‘We proberen nog altijd de wonde van de apartheid te helen’

Interview met Sarah Schäfer

De tentoonstelling Waiting and Watching: South African Moments toont het werk van vier jonge Zuid-Afrikaanse fotografes. MO* vroeg hen hun favoriete foto te kiezen en laat hen er zelf over aan het woord. Tot 27 mei 2011 kan u de beelden zelf gaan bekijken in de Beursschouwburg in Brussel.

Sarah Schäfer toont ons met haar fotoreeks A Meditation on Time het leven en werk van een horloge- en klokkenmaker in Bedford in de arme Zuid-Afrikaanse provincie Oost-Kaap. Ze geeft de paradoxale menselijke obsessie met tijd op treffende wijze weer in een reeks mooie beelden.

Waarom kiest u deze foto als kernbeeld van uw fotoreeks?

Deze foto legt zeer goed vast waar het verhaal om gaat: tijd die voorbijgaat, tijd die instort en de obsessie van mensen om zich constant op tijd te concentreren. Deze foto’s zijn gemaakt toen ik nog studeerde. Onze lector stuurde ons naar het dorpje Bedford om een verhaal te zoeken. Zo wandelde ik er die kleine werkplaats binnen en daar vond ik hem. Een klokkenmaker. We geraakten aan de praat en daar verloor ik mezelf in een fascinatie met tijd.

Wat fascineert u aan het concept tijd?

Iedereen zegt dat tijd alle wonden heelt. Maar ik wilde met deze foto’s benadrukken dat tijd ook vernietigt. We beseffen vaak niet hoe tijd de dingen rondom ons vernielt omdat we zo gefocust zijn op het herstellen van het verleden.

Toen ik de werkplaats van deze klokkenmaker binnenwandelde, was het echt krankzinnig. Er lagen overal spullen, het plafond viel uit elkaar, alles was een rommeltje. Overal rondom hem hangen klokken die niet werken. Ze geven allemaal een andere tijd aan. En hij brengt de hele dag door met het herstellen van klokken. Hij probeert de tijd te laten kloppen. Maar eigenlijk creëert de tijd chaos rondom hem en hij merkt het niet eens op. Er schuilen overal verhalen en belangrijke dingen, ook in een kleine werkplaats. Die vertelt veel over het dorp en het land waarin de klokkenmaker leeft en wat voor persoon hij is en zelfs wat voor mensen wij allemaal zijn.

Heeft Zuid-Afrika een unieke tijdsbeleving?

Zuid-Afrika heeft, zeker in de voorbije twintig jaar, een bijzonder interessante geschiedenis. De apartheid eindigde twintig jaar geleden en alles dat we vandaag doen heeft nog altijd te maken met die wonde te helen.

Denkt u dat het beleid te veel focust op dat verleden in plaats van op de toekomst?

Zeker en vast. Maar ik denk dat het nodig is in een land als Zuid-Afrika om het verleden te herinneren. Het definieert wie we zijn. En fouten uit het verleden maken ons uiteindelijk tot betere mensen. Het is dus belangrijk om terug te blikken, maar minstens even belangrijk om vooruit te kijken.

 

Lees ook de andere interviews:

Sophie Smith: Rooiland
Sophie Smith (°1988, London, Zuid-Afrika) is een Zuid-Afrikaanse fotojournaliste uit Grahamstown, waar zij vier jaar aan de Rhodes University fotojournalistiek studeerde. Smith portretteert de oude boer Rooiland tijdens zijn dagelijkse bezigheden.

 

Lindsay Callaghan: The Beaufort Street Traders
Lindsay Callaghan (°1988) is een fotografe en schrijfster uit Kaapstad, Zuid-Afrika. Na haar opleiding fotojournalistiek aan de Rhodes University in Grahamstown werkte Lindsay als parttime fotografe voor Crocott’s Mail. Aan de hand van een reeks portretten van straatverkopers in Beaufort Street in Grahamstown toont ze de gezichten achter de hoge werkloosheid in Zuid-Afrika.

 

Demelza Bush: Oubaas
Demelza Bush (°1986, Pretoria) werkt als fotografe en filmmaakster bij Mail & Guardian Online in Johannesburg, Zuid-Afrika, waar zij zich vooral bezighoudt met politieke en sociale vraagstukken. In haar fotoreportage portretteert ze de gepensioneerde cipier William ‘Oubaas’ Everton. Hij woont als blanke in de garage van de zwarte Plaatjie familie in Bedford.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3190   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift