Fox belooft Mexicanen meer drinkbaar water

Twaalf miljoen van de 100 miljoen inwoners
van Mexico hebben geen directe toegang tot drinkbaar water. De voorbije
vijftig jaar viel de gemiddelde watervoorraad per inwoner terug van 18.000
kubieke meter naar slechts 4.841 kubieke meter. En de arme Mexicanen betalen
vaak meer voor hun drinkbaar water en moeten er ook meer inspanningen voor
leveren. President Vicente Fox kondigde dinsdag aan dat de inspanningen voor
een beter waterbeleid zullen worden opgedreven.


Fox beloofde dat hij van het waterbeleid een grotere financiële prioriteit
zou maken dan zijn voorgangers. Het Promagua-initiatief van vorig jaar -dat
gezamenlijk management en financiering voorziet tussen het lokale, regionale
en nationale niveau- wordt voortgezet. Fox wees op de belangrijke
vooruitgang die geboekt is dankzij leningen van de Noord-Amerikaanse
Ontwikkelingsbank die binnen de NAFTA is opgericht. Maar dit is niet
voldoende: Mexico moet 2,2 miljard dollar per jaar investeren om zijn
waterproblemen op te lossen, tot hiertoe heeft het slechts 1,3 miljard per
jaar vrijgemaakt. Tegen 2006 zou twee derde van het afvalwater gezuiverd
moeten worden, nu is dat slechts 26 procent.

De regering belooft dat er meer geld komt, maar enkel als de
watermaatschappijen een efficiënter beheer voeren en hun productiviteit
opdrijven. In Mexico betaalt momenteel slechts 30 procent van de bevolking
voor de levering van drinkwater. De huidige inkomsten dekken slechts een
derde van de kosten voor waterzuivering en distributie.

Volgens de Nationale Watercommissie gebruikt een familie zonder directe
toegang tot drinkbaar water en sanitair gemiddeld 7000 liter per maand en
betaalt daarvoor 28 dollar. Een gezin mét een aansluiting betaalt 10 keer
minder voor dubbel zoveel water. Het water is in Mexico ook geografisch zeer
ongelijk verdeeld. Inwoners uit het noorden en het midden van het land
moeten het stellen met gemiddeld 2.000 kubieke meter per persoon. In de
zuidelijke staten is er 14.000 kubieke meter per persoon beschikbaar. Daar
komt nog bij dat 77 procent van de bevolking in regio’s woont waar het water
schaars is.

Volgens een aantal bronnen doet het Mexicaanse beleid het nochtans niet
slecht. Mario Cortina van de Autonome Nationale Universiteit van Mexico
(UNAM) noemt de nieuwe waterprogramma’s van de overheid een stap in de goeie
richting omdat alle sectoren en de consumenten erbij betrokken worden. Maar
we zullen pas over 20 jaar kunnen zien of ze echt veel impact hebben, stelt
hij. Het Internationale Waterbureau (IO Water) -een organisatie die private
en publieke watermaatschappijen wereldwijd verenigt- stelt zelfs dat Mexico
een voorloper is in integraal management en efficiëntie en dat dankzij de
Stroomgebiedraden die in 1993 werden opgericht. Die 25 raden moeten
stroomgebieden beheren; zowel overheid als landbouw, industrie, distributie
en consumenten zijn er in vertegenwoordigd. Maar de raden hebben het
achteruitgaan van de gebieden en de watertekorten niet kunnen tegengaan,
aldus IO Water.

Dat water nog voor andere problemen zorgt bleek eerder dit jaar uit de
‘wateroorlog’ tussen Mexico en de VS. De VS eisten dat Mexico het verdrag
rond het gedeeld gebruik van de Rio Grande uit 1944 zou toepassen, en een
schuld van ongeveer twee miljoen kubieke meter water betaalde dat toekomt
aan Texas en California. De Nationale Watercommissie van Mexico gaf toe dat
70 procent van het water langs de grens verloren gaat door lekken,
verdamping en inefficiënte irrigatie. In juni bereikten de twee landen een
gedeeltelijk akkoord voor een gezamenlijke investering in betere
infrastructuur.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift