Ontvoeringen buitenlanders én Irakezen zijn vorm van zakendoen

Niet alleen buitenlanders, ook ‘politiekcorrecte’ Irakezen lopen grote risico’s ontvoerd te worden. Politieke motieven spelen steeds vaker een ondergeschikte rol. De ontvoerders blijken vooral uit op geld, zoals ook het geval was bij de ontvoering van de Italiaanse journaliste Giuliane Sgrena.

Westerse regeringsfunctionarissen ontkennen bijna altijd dat losgeld wordt betaald om gijzelaars vrij te krijgen. De Italiaanse minister van Landbouw Gianni Alemanno gaf deze week echter toe dat aan de ontvoerders van Sgrena acht miljoen dollar (bijna zes miljoen euro) is betaald.

Intussen zit de Franse journaliste Florence Aubenas nog steeds vast. Waarnemers denken dat ook zij na betaling van losgeld vrij zal komen. Aubenas, buitenland-correspondent van Libération, werd in januari samen met haar Iraakse vertaler Hussein Hanoun al-Saadi ontvoerd. Acht weken later deed ze via een videoboodschap een wanhopige oproep op het Franse parlementslid Didier Julia om haar te helpen. Didier Julia staat bekend om zijn goede contacten met Syrië en het voormalige Ba’athregime in Irak.

Net als Sgrena, spitste Aubenas haar berichtgeving toe op het lijden van de Iraakse bevolking. Vincent Brossel, onderzoeker van Reporters Without Borders in Brussel, verwacht dat ook voor Aubenas een flinke som losgeld betaald gaat worden. Ontvoeringen zijn een vorm van zakendoen geworden, zegt Brossel. Sommige groeperingen realiseren zich heel goed dat een Europese of Amerikaanse zakenman of journalist veel geld waard is.

Die groeperingen ontvoeren niet alleen buitenlanders. Ook Irakezen, zowel mannen als vrouwen, zijn het slachtoffer. Voor hen wordt bijna altijd losgeld betaald. Sinds het begin van de bezetting is de hoogte van het losgeld voor ontvoerde Irakezen explosief gestegen. De hoge werkloosheid en slechte handhaving van de wet, maakten ontvoeringen tot gemakkelijke manier om geld te verdienen.

Taleibat Tamrir, een 22-jarige verpleegster, vertelde vorig jaar al in een interview niet meer alleen naar haar werk te durven. Volgens haar zijn ontvoeringen al gewoon geworden in de buurt waar ze woont. Mijn vader brengt me nu elke dag naar mijn werk en hij haalt mij ‘s avonds weer op.

Ook Irakezen op hoge posities lopen risico’s. In januari werd mijn broer ontvoerd, zegt sjeik Nife al-Jabouri, leider van een bevolkingsgroep in het noordwesten van Irak, in de zogenoemde Soennitische driehoek. Na twee weken werd hij vrijgelaten. We hebben alles in het werk gesteld om hem vrij te krijgen. Eerst hebben we de ontvoerders laten weten dat we hun families zouden aanvallen als mijn broer iets zou overkomen. Daarna is een bedrag aan losgeld afgesproken.

Zoals de meeste Irakezen heeft de sjeik geen goed woord over voor de motieven van de ontvoerders. Het gaat ze om het geld, niet om een heilige oorlog, zegt hij. (JS/ADR)



Maak MO* mee mogelijk.

Word proMO* net als 3205   andere lezers en maak MO* mee mogelijk. Zo blijven al onze verhalen gratis online beschikbaar voor iédereen.

Ik word proMO*    Ik doe liever een gift