VN pleiten onschuldig in Angolese crisis

De VN spreken tegen dat ze niet tijdig hebben
gereageerd op de humanitaire noodsituatie in Angola. Nu de burgeroorlog in
dat land voorbij is, komt aan het licht dat honderdduizenden mensen in
afgelegen gebieden honger lijden. De voedselcrisis zou al aan duizenden
mensen het leven hebben gekost. De hulporganisatie ‘Artsen zonder Grenzen’
stelde dinsdag dat de VN de alarmsignalen genegeerd hadden en veel te traag in
actie komen.


Erick de Mull, humanitair coördinator van de VN in Angola, noemt de
aantijgingen van Artsen zonder Grenzen ‘onjuist en misleidend’. Volgens hem
doet de VN in moeilijke omstandigheden al het mogelijke om de crisis te
bezweren. In het verleden werd de aandacht al vaak gevestigd op de dreigende
catastrofe in Angola, en de VN heeft voortdurend steun gezocht voor
humanitaire operaties. Zo werden drie speciale alarmsignalen uitgestuurd, en
waren er regelmatig vergaderingen met donoren om fondsen te mobiliseren en
prioriteiten vast te leggen. Volgens de Mull is het echte probleem de lauwe
reactie van de internationale gemeenschap en mogelijke donoren op de vraag
om geld. Daardoor beschikken de VN-programma’s over onvoldoende middelen om
de crisis afdoende aan te pakken. De Mull stelt ook dat de VN wel
onmiddellijk na de demilitarisering van de vroegere oorlogsgebieden het
terrein is gaan verkennen. AZG zou zijn kritiek beter sparen en zelf zijn
inspanningen beter coördineren met zijn partners op provinciaal en nationaal
niveau.

Dr. Morten Rostrup, de voorzitter van de Internationale Raad van AZG, had
dinsdag tijdens een persconferentie in Luanda verklaard dat
honderdduizenden Angolezen slechts kunnen worden gered indien de Verenigde
Naties en de Angolese overheid hun noodhulp drastisch opschroeven. Rostrup
was daarbij niet mals voor de VN. Sinds het staakt-het vuren van 4 april
kunnen we ons eindelijk op het terrein begeven: sinds dag 1 geven we onze
zorgwekkende gegevens door aan de Verenigde Naties, de Angolese overheid en
andere hulporganisaties, maar hun reacties blijven beschamend traag en
onvoorstelbaar ontoereikend. De VN-agentschappen zien de urgentie van de
huidige crisis niet in en moeten in tal van gebieden waar we werken nog
starten met algemene voedseldistributie.

Rostrup stelde dat in het bijzonder het Wereldvoedselprogramma (WFP) en het
Bureau voor de Coördinatie van Humanitaire Zaken (OCHA) onaanvaardbaar traag
reageren. De VN zouden nauwelijks weet hebben van de toestand op het terrein
in de pas gedemilitariseerde gebieden, terwijl AZG in tien van de achttien
Angolese provincies in 44 voedselcentra al veertienduizend mensen helpt.
Meer zelfs: in sommige gebieden wordt de hulp verminderd om in pas
toegankelijke gebieden de nood te kunnen lenigen, waardoor er nu 350.000
mensen zonder hulp zitten.

Een andere VN-vertegenwoordiger, ondersecretaris-generaal van de VN Ibrahim
Gambari, gaf vorige maand toe dat de situatie in Angola ‘ernstig en
potentieel destabiliserend’ is. Het einde van de burgeroorlog die het land
vijfendertig jaar heeft gegeseld, heeft voor onverwachte problemen gezorgd.
Na de dood van Jonas Savimbi, de charismatische leider van de
rebellenbeweging UNITA, ondertekenden de regering en de rebellen in april
een staakt-het-vuren en een vredesplan met vijftien punten, dat ook opriep
tot een ‘uitgebreid programma van humanitaire bijstand’. Maar daarvoor
bleken meer kandidaten op te dagen dan verwacht: ongeveer 55.000 rebellen en
300.000 familieleden. De verwerking van zo’n onvoorziene toevloed
hulpbehoevende mensen blijkt nu problematisch, zeker in moeilijk
toegankelijke gebieden met slechte wegeninfrastructuur en beperkte
transportmiddelen.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift