Malika in technoland

Twintig jaar zat Malika Oufkir met haar moeder, zusters en broers, opgesloten in een ondergrondse gevangenis omdat haar vader het Marokkaanse regime had verraden. Tien jaar later beschrijft ze in In vrijheid hoe ze leert om een vrij mens te zijn in een wereld die de hare voorbijgesneld is. Enkele fragmenten uit een boeiend gesprek.
‘Ik ben een buitenstaander en dat zal ik altijd blijven. Omdat ik er geen deel van uitmaak, kan ik gemakkelijk voorbij de regels van de versnelde, moderne samenleving heen. Ik hou ervan om vreemden op straat aan te spreken, en hen te polsen over kleine dingen. Ik voel me perfect gelukkig als ik alleen op restaurant ga: dat maakt me vrijer en toegankelijker dan in gezelschap. Mijn behoeften zijn anders dan de jouwe, ik moet de draad nog vinden. Mijn uitdaging verschilt misschien niet, ze ligt in het verlangen naar het leven en naar liefde.’
‘Toen ik uit mijn gevangenschap kwam, had mijn weggestoken bestaan mijn hartslag gedood. Er heeft, lang na de fysieke bevrijding, een keurslijf rond mijn ziel gezeten. De wereld was ongelooflijk veranderd toen ik erin wakker werd. Terwijl de klimaatverandering voortgaat, de armoede niet tegengehouden wordt, reageren waterkraantjes op je handen, haal je geld uit de muur en vliegen treinen door de lucht.’
Ik leef in San Francisco, niet omdat die plaats me per se gelukkig maakt, maar omdat het een plaats was waar ik mijn leven kon beginnen opbouwen. Amerika zit volgestouwd met mensen zoals ik: een soort vluchtelingen, elk met een eigen geschiedenis, die elders hun leven willen opbouwen. Als ik er klaar voor ben, zou ik naar Marokko willen teruggaan. We willen allemaal terug, maar gaan misschien nooit.’
‘Ik ben als moslim geboren. Die keuze is niet de mijne geweest, wel die van mijn ouders. Maar ik hou er wel aan om te zeggen: ik ben vrij, vrouw en moslim. Ik bekijk het als een statement, nodig in de emancipatiestrijd van moslimvrouwen. Marokkaanse vrouwen -vooral zij die uit verarmde, afgelegen dorpsgemeenschappen komen- beleven vandaag een feministische revolutie. De nieuwe Moudawana (familiewet, nvdr.) is een enorme omwenteling die de positie van de vrouw mijlenver naar voor heeft geschoven.’
‘Vorig jaar bracht ik -in het kader van de adoptiezaak van ons zoontje- heel veel tijd door in het gerechtshof in Marokko. Het gebouw was volgestouwd met vooral ongeschoolde vrouwen. Het was ontzettend wat een energie, een macht in dat gebouw zinderde. Die vrouwen spraken niet: ze riepen, ze gilden. Ze waren uitzinnig van trots omdat ze eindelijk het recht hadden om zich te verlossen van hun mannen.’
‘De mannen die ik sprak waren heel stil en beschaamd, omdat ze vonden dat de Moudawana hun viriliteit en mannelijkheid had ontnomen. De controle op hun vrouw had hun man-zijn extra benadrukt, hen een legitieme machtspositie gegeven. Vooral de jonge mannen reageren nu verstard en arrogant, ze vertellen dat trouwen geen zin meer heeft, nu hun vrouw het recht heeft zelf weg te gaan. Mijn ergste zorg is de opkomst van de integristen. Zij gebruiken de kankers van de samenleving, teren op gekrenkte mannelijke trots om de Moudawana te veroordelen als strijdig met de moslimwetten. Terwijl de Marokkaanse samenleving tijd nodig heeft om gelijkheid tussen mannen en vrouwen te leren begrijpen.’
In vrijheid door Malika Oufkir is uitgegeven door Arena. 258 blzn. ISBN: 90-697-4691-3

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift