Vader gesneuvelde soldaat brengt geneesmiddelen naar Iraakse kinderen

“Er zijn mensen die zeggen dat ik de vijand help. Ik heb nooit met Bush gesproken, hij heeft me nooit iets gegeven. Het zijn de Iraakse mensen die ik heb ontmoet, die me getroost hebben bij mijn verlies. De vijand, die heb ik nog niet gezien”. Het zijn de woorden van Fernando Suarez del Solar, een Mexicaanse immigrant in de VS wiens enige zoon vorig jaar sneuvelde in Irak. Hij reisde maandag af naar de Iraaks-Jordaanse grens om geneesmiddelen voor Irak te leveren.

Jesús Suarez del Solar was één van de eerste Amerikaanse slachtoffers die sneuvelde tijdens de Amerikaanse invasie in Irak. Op 27 maart 2003 stapte hij op een onontplofte Amerikaanse clusterbom. Hij was 20 jaar oud en liet een vrouw en een baby achter.

Zijn vader Fernando en moeder Rosa boekten van 27 december tot 4 januari een ticket naar Jordanië en hopen met de hulp van aanbevelingsbrieven van de Democratische senator Henry Waxman de Iraakse grens over te steken.

“Dit is een uiterst bijzondere reis voor mij”, zegt Fernando Suarez. Hij was al eerder in Irak: vorig jaar, om de plek waar zijn zoon stierf te bezoeken. Maar dit bezoek is anders. “De laatste keer kwam ik met mijn pijn, mijn verlies en mijn tranen. Deze keer breng ik medicijnen voor de kinderen van Irak”, zegt hij.

Meneer en mevrouw Suarez reizen samen met leden van drie families die verwanten verloren tijdens de aanvallen van 11 september 2001 op de Verenigde Staten. Ze worden vergezeld door mensen van de mensenrechtengroep Global Exchange uit San Francisco en de vredesorganisatie Code Pink uit Los Angeles, die de reis financieren. Ze gaan voor een half miljoen dollar medicijnen en geld overdragen, bestemd voor kinderziekenhuizen in Irak. De donaties komen van actiegroepen, artsen en meer dan duizend gewone Amerikanen uit het hele land.

De delegatie hoopt op oudejaarsavond een persconferentie en een kaarswake te houden samen met Jordaanse vredesorganisaties.

Toen Suarez vorig jaar in Irak was, bezocht hij Iraakse kinderziekenhuizen en ontmoette hij gewone Irakezen. Het was een ervaring die hem diep raakte, en hem inspireerde terug te keren om iets te doen. “De Iraakse mensen waren zo goed voor mij”, zegt hij.

Hij zag kinderen die stierven omdat er te weinig geneesmiddelen voorhanden waren. Hij hoorde van kinderen die stierven ten gevolge van een ongeëxplodeerde clusterbom – net als zijn zoon - of als ze zo’n bom opraapten en aan Amerikaanse soldaten probeerden te geven. “De bommen lijken op tennisballen of bierblikjes”, zegt Suarez. “Als de kinderen ze aan Amerikaanse soldaten proberen te geven, worden ze ter plekke neergeschoten – militair bevel.”

Dát zijn zoon door een Amerikaanse clusterbom overleed, ontdekte zijn vader pas na verloop van tijd. Oorspronkelijk kreeg de familie te horen dat Jesús in het hoofd geschoten was. Later werd het dat hij op een Iraakse mijn was gestapt en dat er een onderzoek liep. Toen kreeg Suarez een telefoontje van een journalist van de San Diego Union Tribune die een reactie wou voor een artikel. Hij vertelde hem dat zijn zoon door een Amerikaanse bom was gestorven. ABC News reporter Bob Woodruff was embedded bij de eenheid van zijn zoon, en bevestigde het verhaal. Op de dag van de begrafenis kreeg Suarez eindelijk de kans alleen te zijn bij het lichaam van zijn zoon. Hij genoot een universitaire opleiding in forensische geneeskunde en onderzocht het lichaam zelf. “Toen wist ik het”, zegt hij.

Op dit punt van het verhaal gekomen, is zijn woede tastbaar. Zijn stem wordt hard. “De Amerikanen hebben ongeveer 20.000 clusterbommen op Irak gedropt. Slechts één op vijf is onmiddellijk ontploft. Clusterbommen verspreiden honderden kleine bommetjes over een groot gebied en zijn ontworpen om een groot aantal slachtoffers te maken. Ik heb een kolonel gevraagd waarom ze de clusterbommen niet opruimen. Hij zei me, in vertrouwen, dat het niet kon. Er zijn er te veel.”

“Ze zeggen dat Saddam illegale wapens had. Mijn zoon stierf door een illegaal wapen. Clusterbommen zijn illegaal volgens de Conventie van Genève.” (ADR)

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2643   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift