Media in India en Pakistan gieten olie op het vuur

De aanslagen in Mumbai hebben een mediaoorlog doen uitbreken tussen Pakistan en India. In de onophoudelijke verslaggeving door commerciële nieuwszenders is steeds meer plaats voor sensatie, samenzweringtheorieën en harde standpunten. Sommige journalisten uit de twee landen weigeren nog met elkaar te spreken.
Zonder ophouden worden er in beide landen samenzweringstheorieën op het grote publiek losgelaten. Eén presentator van een Pakistaanse nieuwsshow gaf “zionistische hindoes” de schuld van het bloedbad. De presentator is niet erg geloofwaardig, maar zijn boodschap bereikte via het internet wel India. Daar vragen mensen zich nu af welke theorieën er nog allemaal de ronde doen op Pakistaanse nieuwszenders. De Indiase media zijn niet beter. Op sommige zenders werd verklaard dat de Bharatiya Janata Party, een rechtse hindoepartij, samen met de Israeli’s achter de aanslagen zat.
Intussen is bekend geraakt dat de enige overlevende aanvaller deel uitmaakte van een Pakistaanse terroristische organisatie. Dat heeft de Indiase media doen uitbarsten in oorlogsretoriek die in Pakistan op grote verontwaardiging onthaald wordt.
Door de bikkelharde concurrentie tussen de nieuwszenders doen sensationele verhalen en harde standpunten het goed. Tijd voor reflectie nemen de meeste media niet. Het non-stop commentaar heeft “verborgen haat, diepe vooroordelen en de incompetentie van de media naar de oppervlakte gebracht”, schreef de Pakistaans vredesactivist Isa Daudpota gisteren in de Engelstalige Pakistaanse krant ‘Dawn’. “Niet zo lang geleden zagen we precies dezelfde reacties na de aanslag op het Marriotthotel in Islamabad.”

Mediaoorlog


De woede in de Indiase media heeft ook een nefaste invloed op de dialoog tussen journalisten. Shaheen Salahuddin van de Pakistaanse televisiezender Indus probeert naar eigen zeggen “doordachte meningen” uit India aan bod te laten komen in haar dagelijkse nieuwsprogramma. Maar ze klaagt dat ze sinds de aanslagen in Mumbai gemeden wordt door Indiase journalisten.
“Ik ken een hoofdredacteur in New Delhi en probeerde hem na de aanslagen te bereiken voor een interview”, zegt Salahuddin. “Hij zegde aanvankelijk toe, maar de drie keer dat ik hem daarna opbelde was hij steeds ‘in vergadering’. Wanneer mijn secretaresse hem uiteindelijk belde, vertelden ze haar dat hij met geen enkele Pakistaanse journalist meer wou spreken. Zelfs Bharat Bushan belde me nooit terug.” Bharat Bushan is de hoofdredacteur van ‘Mail Today’ en staat algemeen bekend als positief tegenover Pakistan.
Vijandige commentaren aan beide zijden van de grens worden ook van hogerhand aangewakkerd. Dat zegt Imtiaz Alam, een journalist uit Lahore. Alam beschuldigt  presentatoren van talkshows en prominente columnisten ervan “de ISI-agenda te volgen.” De Inter Services Intelligence is de grootste en machtigste geheime dienst in Pakistan en een onderdeel van het Pakistaanse leger. De dienst steunde radicale islamitische groeperingen als Lashkar-e-Toiba, die waarschijnlijk een aandeel had in het bloedbad in Mumbai.
Op de Pakistaanse televisie is voormalig ISI-generaal Hamid Gul niet weg te slaan. Salahuddin Tirmiz, een andere gepensioneerde generaal, noemde India op televisie de “vijandstaat”. “India maakt een nationale tragedie door en deze zogenaamde ‘veiligheidsexpert’ weet niets beters dan India onze vijand te noemen en massahysterie te creëren in Pakistan”, schreef de Pakistaanse analist Foqia Sadiq Khan in een brief aan het televisiestation waarop Tirmiz de uitspraken had gedaan.

Maak MO* mee mogelijk.

Word proMO* net als 3196   andere lezers en maak MO* mee mogelijk. Zo blijven al onze verhalen gratis online beschikbaar voor iédereen.

Ik word proMO*    Ik doe liever een gift