Walden Bello: ‘Alleen voor de rijken is voedsel goedkoop’

MO* sprak met Walden Bello, prominent andersglobalist en Filipijns volksvertegenwoordiger, over de Europese landbouwpolitiek, het recht op voedselsoevereiniteit en de gemondialiseerde landbouwindustrie.

U spreekt voortdurend over voedselsoevereiniteit in plaats van over voedselzekerheid. Is dat meer dan de nieuwste mode in het jargon?
Walden Bello: ‘Het pleidooi voor voedselzekerheid werd ingeschakeld in een discours dat de wereldhandel van landbouwgoederen moet legitimeren, maar dat de kwetsbaarheid van landen en vooral van arme bevolkingsgroepen vergroot. Met voedselsoevereinitieit beklemtonen we dat elk land het recht moet behouden om zijn eigen landbouw- en voedselbeleid te ontwikkelen –inclusief het recht om de winsten van grote agromultinationals te beperken. En het gaat erom dat boeren in de eerste plaats prioritair voor hun eigen gemeenschap produceren, en bij uitbreiding voor hun land of regio. Ik ben niet tegen handel als de handelsrelaties gezond zijn –wat niet het geval is in de huidige gemondialiseerde vrijhandel.’

Na jaren van verwaarlozing krijgt de landbouwsector stilaan meer aandacht in de ontwikkelingshulp. Is dat goed nieuws?
Walden Bello: ‘Op voorwaarde dat de ontwikkelingslanden die hulp uitsluitend zien als bijkomende steun aan een beleid dat ze zelf bepalen. En op voorwaarde dat dat beleid prioriteit geeft aan kleinschalige voedselproductie. Vandaag is landbouw echter vaak een marginale begrotingspost in de nationale budgetten. En als er dan toch aandacht is voor landbouw, dan gaat het bijna altijd over exportgerichte, geïndustrialiseerde teelt van producten zoals katoen of koffie, die niets met voeding te maken hebben, of over maïs en soja die ingezet worden voor vleesproductie of biobrandstof.’

Kan kleinschalige landbouw de wereld beschermen tegen de terugkerende mondiale voedselcrisissen?
Walden Bello: ‘Het gevolg van het veel te grote gewicht en de impact van de kapitalistische landbouwproductie is dat in heel de wereld alle aandacht gaat naar middenklasse- en bovenklassemarkten, want daar zit de koopkracht die nodig is om winst te maken en te maximaliseren. Die consumenten krijgen wel goedkope producten aangeboden, dankzij de macht van de bedrijven die alles mondialiseren. Daaronder bevindt zich een wereld waarin arme boeren en stedelijke armen hun voedsel duur betalen en dus voortdurend met onzekerheid of zelfs chronische tekorten worstelen. Zolang die toestand voortduurt, is er weinig kans dat er een einde komt aan de terugkerende voedselcrisissen.’

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur

randomness