Emissiehandel mist effect

Het cap-and-trade-systeem van de EU heeft niet gezorgd voor een vermindering van de CO2-uitstoot. Landen als Australië en de VS plannen nochtans gelijkaardige projecten, al lopen die vertraging op.
Cap-and-trade of emissiehandel is de handel in CO2-emissierechten, waarbij elk bedrijf een maximumnorm krijgt opgelegd. Een bedrijf dat de norm overschrijdt, moet rechten van andere bedrijven kopen. De Europese Unie past zo’n systeem al sinds 2005 toe. Hoewel landen als Zweden en Portugal hun uitstoot sterk terugdrongen, is het Emissions Trade Systeem van de EU (EU ETS) geen succes.

Averechts effect



Door de crisis heeft EU ETS zelfs een averechts effect gehad, legt woordvoerder Oscar Reyes van de organisatie Carbon Trade Watch uit: “De crisis heeft in Europa bedrijven afgestraft die investeerden in uitstootvermindering. Door de te hoge emissienorm in combinatie met de verminderde productie zijn de emissierechten nu zeer goedkoop en levert de verkoop ervan dus niets op. Grote vervuilers hoeven ook geen grote bedragen te betalen om de norm te overschrijden.”

Australië wilde een dergelijk systeem installeren in 2010, maar schoof het project een jaar op. Hoewel het land nu een jaar langer geen maximumquota voor CO2-emissie oplegt, is woordvoerder Reyes eerder positief over de beslissing van de regering. “Het uitstel is welkom omdat de regering dan kan kijken naar voorstellen die niet gebaseerd zijn op een marktsysteem.”

Ook in de Verenigde Staten zijn de industrie en de oppositie blij met het Australische uitstel. Ze hopen dat het een voorbeeld is voor president Obama, die voorstander is van een cap-and-trade-systeem en dat volgend jaar wil invoeren. Het Amerikaanse voorstel is minder ambitieus dan het Australische, toch zal het waarschijnlijk niet in één keer door het Congres komen.  Dat zal nog tot afzwakking leiden, in tegenstelling tot de strakkere normen die de Australische premier Kevin Rudd aan zijn uitstel koppelde.

Meer dan cap-and-trade



Het klimaatplan van president Obama is niet uitsluitend afhankelijk van cap-and-trade. In de begroting van 2.675 miljard euro is een flink budget voorzien dat wordt geïnvesteerd in hernieuwbare energiebronnen en het verminderen van energieverbruik. Reyes is overtuigd dat zulke initiatieven meer kansen bieden om de CO2-uitstoot naar beneden te halen dan de emissiehandel. “Zeker als ze gepaard gaan met strenge normen voor emissie en efficiëntie, bieden ze meer slaagkansen. Er is geen simpele oplossing om broeikasgassen weg te werken”, legt hij uit. “Investering in duurzame energie moet ons onafhankelijk maken van vervuilende energieproductie.”

De EU-lidstaten hebben naast het gezamenlijke EU ETS-systeem ook elk afzonderlijk plannen voor CO2-reductie en hernieuwbare energie. Voor de Duitse regering was investeren in hernieuwbare energie al vroeg een prioriteit. De afhankelijkheid van de Duitse energiesector van Russisch gas was een sterke stimulans voor onderzoek naar alternatieve energiebronnen. Maar de economische crisis heeft het land zwaar getroffen, waardoor twee economische relanceplannen van samen ruim 81 miljard euro zijn uitgevoerd. Die extra uitgaven drukken zwaar op de begroting, waardoor de subsidies voor hernieuwbare energie aan prioriteit moeten inboeten.

Twaalf procent van de geconsumeerde energie in Duitsland komt van hernieuwbare bronnen. Hiermee is het land een koploper, ook qua technologie. Voor de economie heeft dit heel wat deuren geopend en veel Duitse bedrijven zijn betrokken bij buitenlandse projecten voor parken met windmolens en zonnepanelen. “Hernieuwbare energie is een relatief jonge markt en biedt veel kansen”, zegt Fritz Vahrenholt, de directeur van het Duitse RWE Innogy, dat onlangs een aandeel van 20 procent in het windmolenpark op de Thorntonbank voor de Belgische kust kocht.

1 Procent groene stroom



In Groot-Brittannië is amper één procent van de energie van groene oorsprong. De overheid heeft vooral geïnvesteerd in kerncentrales om CO2-uitstoot te beperken. Steenkoolcentrales wekten in 2008 nog 31 procent van de Britse energie op. De regering wil ze vervangen door elf nieuwe kerncentrales. Britse milieu-organisaties, met Greenpeace voorop, verzetten zich hevig tegen die plannen. “Ons winderige eiland wordt omgeven door golven, toch doet de overheid geen inspanningen om energie te winnen uit die twee bronnen”, zegt Robin Oakley, hoofd van de energiecampagne van Greenpeace UK.

In de Britse krant The Times stelt Adam Bruce, voorzitter van de Britse Associatie voor Windenergie (BWEA) dat windmolens kunnen voorzien in de helft van de Britse energiebehoefte. Volgens cijfers van de Industrial Wind Action Group blijft die capaciteit onbenut. In het eerste kwartaal van 2009 werd er 90 miljoen euro geïnvesteerd in hernieuwbare energie in het VK, tegenover 428 miljoen in dezelfde periode vorig jaar.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3181   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift