Libanezen voelen zich door Westen in de steek gelaten

De internationale gemeenschap zal een hele klus hebben aan emotioneel puin ruimen in Libanon. Veel Libanezen voelen zich zwaar in de steek gelaten door de VS en de overige westerse landen.
De verwoestingen in het zuiden van Beiroet en in Zuid-Libanon zijn enorm. Talloze huizen zijn vernield; wegen en bruggen zijn onbruikbaar. Andere doelwitten van het Israëlische leger de voorbije twee weken waren de grootste melkfabriek van het land, een bedrijf dat levensmiddelen produceert, twee fabrieken waar geneesmiddelen worden gemaakt, graanopslagplaatsen, waterzuiveringsinstallaties, een Grieks-Orthodoxe kerk, ziekenhuizen en een konvooi ambulances.

De Libanezen kunnen niet begrijpen waarom de wereld Israël zo lang de vrije hand geeft. “We haten de Amerikanen omdat ze Israël het groene licht hebben gegeven om Libanon terug naar het stenen tijdperk te bombarderen”, zegt Nidal Mothman, een 35-jarige taxichauffeur in het centrum van Beiroet

Net als veel andere Libanezen kookt Mothman van woede over de volgens hem “blinde” aanvallen van het Israëlische leger op Libanese doelwitten. “Hoe veel Hezbollah-strijders hebben ze al gedood? Misschien maar een handvol, terwijl er wel al meer dan 350 Libanese burgers zijn omgekomen!”

Bij de Libanese leiders leven precies dezelfde gevoelens. “Kan de internationale gemeenschap gewoon toekijken terwijl de Israëlische staat zo ongevoelig naar vergelding streeft?” vroeg de Libanese premier Foead Siniora zich donderdag af. Ook Siniora beschuldigde Israël ervan Libanese burgers af te slachten en levensnoodzakelijke infrastructuur te verwoesten.

De humanitaire crisis in Libanon verergert snel. Bijna een miljoen Libanezen hebben hun huis verlaten. De aanvoer van hulpgoederen verloopt moeizaam. Volgens de Libanese regering zijn er minstens 64 bruggen en nog veel meer wegen beschadigd door de bombardementen.

In sommige wijken van Beiroet gaat het leven weer bijna z’n gewone gangetje, maar het zuiden van de stad is oorlogsgebied. “Alles wat ik ken is met de grond gelijk gemaakt”, weent Nishan Ishaqi, een 22-jarige student van de Amerikaanse Universiteit van Beiroet. Hij maakt zich klaar om naar Tripoli in het noorden van Libanon te reizen, om daar bij verwanten in te trekken.

Zondag nam Israël vooral doelwitten in het zuiden van Libanon onder vuur; in Beiroet was het relatief rustig. Maar voor de inwoners van de hoofdstad blijven er genoeg redenen om zich op te winden. De vlotte repatriëring van buitenlanders via de oorlogsschepen van de grote landen die aangemeerd liggen in de Libanese haven, bijvoorbeeld. “De prioriteiten van de westerse landen zijn duidelijk”, schampert de 55-jarige Ayad Harrar, een klerenverkoper in de Hamra-district in Beiroet. “Nu is het rustig, maar iedereen weet dat we weer onder vuur zullen worden genomen als de buitenlanders weg zijn. De Libanezen kunnen de pot op, dat is wat de evacuatie duidelijk maakt.”

De Amerikaanse buitenlandminister Condoleezza Rice voert vandaag (24 juli) overleg in de regio. Op weg naar Israël stelde ze dat er dringend nood is aan een bestand tussen de strijdende partijen, maar dat daarvoor eerst wel de nodige voorwaarden moeten zijn vervuld. Zaterdag had Rice nog gezegd dat Israël niet snel moest ingaan op eisen om tot een wapenstilstand te komen.

In Beiroet is er niet veel begrip voor die afwachtende houding. “We zijn kwaad omdat de Hezbollah dit conflict begonnen is, maar we zijn woedend omdat Israël nu heel Libanon tot puin bombardeert”, zegt Suthir Amalat, die met een kind op haar arm een voorraad water naar huis draagt. “We dachten dat we konden rekenen op de VS, maar die steunen nu duidelijk de vernietiging van ons land.” (PD)

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3190   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift