheen de dialogen en verhalen van vrienden. Enige concentratie is dus vereist, waardoor het soms wat vermoeiend wordt. Het gebrek aan kleur en de potloodtekeningen dragen hiertoe bij. Soms is het heel moeilijk de verschillende personages van elkaar te onderscheiden. Toch is er ook lof voor Kreitz’ tekenstijl. Door middel van het grijze schaduwspel van donker en licht creëert ze wel een heel mooie sfeer en komt het verhaal erg realistisch over. Dat maakt het tot een boeiende strip over een boeiend man.

‘Meesterspion. Stalins ogen in Tokio’ van Isabel Kreitz is uitgegeven door Oog & Blik / De Bezige Bij, Amsterdam, 2010, 242 blz.

Maak MO* mee mogelijk.

Word proMO* net als 3205   andere lezers en maak MO* mee mogelijk. Zo blijven al onze verhalen gratis online beschikbaar voor iédereen.

Ik word proMO*    Ik doe liever een gift