Ontbossing drijft Braziliaanse indianen in het nauw

In Brazilië zijn alle ogen op het bedreigde Amazonegebied gericht, maar ondertussen loopt ook de Pantanal gevaar, een gebied dat ecologisch even waardevol is. De inheemse bevolking heeft er al niet veel bos meer en dreigt nu ook dat te verliezen.
De Pantanal in de deelstaat Mato Grosso do Sul, ten zuiden van de Amazone, is een enorm moerasgebied dat zich uitstrekt tot Bolivia en Paraguay. Het staat bekend als een van de rijkste ecosystemen ter wereld. Toch worden er bomen gekapt om aan de groeiende vraag van de ijzer- en staalindustrie in Corumbá te voldoen, zegt Alessandro Menezes, voorzitter van de organisatie “Ecología y Acción”.
De overheid nam al twee maal houtskool in beslag die uit de bossen van de inheemse bevolking afkomstig was en voor de ijzer- en staalindustrie bestemd was. Het bedrijf MMX had een akkoord getekend met de overheid om enkel houtskool uit herbeboste gebieden te gebruiken maar het overtrad dat akkoord en kreeg een boete van 560.000 dollar opgelegd. MMX blijft aan de slag omdat het in beroep ging.


Verwoestingen



Corumbá, in het hart van de Pantanal, telt nog vier andere grote ijzer- en staalbedrijven en hun vraag naar houtskool overtreft ruimschoots de hoeveelheid die de herbebossingsprojecten kunnen produceren, zegt Sonia Hess, professor aan de universiteit van Mato Grosso do Sul. Elke dag worden bijna 3.500 ton bomen in houtskool omgezet.

Volgens de overheid leveren deze bossen ook houtskool aan de ijzer- en staalindustrie in de aanpalende deelstraat Minas Gerais. Daar zijn al uitgestrekte bossen vernietigd, een herhaling van gelijkaardige verwoestingen in het oostelijke Amazonegebied.

Mato Grosso do Sul heeft na het Amazonegebied de grootste inheemse bevolking van Brazilië. De kolenproducenten profiteren van de juridische geschillen over een deel van de gronden. Ze zijn erkend als inheems gebied, van de Kadiweu, maar worden nog altijd bezet door hacienda-eigenaars, zegt Menezes. Ook zones van een ander autochtoon volk, de Terena, zijn bedreigd. In Taunay werd de ontbossing opgevoerd toen duidelijk werd dat het gebied ook inheems zou worden verklaard, zegt Lisio Lili, de voormalige voorzitter van de Fundación Nacional del Indígena.


Prioriteit



De bescherming van de Pantanal is een prioriteit van de overheid. In de jaren ’80 waren er internationale campagnes om de plaatselijke fauna te beschermen, vooral de kaaimannen die massaal gedood werden voor de export van leer. De fauna wordt ook bedreigd door monoteelten zoals soja en suiker en de uitbreiding van de ‘hidrovía’, zegt Alessandro Menezes. De hidrovía, een waterweg die het Zuid-Amerikaanse binnenland met de Atlantische Oceaan moet verbinden, wordt met de dag belangrijker voor de export van ijzer- en landbouwproducten. Milieuactivisten vrezen dat de werken de stroming zullen veranderen en het ecosysteem van de Pantanal zullen aantasten

De Guaraní, goed voor 60 procent van de bijna 65.000 inheemse bewoners in de Pantanal, kennen nog andere problemen. Ze ijveren wanhopig voor de uitbreiding van hun gronden, ook al zijn die totaal ontbost. In Dourados, dat van de landbouw leeft, zijn ze met 12.000 Guaraní voor amper 3.500 hectare grond zonder bossen. Velen gaan noodgedwongen elders werken en kappen bijvoorbeeld suikerriet. Onder meer daaraan wordt het hoge aantal moorden en zelfmoorden toegeschreven.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3190   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift