Sunderbans vallen ten prooi aan de zee

De stijging van de zeespiegel heeft al 7.000 inwoners van de Sunderbans, een uitgestrekte delta op de grens tussen India en Bangladesh, op de vlucht gedreven. Als het water in de baai van Bengalen nog 45 centimeter stijgt, gaat driekwart van het unieke natuurgebied verloren. Voor India is de klimaatverandering geen theorie meer.
Twee weken geleden zag Subodh Patra, een dorpeling uit het Indiase deel van de Sunderbans, na een dijkbreuk de oogst op zijn kleine akker helemaal overspoeld worden door zeewater. Nu durft hij niet meer te slapen uit angst dat zijn hut bij een volgende hoge tij ook onder water zal lopen.

Het zoute water heeft de chilistruiken op de akker van Patra allemaal doen afsterven. Ook de andere groenten en gewassen verleppen door de inwerking van het zeezout. “De viskweek kunnen we ook voor een jaar vergeten”, zucht Gopal, de 23-jarige zoon van Patra. “De kweekvijvers voor zoetwatervissen zijn nu ook met zeewater gevuld.”

“We weten niet wat we moeten beginnen”, zegt Gopal. Hij heeft nog geluk dat zijn vader ook kippen kweekt en dorpelingen behandelt met homeopathische middeltjes. De vraag is alleen hoelang nog. Het is onzeker of er binnen enkele jaren nog iemand woont in het dorp Poilagheri waar de familie van Gopal leeft. Het dorp ligt op Moushuni, en net als de andere laaggelegen eilanden van de Sunderbans lijkt die plek bijna zeker ten prooi te vallen aan de oprukkende zee.

Volgens een recente VN-studie is een stijging van de zeespiegel met 45 centimeter genoeg om driekwart van de Sunderbans te doen onderlopen. Wat nu het grootste mangrovegebied op aarde is, zou daardoor een oppervlakte moeten prijsgeven die groter is dan half Vlaanderen.

“Het aantal milieuvluchtelingen in de Sunderbans kan alleen maar stijgen”, voorspelt professor Pranabes Sanyal van het Oceanografisch Instituut van de universiteit van Jadavpur. Zijn instelling stelde vast dat de zeespiegel in de Baai van Bengalen met 3,14 millimeter per jaar stijgt, duidelijk sneller dan het wereldgemiddelde van 2 millimeter per jaar. Op sommige plaatsen in de Sunderbans bedraagt de stijging zelf 1 centimeter per jaar.

De stijging van de zeespiegel is niet alleen een ramp voor de mensen die in de Sunderbans leven. De uitgestrekte mangrovewouden op de grens tussen zee en land beschermen de achterliggende gebieden tegen de talrijke tropische stormen. Ze werken ook als reusachtige filters en vormen een belangrijke broedkamer voor veel vissoorten en garnalen. Door het verdwijnen van de mangroven verkleinen ook de overlevingskansen voor de tijgers en andere zeldzame dieren die in de streek leven.

Volgens Sanyal zijn er al drie grote eilanden van de Sunderbans die vroeger bewoond waren, helemaal opgeslokt door de zee. Minstens dertien belangrijke eilanden die dicht bij de zeelijn liggen, zijn volgens zijn collega’s extreem kwetsbaar. “Op het eiland Sagar verliezen we per jaar 44 hectaren aan de zee”, zegt Sanyal.

Op veel hulp kunnen de bewoners van de Sunderbans niet rekenen. Boeren die hun akkers verliezen, krijgen maar een magere compensatie. Ayesha, een oude dorpeling van het eiland Moushuni die 1 hectare landbouwgrond aan de golven moest prijsgeven, voelt zich helemaal in de steek gelaten. “Over een mogelijke hervestiging hebben we nog niets gehoord. Het kan niemand iets schelen of we hier in leven blijven of verrekken.”

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3190   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift