Klimaatvaagheid op de VN-top

De Klimaattop van 22 september werd met veel bombarie aangekondigd, maar achteraf stond de wereldgemeenschap erbji met een geschonden neus.
In zijn inleiding op de Klimaattop die op 22 september plaatsvond in New York, stelde Rajendra Pachauri, voorzitter van het Intergovernmental Panel on Climate Change dat de regeringen die de opwarming van het klimaat zeggen te willen beperken tot 2°C deze eeuw vergeten te vermelden dat de totale uitstoot van broeikasgassen dan moet pieken in 2015. Dat vraagt duidelijke en volgehouden keuzes, zei Pachauri. ‘Maar het goede nieuws is: dat hoeft allemaal niet veel te kosten. Om de temperatuursstijging op 2°C te stabiliseren is in 2030 drie procent van het mondiale bnp nodig. De verwachte welvaart voor 2030 wordt dus gewoon met enkele maanden uitgesteld.’
Tot zover het optimisme. Pachauri wees er immers op dat de mondiale uitstoot van broeikasgassen tussen 1970 en 2004 met 80 procent toenam, wat de kans zeer reëel maakt dat we naar een opwarming van misschien wel 7°C gaan. Pachauri wees er verder op dat zelfs de opwarming met 2°C het zeepeil met 0,4 tot 1,4 meter doet stijgen, sneeuw en ijs doet smelten en verschillende eilandstaten in de Caraïben en de Stille Oceaan alsook de Malediven zal doen verdwijnen.
Het echt slechte nieuws was het uitblijven van een betekenisvolle stap van de Verenigde Staten. De welbespraaktheid van president Obama kon de afwezigheid van echt beleid niet verhullen. ‘Elk land moet doen wat het kan en op een moment dat het dat kan, om onze economieën te laten groeien zonder de planeet in gevaar te brengen –en dat moeten we allemaal samen doen’, klonk het nogal vaag. Versta: er moeten geen collectieve en bindende doelstellingen komen voor de rijke landen, maar de arme en opkomende landen moeten wel mee inspanningen leveren om de opwarming tegen te gaan.
Mohamed Nasheed, de president van de Malediven, reageerde vrij sarcastisch. ‘Een of tweemaal per jaar wordt ons gevraagd om op belangrijke internationale conferenties te spreken over de gevolgen van klimaatverandering voor kleine eilandstaten. Telkens komen wij waarschuwen dat ons vaderland en vergelijkbare andere landen onder de zeespiegel zullen verdwijnen als u niet snel handelt. Eén voor één staan de wereldleiders dan op om het onrecht luidkeels te veroordelen. Maar na de conferentie verzwakt de sympathie, bekoelt de verontwaardiging, en draait de wereld door als tevoren.’ In contrast met de holle woorden beloofde Nasheed dat zijn land tegen 2020 in elk geval koolstofneutraal zal zijn. ‘En dat is geen kostenpost, dat is een economisch voordeel’, stelde hij. (gg)

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2745   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur