“Ecologie blijft blinde vlek voor regering-Kirchner”

De Argentijnse president Néstor Kirchner krijgt applaus van mensenrechtenorganisaties en sociale bewegingen voor zijn progressieve beleid, maar Argentijnse milieugroepen vinden dat zijn regering de voorbije 15 maanden een politiek van één stap vooruit en twee terug voerde.

“Wat de regering zegt, ligt in de lijn van wat we eisen,” oordeelt Silvana Buján, de coördinator van Renace, een netwerk van meer dan 70 Argentijnse milieugroepen. “Maar concrete stappen om die voornemens uit te voeren, ontbreken.” Volgens Raúl Montenegro van de Stichting Milieudefensie gaat het milieu er onder de regering-Kirchner zelfs “op alle terreinen op achteruit.”

De Dirección de Bosques, de overheidsdienst die verantwoordelijk is voor het bosbeheer in Argentinië, heeft bijvoorbeeld onlangs een atlas gepubliceerd die een nauwkeurig beeld biedt van waar Argentijnse bossen bedreigd worden door de snel oprukkende landbouw, zegt Buján. “Maar tegelijk kan gouverneur Juan Carlos Romero in de provincie Salta een waardevol natuurreservaat verkavelen om de percelen te verkopen aan sojaboeren.” Door de aantrekkelijke sojaprijzen beginnen de Argentijnse boeren steeds meer akkers in te zaaien met de eiwitrijke plant. Alles lijkt te moeten wijken voor de sojabaronnen. De staat profiteert van die ontwikkeling doordat ze veel geld binnenkrijgt via exportheffingen op de massa’s soja die het land verlaten. Maar kleine boeren gaan over kop, terwijl de monocultuur nefast dreigt te worden voor de kwaliteit van de bodems.

Jorge Rulli van de Plattelandsreflectiegroep ziet daarin een illustratie van de “onverschilligheid” en de “beperkte visie” van de regering wat milieuproblemen aangaat. “Argentinië was ooit de graanschuur van de wereld, maar nu is het een sojarepubliek geworden – een land dat alleen nog voor de export produceert.” Volgens Trulli wordt er in regeringskringen uitgegaan van de stelling dat ecologie een luxe is die mensen zich kunnen veroorloven die geen honger hebben. “Maar het is de regering die honger veroorzaakt door haar onwetendheid in verband met ecosystemen.”

De milieubeweging wrijft de Argentijnse regering verder aan dat ze nog geen oplossing gevonden heeft voor de milieuschade die de zwaar omstreden open mijnen en onbeheerde stortplaatsen in het land aanrichten. Bovendien trekt ze nog steeds de kaart van de kernenergie en heeft Kirchner zelfs groen licht heeft gegeven voor de invoer van radioactief afval. Ook de benoeming van Atilio Savino tot minister van Milieu heeft kwaad bloed gezet bij de Argentijnse milieubeweging – Savino was voordien een directeur van een omstreden afvalverwerkingmaatschappij.

Volgens Montenegro, de medewerker van het Argentijnse Milieudefensie, neemt de regering-Kirchner graag het woord duurzaamheid in de mond, maar kiest ze voor een “traditioneel ontwikkelingsbeleid dat vooral uitgaat van kortetermijndoelstellingen.”

Montenegro vindt dat er zelf af te dingen valt op het mensenrechtenpalmares van Kirchner. Volgens hem heeft de regering wel oog voor de rechten van de blanke meerderheid, maar niet voor de twee miljoen indianen en de aanzienlijke minderheid mestiezen, Argentijnen met zowel Europees als Indiaans bloed in de aderen. (PD/MM)

Maak MO* mee mogelijk.

Word proMO* net als 3205   andere lezers en maak MO* mee mogelijk. Zo blijven al onze verhalen gratis online beschikbaar voor iédereen.

Ik word proMO*    Ik doe liever een gift