Regering stelt laatste plaats tussen de sterren veilig

De Pakistaanse regering wil negen miljoen euro
investeren om een geostationaire satelliet aan de hemel te krijgen. Daar is
haast bij, want het land dreigt ook de laatste van de vijf slots te
verliezen die het in 1984 had toegewezen gekregen van de Internationale
Telecommunicatie-unie (ITU).


De ‘parkeerplaatsen’ voor satellieten die boven de evenaar met de aarde
meedraaien en dus op dezelfde plaats boven het aardoppervlakte blijven
hangen, zijn beperkt. Volgens de Pakistaanse minister voor Wetenschap en
Technologie, Atta-ur-Rehman, kan Pakistan nog tot 19 april 2003 aanspraak
maken op de voorlopig lege ruimte op 38 graden oosterlengte. Maar als het
land daar tegen dan geen satelliet heeft hangen, gaat het recht naar een
andere gegadigde. Momenteel zweven er ongeveer 250 geostationaire
satellieten rond de aarde, wat inhoudt dat er nauwelijks nog plaats is voor
nieuwkomers.

Daarom wil Pakistan tegen het einde van dit jaar een geostationaire
satelliet beginnen huren. De regering heeft haar oog laten vallen op
Anatolia 1, een Hughes Global Systems Satellite (HGS3) die nu door Turkije
wordt gebruikt en op 50 graden oosterlengte hangt. Tegen 23 december zou de
satelliet worden opgeschoven naar het voor Pakistan voorbehouden plaatsje
aan het firmament. De leasingkosten voor de eerste vijf jaar bedragen
ongeveer 4,5 miljoen euro, terwijl er voor de werkingskosten nog eens een
even groot bedrag nodig is. Daarin is onder meer de huur van 34
transponders begrepen.

Volgens minister Rehman is de beslissing uitsluitend gebaseerd op
commerciële overwegingen: met een eigen satelliet weet Pakistan perfect wat
het de komende vijf jaar moet betalen voor satellietcommunicatie. Vooral
telefoonverkeer en tv-signalen maken de handige omweg via de ruimte. Omdat
Pakistan de komende vijf jaar zelf slechts een beperkt deel van de
communicatiecapaciteit van de satelliet zal nodig hebben, kan de huurprijs
in theorie gedekt worden door de rest van de capaciteit door te verhuren.
De parkeerplaats op 38 graden oosterlengte is daarvoor ideaal: de
‘footprint’ van de satelliet bestrijkt India, Sri Lanka, Afghanistan,
Centraal-Azië en een deel van Afrika en Europa.

Maar waarnemers gaan ervan uit dat de regering de satelliet ook voor
defensiedoeleinden wil gebruiken. Met een eigen satelliet kan Pakistan
Indiase troepenbewegingen en militaire experimenten beter in de gaten
houden en sneller reageren wanneer India raketten lanceert. Aartsvijand
India heeft verscheidene satellieten in de ruimte die ook voor die doelen
worden ingezet.

Op de lange termijn zou Pakistan een eigen satelliet in de ruimte willen
brengen. Plannen voor de bouw en de lancering van de PAKSAT worden al sinds
begin de jaren 80 gesmeed, maar werden niet gerealiseerd bij gebrek aan
geld. Maar satellietcommunicatie wordt steeds belangrijker. De openbare
Pakistaanse zender PTV huurt sinds 1992 een transponder op AsiaSat 1 om
programma’s naar India en andere delen van Zuid-Azië en het Midden-Oosten
te kunnen uitzenden. Zenders die zijn opgericht door Pakistaanse emigranten
hebben al de toelating om hun programma’s in Pakistan te verspreiden, en
dit voorjaar zette de Pakistaanse regering een nieuwe controle-instantie
voor de elektronische media op ter voorbereiding van de toelating van
nieuwe private TV-stations in eigen land. Die kunnen een tegengewicht
vormen voor de talrijke Indiase kanalen die via satellietschotels in
Pakistan kunnen worden ontvangen.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift