Myanmar sluit aidspatiënten op

Myanmar heeft volgens Unaids een van de ernstigste epidemies in de regio, maar het regime zet een hoge rug tegen ieder die het woord aids zelfs maar in de mond durft te nemen. Toen een groep mensen met HIV uit Myanmar (Birma) afgelopen vrijdag een bescheiden poging deed om een bewustmakingsactie te starten, werden elf van hen prompt gearresteerd en tot maandag vastgehouden.
“Dit is een erg negatieve boodschap”, reageert het Aziatische regiohoofd van Unaids vanop de internationale aidsconferentie in het Canadese Toronto, die nog tot 18 augustus duurt. Het VN-aidsagentschap stelt zich openlijk vragen bij de manier waarop de militaire junta in Myanmar met de aidsproblematiek omgaat.

De informele groep ‘Vrienden met het Rode Lint’ wilde een boeddhistische plechtigheid houden voor hun vrienden die aan aids stierven, signaleert een nieuwsbericht van de US Campaign for Burma, een lobbygroep in Washington DC die ijvert voor de mensenrechten ginder. Het rode lint is het internationale symbool voor de strijd tegen aids.

Ze wilden “de maatschappij in Myanmar iets bijbrengen over aids omdat ze zich erg geïsoleerd en kwetsbaar voelen. Het waren mensen met HIV en ze kwamen uit de Rangoon maar ook uit andere delen van het land. De groep telt een vijftigtal leden. Een van hen, Than Lwin, die aids had, overleed twee dagen geleden.”

Dat zegt Bo Kyi, vice-secretaris van de Assistance Association for Political Prisoners (AAPP), een actiegroep langs de grens tussen Thailand en Myanmar die ijvert voor de vrijlating van meer dan 1.300 politieke gevangenen in Myanmarese gevangenissen. “Een aantal van de groepsleden van ‘Vrienden met het Rode Lint’ zijn voormalige politieke gevangenen.”

De politie greep in omdat de groep geen toelating had om aan de boeddhistische tempel in de buitenwijk Thingangyun te overnachten. In september vorig jaar moest een huis in Rangoon dat begeleiding bood aan mensen met HIV ook al onder politiebevel de deuren sluiten.

“Er is uiterst weinig steun voor de mensen met HIV die aidspatiënten willen steunen of bewustmakingscampagnes willen voeren. Je wordt niet aangemoedigd op eigen houtje iets te ondernemen”, bevestigt dr. Cynthia Maung. Zij runt de Mae Tao-kliniek in Mae Sot, aan de grens tussen Thailand en Myanmar. “Alles wordt gecontroleerd door het regime.”

De houding van de junta tegenover HIV-patiënten voegt zich bij de groeiende lijst van aanklachten die het regime berucht hebben gemaakt. Volgens de huidige schattingen door Unaids en andere internationale organisaties telt Myanmar 360.000 tot 610.000 mensen met het virus, op een totale bevolking van 50 miljoen. De infectiegraad overtreft die in Cambodja en Thailand, de twee andere Zuidoost-Aziatische landen die lang werden beschouwd als het epicentrum van de epidemie in de regio.

Het regime weigerde tot eind 2003 zelfs maar toe te geven dat een aidsepidemie dreigde en hield de kwestie verborgen voor het publiek. En in augustus vorig jaar dwong de junta het Wereldwijd Fonds tegen Aids, Tuberculose en Malaria zijn biezen te pakken. Op het ogenblik van vertrek had het internationale agentschap toegezegd over een periode van vijf jaar 76,96 miljoen euro te besteden in Myanmar. Daarvan was 42.47 miljoen voor initiatieven in verband met aids.

Vlak voordien had de Council on Foreign Relations, een denktank uit New York, beweerd dat Myanmar de voornaamste bron was van alle HIV-varianten in Azië.

“In plaats van mensen met HIV te helpen, probeert het militaire regime hen te isoleren en problemen te creëren tussen hen en de rest van de bevolking”, zegt Bo Kyi, zelf een voormalig politiek vluchteling. “Ze willen niet dat iemand luidop over aids spreekt. Doe je het wel, dan raak je in de problemen.” (ADR/PD)

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2751   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift