Solidariteit met de Turken volgens Vic Van Aelst

‘Ik wil best solidair zijn met de Turken maar niet langer met de Walen’. Deze slagzin van Vic Van Aelst, de beroemdste van de “eenvoudige leden” van de N-VA toont perfect welke graad van aanvaarding het racistische discours heeft bereikt in de Belgische politieke sfeer.

  • Mehmet Koksal

Dit citaat verwoordt ten eerste een evidentie voor de Vlaamse nationalisten, met name een afschuw van de Walen in de brede zin — met inbegrip van de Brusselaars en de geassimileerde vreemdelingen, die tot dezelfde categorie worden gerekend en waarvan de eigen identiteit genegeerd wordt — omdat ze ervan verdacht worden de Vlaamse bevolking te hebben onderdrukt. Het maakt ook het niveau duidelijk waarmee deze partij naar de vreemdelingen kijkt. Want men mag zich niet vergissen: Vic Van Aelst vernoemt die Turken niet omdat hij die graag heeft, om hen een plezier te doen of om toenadering tot hen te zoeken. Hij citeert ze vanuit een negatieve drijfveer (in de betekenis van “zelfs met de Turken wil ik graag solidair zijn”), om zijn haat met de Walen nog sterker te onderlijnen.

De laatste keer dat een Vlaming van Turkse oorsprong (Songul Koç) aan advocaat Vic Van Aelst vroeg om solidair te zijn met haar om haar te verdedigen tegenover Hans Van Themsche op een Assisenproces, heeft men gezien wat dat gaf. Van Themsche was beschuldigd van een dubbele moord met racistische motieven, gepleegd op 11 mei 2006 in Antwerpen. Hij doodde een zwangere vrouw met zwarte huidskleur, Oulematou Niangadoui (24 jaar oud en afkomstig uit Bamako in Mali), en Luna Drowart, een kindje van 2, omdat ze zich te dicht in het gezelschap bevond van een persoon met donkere huidskleur.

Tijdens het proces kreeg de beklaagde onverwacht de steun van de advocaat van de tegenpartij (Vic Van Aelst) die van oordeel was dat de beschuldigde niet gedreven was door racistische motieven toen hij zijn slachtoffers aanviel. Songul Koç, het enige slachtoffer dat de aanslag overleefde, aarzelde niet om Vic Van Aelst te ontslaan en te vervangen door een advocaat die wat meer solidair met haar was tijdens deze zo ingrijpende en droevige periode in haar leven en voor Vlaanderen als samenleving. Met deze zaak kwam er een heel debat op gang over de proliferatie van het haatdiscours in Vlaanderen, waarbij vooral gewezen werd op de verantwoordelijkheid van een extremistische partij, berucht om haar vreemdelingenhaat. Ook de wapenwet werd aangepast, waardoor het moeilijker werd om zo maar impulsief een moordtuig te kopen.

Het is alsof Vic Van Aelst niet dezelfde door de media gehypte en politieke rechtszaak heeft gevolgd als de rest van de Belgische bevolking. Dit individu is blijven hangen in de vorige eeuw en verkondigt vandaag een haatdragend politiek discours dat tot het verleden behoort, vol wraakgevoelens tegenover de Walen (alsof de Vlaamse bourgeoisie niet medeplichtig is aan de historische discriminatie van de Vlaamse bevolking) om dan zo de toekomst van de Belgen te gaan bepalen.

Toen Geert Van Istendael onlangs werd geïnterviewd door journalist Bertrand Henne op RTBF, merkte Van Istendael terecht de paradox op die in de recente voorstellen van de N-VA kopstukken is terug te vinden: het is op het moment dat de francofone politieke leiders meer en meer Nederlands spreken, dat de Vlaamse nationalisten hun protest versterken. Op het moment dat het land een overgang doormaakt van een tweetaligheid in één richting (alleen de Vlamingen die tweetalig zijn) naar een veralgemeende tweetaligheid (het opkomen van figuren in de Franstalige politieke partijen die vlot tweetalig zijn, het succes van de scholen voor taalbaden…), zou het een vergissing zijn een gevoel te stimuleren van afkeer tegen de Vlaamse taal en cultuur in de schoot van anderstalige groepen in België of elders.

Een identiteit die steevast genegeerd wordt, een cultuur die ondergewaardeerd wordt, een taal die geminacht wordt: de Vlamingen kennen beter dan wie ook de gevolgen van economische en culturele dominantie. In plaats van het haatdiscours en de wraakgevoelens hetzij toe te juichen hetzij daar verontschuldigingen voor te vragen, zouden ze er beter aan doen ervoor te zorgen dat de geschiedenis van discriminatie, belediging en uitbuiting zich niet herhaalt bij de “Vlamingen van morgen” (de Walen en de Turken).

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2838   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift