Duhalde tussen hamer en aambeeld

Steeds meer Argentijnen komen de straat
op. De regering van president Eduardo Duhalde probeert het land te
reanimeren, maar zijn onderdanen lijken niet langer bereid besparingen te
slikken. De bevolking verwijt de regering ook te veel naar de pijpen van het
Internationaal Muntfonds te dansen om de broodnodige leningen los te
krijgen.

De economische toestand in Argentinië is nog steeds precair. De peso is in
vrije val en de brandstofprijzen stijgen ten gevolge van nieuwe heffing op
de export van olie die door de producenten aan de klanten wordt
doorgerekend.


Twee maanden na de gewelddadige protesten die president Fernando de la Rúa
deden aftreden, blijven de mensen op straat komen. Het ‘Bloque Piquetero
Nacional’, een goed georganiseerde coalitie van sociale organisaties,
blokkeerde woensdag verscheidene snelwegen en lanen in de hoofdstad alvorens
het centrum zelf van Buenos Aires te bezetten. Leden van de Beweging van
werklozen, een coalitie tussen de linkse ‘Corriente Clasista y Combativa’
en de ‘Federación de Tierra y Vivienda’, verbroederden met leden van de
Argentijnse vakbondskoepel: zij pakten samen het congresgebouw in met een
enorme Argentijnse vlag.

De leider van de Corriente, Juan Carlos Alderete, verklaarde dat hij Duhalde
bij hun laatste gesprek had aangespoord om te breken met het IMF. Alderete
vindt de nieuwe eisen van het IMF onaanvaardbaar: naast de vlottende peso
moeten er nu ook nog verdere besnoeiingen in de begroting komen, en een
verlaging van de transfers naar de provincies. Ook de gouverneurs hebben
tegen dat laatste geprotesteerd. Zij vinden dat Duhalde beter moet
onderhandelen met het IMF.

Volgens de betogers bij het Congres zou de bijgestuurde begroting leiden tot
besnoeiingen in lonen en pensioenen van de ambtenaren, en in de uitgaven
voor gezondheidszorg en onderwijs. Veel leraren wachten al maanden op hun
achterstallige loon, en over de beloofde opslag kunnen ze al helemaal een
kruis maken. Het nieuwe schooljaar, dat in maart begint, komt in gevaar. Ook
de werking van 76 openbare ziekenhuizen wordt bedreigd. Er is zelfs geen
voedsel meer voor de patiënten, omdat de provinciale regering de
leveranciers al maanden niet meer betaalt.

Naast de sociale organisaties en de vakbonden blijven ook de mensen met
spaartegoeden hun ongenoegen spuien. Zij kletteren nog steeds met potten en
pannen, ondanks de verlichting van de ‘corralito’, de beperkingen op de
mogelijkheid geld van de bank te halen. Deze beperkingen werden op 3
december van vorig jaar door toenmalig president de la Rúa ingesteld, om
instorting van het financiële systeem te voorkomen. Nu leveren de banken op
aanvraag een certificaat af waarmee leningen afbetaald kunnen worden en
vastgoed of een nieuwe auto aangekocht kan worden. Dat volstaat echter niet
voor de gedupeerde spaarders. Met de loskoppeling van peso en dollar in
januari werden zij gedwongen hun dollars te wisselen tegen een artificieel
lage koers, waardoor ze veel geld verloren. Ook zij zijn de handigheidjes
van de regering beu. Bij de rechtbanken zijn er kilometerslange rijen van
wachtende advocaten en spaarders die de staat via een proces willen dwingen
hun geld vrij te geven. Een regeringsdecreet maakt zulke processen echter
zes maanden lang onmogelijk.

Op woensdagmorgen gaven radiopresentatoren hun publieke de raad thuis te
blijven om problemen met de betogingen te vermijden. Zij kregen lik op stuk
van hun luisteraars, die boos belden met de boodschap dat de presentatoren
de mensen moesten laten spreken.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift