Israël neemt eigen democratie onder vuur (analyse)

De oorlog in Gaza dijt uit. Niet zozeer op het terrein zelf maar in de Israëlische samenleving. Terwijl het leger Hamas blijft bekampen, nemen de Israëli’s op een ander front hun eigen democratie onder vuur – en vanuit het centrum van de democratie zelf.
Drie weken na het begin van de oorlog in Gaza en vier weken vóór de verkiezingen toont de meerderheid in Israël zonder verpinken dat ze geen dissidentie duldt. In het Israëlische parlement sloot het centrale kiescomité maandag twee van de drie grote Arabische partijen uit van deelname aan de parlementaire stembusgang van 10 februari. Bij de vorige verkiezingen wonnen beide partijen zeven zetels in de 120 zetels tellende Knesset. Arabische Israëli’s vormen ongeveer een vijfde van de totale bevolking.

Bunker


Alle grote politieke partijen steunden het voorstel, dat door twee ultranationalistische Joodse partijen was ingediend. Ze stellen dat de twee Arabische partijen “het terrorisme steunen” en “Israëls bestaan als een democratische Joodse staat niet erkennen”. “Ga maar naar Haniyeh (Ismail Haniyeh, de Hamasleider in Gaza) in zijn bunker. Daar hoor je thuis”, riep een Joods parlementslid naar Ahmed Tibi van de uitgesloten
Verenigde Arabische Lijst (UAL), een kartel van Ta’al en Balad.
“Een democratie”, zei Avigdor Liberman, hoofd van de Yisrael Beiteinu-partij, “moet zichzelf soms beschermen tegen een irredentistische minderheid.” Tibi reageerde boos: “Deze stemming toont dat Israël een staat van racisten is.”
Ta’al en Balad kondigden aan dat ze in beroep zouden gaan bij het hooggerechtshof. De verwachting is dat het hof de beslissing ongedaan maakt bij gebrek aan concrete bewijzen. Het hooggerechtshof heeft tot vrijdag om zijn beslissing te nemen.

Therapie tegen twijfels


Maar het verzet tegen dissidentie gaat verder. De stemming in Israël, een land dat doorgaans trots is op zijn uiteenlopende standpunten, is in deze oorlog bijzonder eensgezind. De Arabische minderheid niet meegerekend, staat het land voor 98 procent achter de oorlog. Voor het internationale protest haalt men de schouders op: niet alleen raakt het de Israëli’s niet wat de wereld denkt, de nultolerantie voor vervelende vragen geldt ook de eigen samenleving.
Israel is niet alleen vastbesloten om zijn vijanden af te schrikken maar ook om elk vervelend debat te ontmoedigen, een zelfgekozen therapie om de twijfels te bannen die tijdens de Libanese oorlog tegen Hezbollah twee jaar geleden opdoken.
Dit nationaal conformisme blijkt ook uit de duidelijke onwil om te weten wat er precies gebeurt tijdens de oorlog. Afgezien van de stukjes beeldmateriaal uit Gaza krijgen de Israëli’s alleen beelden van hun eigen kant te zien. Journalisten die durven te wijzen op de gevolgen van de militaire operaties, worden beschuldigd van “onpatriottisch” gedrag, “verraad” en “zelfhaat”.
Ook mediasterren die het publiek confronteren met de gevolgen voor de bevolking in Gaza – “het is onze job om alle kanten te laten zien” – krijgen ervan langs. Ze zouden “zich met de vijand identificeren” en “het nationale moreel ondermijnen”.
Zelfs linkse politici en zelfverklaarde vredesactivisten houden zich opvallend gedeisd.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2925   proMO*’s steunen ons vandaag al. We hopen 2021 te kunnen starten met 3000 proMO*‘s, word jij er één van?

Word proMO* of Doe een gift