Persvrijheid in Jemen

De kantoren van het verbannen Al Ayyam, een van de oudste en populairste onafhankelijke kranten van Jemen, maken deel uit van een versterkte vesting in Aden. In mei 2009 vond in deze stad een vuurgevecht plaats tussen officiële veiligheidsdiensten en de bewakers van Al Ayyam. Ook begin dit jaar kwam het tot vuurgevechten. Daarbij werden de hoofdredacteur, Hisham Bashraheel, en twee van zijn zonen gearresteerd. De resterende familieleden staan sindsdien onder huisarrest.

‘De overheid verbood onze krant, omdat we zouden sympathiseren met de afscheidingsbeweging. Maar het komt erop neer dat persvrijheid in Jemen niet bestaat’, zegt Basha Bashraheel, co-hoofdredacteur. ‘Wie kritisch is, krijgt te maken met intimidaties, die opgevoerd worden als je weigert te plooien. Informatie staat hier onder complete staatscontrole. De overheid heeft nu ook het internet ontdekt. Websites worden gebannen, Skype is afgevoerd.’ Over de rechtszaak zelf wil Basha niet veel kwijt, dat ligt te gevoelig.

In zijn speech op Eenheidsdag beloofde president Saleh amnestie voor journalisten en politieke gevangenen.

In Sana’a, in de Vrijheidswijk nabij het parlement, organiseert Tawakkol Karman, voorzitster van de organisatie Vrouwelijke Journalisten zonder Ketens al bijna een jaar wekelijkse demonstraties en sit-ins. Ze eisen de opheffing van de ban tegen Al Ayyam, meer persvrijheid en de vrijlating van gedetineerde journalisten. De amnestie-uitspraak van Saleh komt er een dikke week nadat de demonstranten hardhandig werden uiteengedreven en camera’s in beslag werden genomen. ‘Normaal ben ik niet geneigd om Salehs beloften te geloven. Maar deze keer heeft hij geen andere optie’, zegt Karman. ‘Het kalmeert de verhitte politieke gemoederen en moet de staat kosten besparen. Ik heb wel de sterkste twijfels of er een inhoudelijk debat over persvrijheid zal volgen.’

Karmans organisatie publiceerde recent het vijfde rapport over persvrijheid in Jemen. 2009 staat geboekstaafd als een gitzwart jaar voor de Jemenitische journalistiek. Dat vertaalde zich in nieuwe agressieve intimidatiemethoden tegen journalisten en 256 geweldplegingen. ‘De regering installeerde vorig jaar ook een speciale mediarechtbank, die gericht is op het criminaliseren van journalisten. Dat is illegaal en onaanvaardbaar, want je hebt voor die rechtbank geen schijn van kans. En het internet is een nieuwe afzetmarkt geworden. Wie een nieuwe site wil oprichten, betaalt 50.000 dollar voor licentierechten.’

Ik ben proMO*

Nu je hier toch bent

Om de journalistiek van MO* toekomst te geven, is de steun van elke lezer meer dan ooit nodig. Vind je dat in deze tijden van populisme en nepnieuws een medium als MO* absoluut nodig is om de waarheid boven te spitten? Word proMO*.

Wil je bijdragen tot de mondiale (onderzoeks)journalistiek in het Nederlandstalig taalgebied? Dat kan, als proMO*.

Wil je er mee voor zorgen dat de journalistiek van MO* mogelijk blijft en, ondanks de besparingspolitiek, verder uitgebouwd wordt? Dat doe je, als proMO*.

Je bent proMO* voor € 4/maand of € 50/jaar.

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur