VS oefenen voor Saddam in Caribische achtertuin

De Verenigde Staten warmen zich
op voor een ‘preventieve oorlog’ tegen Irak en dat zullen ze geweten hebben
op het Puertoricaanse eiland Vieques. Het 65 kilometer grote eiland is de
favoriete oefenbaan van het Amerikaanse leger dat nu volop haar nieuwste
snufjes uittest. Sinds 3 september volgen de explosies in en rond de
militaire basis Camp García zich in sneltempo op. De 9.400 inwoners die het
kleine eiland al 60 jaar met het Amerikaanse leger delen, hebben schoon
genoeg van het lawaai en de vervuiling van hun omgeving.


De inwoners Vieques, een eiland op een boogscheut van Puerto Rico, hadden
zich al ingesteld op rustiger dagen. President George W. Bush heeft immers
beloofd om tegen de lente van 2003 Camp García, één van de grootste bases
van de Amerikaanse zeemacht, te ontruimen. Die datum lijkt nu onhaalbaar,
want het Pentagon is op het oorlogspad en dus moet er geknald en geoefend
worden voor Irak. De kans is zelfs reëel dat het tot afstel komt.
Defensieminister Donald Rumsfeld trok zich vorige week niets aan van de
belofte van Bush en verklaarde dat hij het bombardeerterrein op het eiland
wil blijven gebruiken. Vieques is een belangrijke locatie voor ons en we
willen er blijven opereren, aldus Rumsfeld op 16 september.

Veel Republikeinen vrezen dat een terugtrekking uit Vieques een precedent
kan scheppen voor Okinawa. Ook op het Japanse eiland bestaat er een sterke
weerstand tegen de aanwezigheid van het Amerikaanse leger, zij het om geheel
andere redenen.

Rumsfelds uitspraak wakkert de woede van de Caribische eilandbewoners enkel
aan. Op 10 september vielen er nog drie doden toen een Amerikaans
gevechtsvliegtuig in zee neerstortte tijdens een oefening. Het is niet de er
‘collaterale schade’ optreedt op Vieques: de afgelopen 60 jaar werden
tientallen mensen verwond en gedood door verdwaalde kogels en andere
projectielen uit Camp García. David Sanes Rodríguez, een inwoner die als
bewaker werkte in de militaire basis en op 19 april 1999 werd getroffen door
een verdwaalde bom, was het laatste slachtoffer. Voor de ingang van het Camp
hebben activisten houten kruisjes met de namen van de slachtoffers
opgehangen. ‘Ter nagedachtenis van de slachtoffers van de militaire
ongevallen en de milieuvervuiling’ leest het bord.

Zestig jaar militaire aanwezigheid heeft zware metalen en andere sporen
nagelaten in het water, de lucht en de bodem van het piepkleine eiland, dat
nu voor driekwart wordt gebruikt voor oefeningen. Bepaalde plaatsen zijn zo
vervuild dat je er geen water mag oppompen boven een diepte van 2.500 meter.
Het is ook verboden om er scholen en kinderverblijven te bouwen, zegt
Arnoldo Báez Genoval, de juridische adviseur van de gemeente Vieques. Die
restricties ijn ingesteld door het Amerikaanse leger zelf. Epidemioloog
Rafael Rivera Castaño, een ex-inwoner van Vieques, stelt dat het aantal
aandoeningen aan de luchtwegen en kankergevallen op het eiland 27 procent
hoger ligt dan het gemiddelde op Puerto Rico.

Voor de Amerikaanse marine voet aan wal zette, was Vieques gewoon een eiland
waar de teelt van suikerriet de hoofdactiviteit was: er waren vijf
suikerbedrijven en er werd tabak, cacao, ananas en ander fruit verbouwd.
Sinds de navy zijn intrede deed, is de landbouw helemaal verdwenen, zegt
Genoval. Iedereen is bang dat de grond vervuild is en niemand eet nog wat
de aarde voorbrengt.

Het lawaai van de explosies vormt een dagelijkse bron van ergernis voor veel
inwoners van Vieques. Tweehonderd dagen per jaar mag het leger naar
hartelust salvo’s afvuren. Het gedonder gaat vaak dag en nacht door en veel
inwoners klagen over chronische vermoeidheid en hoofdpijn. De gouverneur
van Puerto Rico, Sila Calderón, drukte de hoop uit dat de oefeningen voor
altijd stoppen. Ze is niet de enige: in een referendum vorig jaar stemde 68
procent van de kiezers op Vieques voor een onmiddellijke demilitarisering
van het eiland. Een groot deel van de inwoners is nochtans economisch
rechtsreeks afhankelijk van Camp García.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3093   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift