Handel in berengal gaat onverminderd door

De vraag in Japan, Zuid-Korea en Singapore naar
traditionele medicijnen op basis van berengal blijft de illegale handel in
dat product stimuleren. Chinese berenkwekerijen varen er wel bij.


De Conventie over internationale handel in bedreigde diersoorten (CITES)
verbiedt de handel in galblaas en galproducten van de beer, maar in de
praktijk is daar weinig van te merken. Op een persconferentie woensdag legde
Victor Watkins, campagneverantwoordelijke van de Wereldvereniging voor
Bescherming van de Dieren (WSPA), overtuigende bewijzen voor van een
bloeiende internationale handel in die producten.

De situatie is alarmerend: volgens Watkins bedreigt de populariteit van
berengal het voortbestaan van de Aziatische zwarte beer, de voornaamste
leverancier van het product. Watkins dringt er dan ook op aan dat de
betrokken regeringen snel handelen om de praktijk en de handel stop te
zetten. Een onderzoek van CITES toont aan dat er momenteel in China nog
slechts 20.000 wilde zwarte beren leven. Volgens officiële Chinese cijfers
uit 1997 zijn er ook nog een zeshondertal berenkwekerijen waar zo’n 7.000
beren in erbarmelijke omstandigheden gevangen zitten.

Galproducten hebben vooral een medische bestemming: ze worden als
traditionele medicijnen verkocht in pil- of poedervorm voor de behandeling
van een reeks aandoeningen, zoals koorts, maag- en leverziekten en
galstenen. Berengal wordt verder ook verwerkt in shampoo, wijn, thee,
oogdruppels en tonische middelen. Jaarlijks wordt daartoe in China meer dan
zevenhonderd ton gal verzameld. Iets meer dan de helft is voor binnenlands
verbruik bestemd. De rest wordt volgens dierenactivisten illegaal
uitgevoerd.

Japan staat hoog op de lijst van afnemers. Japanse dierenactivisten schatten
de vraag in Japan op zo’n 200 kilogram per jaar. De officiële invoer
bedraagt slechts twee tot acht kilogram per jaar. De illegale handel tiert
dus welig; er bestaat in Japan immers geen regulering die controle op zulke
praktijken mogelijk maakt. Belangrijkste draaischijf van het lucratieve
handeltje is Hongkong.

Er zijn echter ook voorstanders van het medicinaal gebruik van berengal.
Yuji Matsui, eigenaar van een Japans farmaceutisch bedrijf, voert aan dat
het product van levensbelang is voor bepaalde leverpatiënten. Alternatieve
plantaardige medicijnen zouden veel minder efficiënt zijn. Zolang de beren
niet gedood worden, ziet hij geen graten in de praktijk. Bovendien beweert
Matsui dat de momenteel beschikbare producten in Japan ingevoerd werden voor
het handelsverbod van CITES uit 1992.

Critici van de illegale handel bestrijden dat laatste. Ook vinden zij de
berenkwekerijen niet door de beugel kunnen. Het melken van de beren - het
tweemaal daags aftappen van hun gal - gebeurt op bijzonder wrede wijze, en
verkort het leven van de beren met een derde. Daardoor daalt het aanbod, wat
dan weer de illegale berenvangst stimuleert. Ook uit buurlanden als Myanmar,
Noor-Korea en Rusland worden nu al beren aangevoerd.

China verdedigt het systeem van de kwekerijen. De dieren worden gekweekt en
dus wordt de soort niet bedreigd. Op een symposium in Seoel in 1999 voerde
de Chinese regering ook aan dat een groot aantal kwekerijen aan de
internationale normen voldoet.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift

randomness