WK Straatvoetbal inspireert daklozen

Achtenveertig nationale ploegen - waaronder voor Nederland het Haags
Straatnieuws - nemen deze week in Kaapstad deel aan het vierde WK
Straatvoetbal voor Daklozen. Sommige spelers ontsnapten aan hun leven op
straat, andere kickten af van drugs of drank of gingen een opleiding volgen.
foto’s beschikbaar

Zondag opende de Zuid-Afrikaanse president Thabo Mbeki werd het toernooi
waaraan zo’n vijfhonderd daklozen uit de hele wereld deelnemen. De World Cup
wil meer zijn dan alleen een sportief evenement waar de spelers hun talent
kunnen laten zien. De organisatoren hopen dat het de daklozen ook een
mogelijkheid biedt om te ontsnappen aan hun leven op straat. Daarnaar
verwijst ook de slogan van het toernooi: ‘48 landen, één doel’.

Het idee voor het WK Straatvoetbal ontstond in 2001 tijdens de jaarlijkse
conferentie van het International Network of Street Papers in Glasgow.
Harald Schmied, redacteur van de Oostenrijkse straatkrant Megafoon en Mel
Young, mede-oprichter van ‘The Big Issue Scotland’, zochten een manier om
daklozen uit verschillende landen samen te brengen. Voetbal leek daarvoor
het ideale bindmiddel.

“Voetbal is als een universele taal”, zegt Richard Ishmail van ‘The Big
Issue South Africa’, de straatkrant die gastheer is van het WK van dit jaar.
“Voetbal mobiliseert mensen. Contacten leggen, teams vormen en samenwerken
zijn allemaal manieren om dakloosheid te bestrijden. Voetbal heeft dat in
zich.”

Voetbal mobiliseerde in ieder geval Ataka Jansen, sterspeler van het
Namibische team tijdens het WK vorig jaar in het Schotse Edinburgh. Nadat
het fout liep op school, kwam hij op straat terecht in de kuststad
Swakopmund. Zijn leven vulde hij vooral in met stelen en drinken. Toen hij
een straatkrantverkoper ontmoette, besloot hij ook zelf de krant te gaan
verkopen. Dat leidde uiteindelijk tot zijn deelname aan het WK in Edinburgh.
“Niet veel mensen krijgen de kans om hun land te vertegenwoordigen”, zegt
hij. “Ik was heel trots.”

Zijn ervaring in Edinburgh motiveerde hem om zijn situatie te verbeteren.
“Ik wilde echt iets veranderen, niet meer dezelfde Ataka zijn.” Hij zwoor de
criminaliteit af en vond via de straatkrant een baan als leerling-monteur.
“Het WK gaf me nieuwe inspiratie”, zegt hij.

Jansens ervaring staat niet op zichzelf. Uit onderzoek date en jaar na het
WK van vorig jaar werd gehouden, bleek dat 77 procent van de spelers
verbetering in zijn leven wist te brengen. Ze vonden werk, kickten af van de
drugs of alcohol, gingen weer een opleiding volgen of probeerden huisvesting
te vinden.

“De trainingen voor het WK helpen de spelers om een gezondere levensstijl te
ontwikkelen”, zegt Mattieu Rukoro, coördinator sociale ontwikkeling bij de
Big Issue in Namibië. “Ze leren in een team te werken en verantwoording te
nemen.” De ‘fun-factor’ is ook belangrijk, zegt hij. “Naar het buitenland
reizen, nieuwe vrienden maken en toegejuicht worden door duizenden mensen
geeft de spelers zelfvertrouwen. Deze jongens waren altijd onzichtbaar. Nu
worden ze opens gezien.”

Angus Okanume is een ander succesverhaal van het WK. Hij werd geboren in
Nigeria, maar vluchtte als tiener naar Oostenrijk, waar hij asiel aanvroeg
op grond van religieuze vervolging in zijn thuisland. Er kwam een keerpunt
in zijn leven toen zijn team in 2003 het WK won.

Okanume kreeg de gelegenheid om een Duitse taalcursus te volgen en terug te
gaan naar school. Hij kreeg een plaats bij een semi-professionele
voetbalclub in Oostenrijk en werd daarna speler bij FC Graz.

Twaalf deelnemers aan het WK van 2005 verdienen nu een deel van hun boterham
in de voetbalwereld, als coach of speler van professionele of amateurteams.

“Het WK voor daklozen heeft bewezen dat sport, in dit geval voetbal, enorme
kracht geeft om blijvende verandering te creëren”, zegt Young, die
nu voorzitter van het WK is. “Kaapstad belooft het beste WK tot nu toe te
worden. Er doen nu dubbel zoveel landen mee als in voorgaande toernooien.

De 48 deelnemende teams komen uit de hele wereld, van Afghanistan tot
Zimbabwe, Italië, de Verenigde Staten en Australië. Er doen dertien
Afrikaanse teams mee. Bij de voorbereidingen en de voorrondes van het WK
waren zo’n 10.000 daklozen betrokken. “Het WK helpt hen vaak ook om hun
leven beter op de rails te krijgen”, zegt Ishmail. Hij benadrukt echter dat
het WK geen gemakkelijk oplossing biedt voor de problematiek van daklozen.
“Uit armoede ontsnappen is een proces dat veel tijd kost.”

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3190   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift