Vrede in Liberia maakte geen einde aan verkrachtingen

Verkrachtingen en vrouwen die gebruikt worden als seksslaven: het einde van de 14-jarige burgeroorlog in Liberia heeft geen einde gemaakt aan de seksuele misbruiken. Zowel de regering als vrouwenrechtenorganisaties zijn bezorgd.
Een vredesovereenkomst maakte in 2003 een einde aan de 14 jaar durende burgeroorlog in Liberia, waarbij strijders meisjes en vrouwen misbruikten als seksslaaf. “De verkrachting van meisjes en vrouwen is nog altijd een groot probleem. We hebben die praktijk proberen te stoppen, tevergeefs”, zegt Lois Bruthus, de voorzitter van de Vereniging van Vrouwelijke Advocaten van Liberia (AFELL), op de VN-nieuwssite IRIN.

Het land heeft strenge wetten tegen verkrachting ingevoerd, maar vrouwenrechtenorganisaties zeggen dat een zwak rechtssysteem de veroordeling van verkrachters in de weg staat. Dat blijkt ook uit een officieel nationaal actieplan voor genderafhankelijk geweld: “Misbruikers gaan vrijuit of krijgen lichte straffen. Slechts weinig slachtoffers dienen klacht in.” Op de verkrachting van minderjarigen staat een levenslange celstraf, maar slechts twee daders kregen levenslang sinds de wet in voege getreden is. Bruthus ijvert voor de oprichting van een speciale rechtbank voor dergelijke zaken.

In het ziekenhuis van de hoofdstad Monrovia heeft Medecins Sans Frontières (MSF) cijfers verzameld over de slachtoffers van verkrachtingen. 85 procent van de 658 slachtoffers die er werden opgenomen waren minderjarig, bijna de helft ervan tussen de vijf en twaalf jaar oud. “In meer dan 90 procent van de gevallen van kinderverkrachting,is de dader iemand die ze kenden”, zegt MSF. Eén van de gevolgen is dat Liberia, samen met Niger en Mali, bovenaan de lijst staat van landen waar tienerzwangerschappen fataal aflopen.

Antoinette Nebo, een gemeenschapsleidster in West Point, één van de sloppenwijken in Monrovia, zegt dat armoede de hoofdoorzaak is van het kindermisbruik: “De ouders van verkrachte kinderen proberen geld los te krijgen van de verkrachters om de zaak in der minne te regelen.” Liberia heeft een werkloosheidsgraad van meer dan 85 procent en is één van ‘s werelds armste landen. Het grootste deel van de bevolking moet rondkomen met minder dan één dollar per dag.

De Verenigde Naties en de minister voor Genderzaken in Liberia, Vabah Gayflor, hebben een campagne tegen seksueel misbruik op de rails gezet. “Seksuele exploitatie is een groot probleem geworden. We horen meer en meer over meisjes die gedwongen worden om seks te hebben met rijke mannen in ruil voor materiële winst”, zegt Gayflor. Amelia Tucker, vrouwenrechtenadvocate in de stad Kakata, getuigt over seksueel misbruik op scholen: “In november 2006 eiste een leerkracht seksuele omgang met een leerlinge. Indien het meisje weigerde zou ze slechte punten krijgen op een examen waarvoor ze afwezig was wegens ziekte.”

Op dit moment is het Comité voor de eliminatie van discriminatie tegen vrouwen samen in het VN-hoofdkwartier in New York om de verslagen uit vijftien verschillende landen onder de loep te nemen. Rachel Mayanja, de VN-adviseur voor genderrechten, heeft gisteren tijdens de openingsvergadering gezegd dat landen die de Conventie voor de eliminatie van discriminatie tegen vrouwen ondertekend hebben, moeten toekijken op de naleving ervan. Ook Liberia heeft die conventie ondertekend. “Helaas blijft geweld tegen vrouwen en meisjes onverminderd doorgaan, waardoor ze niet ten volle van hun mensenrechten kunnen genieten.” IPS MDG3 (BV/MC)

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift