Dossier De grenzen van de revolutie in Ecuador

Zeven jaar geleden begon Ecuador aan een nieuwe bladzijde in zijn geschiedenis. Na de historische onderontwikkeling en een decennium van politieke instabiliteit zou Rafael Correa het land de toekomst inloodsen, niet langer als een olie- of bananenrepubliek maar als een kennismaatschappij.

Die vernieuwingsdrang stuit vandaag op grenzen. Er is gemor en frustratie en er is te weinig geld. Zijn dit groeipijnen of ontspoort het proces? En hoezeer kan een land, ingebed in een geglobaliseerd kapitalisme, revolutioneair hervormen? MO* ging ter plaatse kijken.

vr 16/01
Regering Ecuador (CC BY-NC-SA 2.0)
De president van Ecuador heeft iets met België. In 1991 haalde Rafael Correa een masterdiploma aan de Katholieke Universiteit Leuven. Zijn vrouw Anna is geboren en getogen in Namen. Regelmatig brengt hij hier zijn vakantie door. Ook veel van zijn landgenoten hebben hun hart verloren in België: iets meer dan 3000 volgens de Dienst Vreemdelingenzaken. MO* peilde naar de reacties van Ecuadoranen in België op het beleid van Correa.
1
do 15/01
Bron: YouTube
De inheemse leider Manari Kaji geeft toe dat de Conaie erg verzwakt is maar ondanks dit blijft de inheemse koepel het pad uitzetten om een pluriculturele staat in Ecuador te realiseren.‘Op dit ogenblik maken we de balans op en analyseren we wat onze politieke strategie moet zijn,’ vertelt Manari Kaji in een interview met MO*.
1
do 15/01
© Jorge Lopez/Reuters
Naarmate de realisaties van de Ecuadoraanse burgerrevolutie op financiële en praktische grenzen stoten, vergroot de intolerantie van de president voor kritiek. Mensenrechtenorganisaties, ngo’s, media en vooral de inheemse organisaties moeten het zwaar ontgelden. Rafael Correa lijkt eerder uit te zijn op confrontatie dan op dialoog, wie niet met hem is, is tegen hem, en dat zorgt voor een sterke polarisering in de samenleving waar de rechterzijde wel eens haar voordeel zou kunnen uithalen. © Jorge Lopez/Reuters
1
wo 14/01
Rainforest Action Network (CC BY-SA 2.0)
Julio Prieto is een van de advocaten die al die jaren de verdediging van de inheemse gemeenschappen op zich neemt. Hij was onlangs in België, op doorreis naar het Internationaal Strafhof in Den Haag om er een klacht tegen Chevron neer te leggen. MO* had een gesprek met hem. Rainforest Action Network (CC BY-SA 2.0)
1
wo 14/01
© Guillermo Granja/Reuters
Petroleum blijft een belangrijke pilaar van de Ecuadoraanse economie. Hoewel de regering de kwetsbaarheid daarvan erkent, toch lukt het niet om uit die logica te stappen. En dat heeft zijn gevolgen, op economisch vlak, maar ook politiek, sociaal en ecologisch.
1
di 13/01
©Alma De Walsche
Alberto Acosta ziet nog weinig alternatief gehalte in het beleid van Rafael Correa. Als betrokken burger en intellectueel heeft hij zich in dit politieke vernieuwingsproces tot het uiterste geëngageerd maar en parcours de route is hij in een lijnrechte confrontatie gekomen met de president. Acosta, die ook het concept van “het goede leven” ontwikkelde, blijft echter volhardend zoeken naar wegen om dit nieuwe paradigma om te zetten naar een politiek en maatschappelijk ontwikkelingsmodel. Kritiek van Alberto Acosta, vroegere medestander van Correa, klinkt scherp ©Alma De Walsche
1
ma 12/01
Presidencia de la República del Ecuador (CC BY-NC-SA 2.0)
Rafael Correa is anno 2015 de langst regerende Ecuadoraanse president sinds de terugkeer naar de democratie in 1978. Onder zijn bewind is Ecuador een modern land geworden. De Ecuadoranen hebben de president ook beloond voor die transformatie. Bij de presidentsverkiezingen van 2013 behaalde Correa al in de eerste ronde een absolute meerderheid. Maar het tij lijkt te keren. Bij de lokale verkiezingen van februari vorig jaar moest zijn partij Alianza País (AP) een ernstige nederlaag incasseren. En op 17 september kwamen voor het eerst in al die jaren, mensen massaal op straat omdat ze geen vertrouwen meer hebben in de goede afloop van het experiment.
1