VS dumpen computerschroot in ontwikkelingslanden

Viervijfde van de pc’s, beeldschermen en
printers die in de VS worden afgedankt, komen in landen als China, Pakistan
en India terecht. Daar zorgt de recyclage van dat IT-afval voor grote
milieu- en gezondheidsproblemen. Dat blijkt uit een studie van vijf
milieuorganisaties uit de VS en Azië.


De recyclage van computerschroot is een miljoenenbusiness geworden. Volgens
een schatting van de gespecialiseerde milieuorganisatie Silicon Valley
Toxics Coalition zullen de Amerikanen tegen 2004 zo’n 315 miljoen verouderde
computers en de bijhorende randapparatuur van de hand doen. In die
toestellen zijn heel wat edele metalen en andere grondstoffen verwerkt die
hergebruikt kunnen worden.

In de VS valt het ontmantelen van dergelijke toestellen duur uit, zeker als
er daarbij rekening wordt gehouden met alle veiligheidsvoorschriften en als
het restafval wordt behandeld zoals het hoort. Daarom wordt het grootste
deel van de Amerikaanse ‘e-waste’ uitgevoerd naar lageloonlanden. Volgens de
studie van de vijf milieuorganisaties zorgt die export daar voor zoveel
problemen dat er eerder sprake is van afvaldumping dan van recyclage.

Op sommige plaatsen worden de plastic behuizing van pc’s en printers en de
mantels van kabels gewoon in open lucht verbrand. Bedrijfjes aan de oevers
van rivieren zetten sterke zuren in om goud en andere edele metalen uit
sommige onderdelen te halen. Moederborden met giftige soldeerverbindingen
worden gesmolten of verbrand. Beeldbuizen van kleurenschermen - die grote
hoeveelheden lood bevatten - komen op illegale stortplaatsen terecht. Ze
noemen het recycleren, maar eigenlijk is dat gewoon een ander woord voor
dumping, zegt Jim Puckett van het Basel Action Network.

De vier overige organisaties achter het rapport ‘Exporting Harm: The
High-Tech Trashing of Asia’ zijn de Silicon Valley Toxics Coalition, Toxics
Link India, Greenpeace China en de Pakistaanse Vereniging voor de
Bescherming en het Behoud van het Milieu.

De studie gaat vooral in op de situatie in Guiyu in de Chinese provincie
Guangdong. In de streek van Guiyu vinden zo’n 100.000 mensen werk in de
computerrecyclage. De giftige stoffen die daarbij de voorbije jaren zijn
vrijgekomen, hebben het grondwater zo sterk vervuild dat het niet meer
drinkbaar is. Water voor huishoudelijk gebruik moet nu van 30 kilometer
verderop worden aangevoerd. Arbeiders in Guiyu steken ondermeer
computerbedrading in brand om het koper eruit te winnen. Daarbij komen
kankerverwekkende dioxines en furanen vrij. Andere werknemers openen
printers en tonercartridges zonder beschermende kledij en gezichtsmaskers.
Steeds weer komen er wolken toner vrij die gewoon worden ingeademd,
schrijven de auteurs van de studie. De ongeschoolde arbeiders, waaronder ook
veel vrouwen en kinderen, verdienen gemiddeld 1,70 euro per dag. Ze zijn
zich meestal niet bewust van de gevaren waaraan ze worden blootgesteld.

Gelijkaardige toestanden troffen de onderzoekers aan in het Pakistaanse
Karachi en in New Delhi, de hoofdstad van India.

De milieuorganisaties vinden dat de VS zich zouden moeten aansluiten bij
Europese en Japanse initiatieven die elektronicaproducenten verplichten hun
apparatuur op het einde van de levenscyclus terug te nemen van de consument
en voor een degelijke recyclage ervan te zorgen. Op aandringen van de
Amerikaanse industrie heeft de VS-regering zich altijd verzet tegen een
dergelijke regeling.
Ik ben proMO*

Nu je hier toch bent

Om de journalistiek van MO* toekomst te geven, is de steun van elke lezer meer dan ooit nodig. Vind je dat in deze tijden van populisme en nepnieuws een medium als MO* absoluut nodig is om de waarheid boven te spitten? Word proMO*.

Wil je bijdragen tot de mondiale (onderzoeks)journalistiek in het Nederlandstalig taalgebied? Dat kan, als proMO*.

Wil je er mee voor zorgen dat de journalistiek van MO* mogelijk blijft en, ondanks de besparingspolitiek, verder uitgebouwd wordt? Dat doe je, als proMO*.

Je bent proMO* voor € 4/maand of € 50/jaar.

Word proMO* of Doe een gift