Ooggetuigenverslag vanuit Bahir Dar City (Ethiopië)

Nieuwe premier geeft Ethiopiërs hoop op een betere toekomst

Public domain (CC0)

 

Als ik één woord Amhaars dezer dagen heb bijgeleerd, dan is het wel “medemer”, het plusteken dat staat voor synergie en eenheid, kortom “één Ethiopië”! Ook vanmorgen bij de steunmanifestatie voor het beleid van de nieuwe eerste minister wordt dit luidkeels door duizenden enthousiaste inwoners van Bahir Dar en omgeving gescandeerd en gezongen.

De Ethiopische driekleur groen-geel-rood is dezer dagen letterlijk overal; vlaggen in alle maten, soms inderhaast aaneen gestikt om te voldoen aan de massale vraag, T-shirts met beeltenis van de nieuwe eerste minister, driekleur haarbanden, overal in het straatbeeld op de taxi’s en de minibussen, als wanddecoratie aan winkeltjes en aan officiële overheidsgebouwen. Je kan er haast niet naast kijken: hiermee tonen de Ethiopische burgers, waaronder heel veel jongeren, openlijk dat ze dolblij en hoopvol enthousiast zijn met de recente ontwikkelingen in hun land.

Concrete aanleiding is de organisatie van een lokale volksmeeting vandaag ter ondersteuning van de nieuwe eerste minister Dr Abiy Ahmed en zijn hervormingsbeleid, naar het voorbeeld van de eerdere rally in Addis vorige week zaterdag 23 juni. Nochtans werd deze laatste massaal bijgewoonde bijeenkomst ontsierd door een aanslagpoging op het leven van de eerste minister die er zelf zonder kleerscheuren vanaf kwam. Er vielen twee doden te betreuren en tientallen gewonden. Onder de zware gewonden ook een man die zijn been verloor en die verklaarde dat hij bereid was ‘dit offer te brengen uit liefde voor zijn vaderland’.

Diepgelovig verklaren mijn gesprekspartners dat ‘de kracht van liefde en hereniging die nu gepredikt worden door de eerste minister, alles zal overwinnen’.

Dezelfde geluiden hoor ik bij mijn Ethiopische vrienden die op geen enkele manier afgeschrikt zijn door deze dodelijke terreurdaad, waarvan de daders trouwens nog niet officieel in beschuldiging zijn gesteld. Diepgelovig verklaren mijn gesprekspartners dat het ‘de wil van God is’ en dat ‘de kracht van liefde en hereniging die nu gepredikt worden door de eerste minister, alles zal overwinnen’.

De zogenaamd “kale” driekleurvlag is trouwens niet de officiële versie die dateert van 6 februari 1996 op basis van de grondwet die een jaar eerder was aangenomen door de regerende eenheidspartij EPRDF. Nog geen drie maanden geleden werden mensen die niet de officiële embleemversie van de Ethiopische vlag gebruikten, gestraft met een boete tot 5.000 birr (ongeveer 150 euro) of erger nog, gearresteerd of door scherpschutters getroffen.

Het merendeel van de bevolking is immers unaniem tegen deze versie omwille van het centrale sterembleem dat zogenaamd voor eenheid in diversiteit zou moeten staan. De geschiedenis heeft het tegendeel bewezen, waarbij vooral de etnische verdeeldheid en conflicten tussen de regio’s voor een schrikbewind hebben gezorgd.

Zevenentwintig jaren dominantie door één van de coalitiepartijen waren duidelijk te lang, te zwaar, te ondraaglijk. Vooral hier in de Amhara regio waar de mensen bekend staan als “de kogelmensen” (bullet people). Deze verwijzing naar kogels duidt op de handigheid en bedrevenheid van Amhara inwoners met een vuurwapen. Ze werden naar verluidt ook meer dan anderen geviseerd door het EPRDF regime.

Van vuurwapens gesproken, op het platteland is “ons” Belgisch merk van FN-wapen nog steeds een begrip onder de boeren met een wapenvergunning. Een FN-wapen bezitten is er een heus teken van eer en sociaal prestige.

Ik heb de indruk dat deze volkshype met een authentieke drang naar positieve waarden voor een “één Ethiopië” met de dag groeit en naar nieuwe hoogten streeft. De nieuwsberichten over een historische ontmoeting van de eerste minister met de Eritrese regering, over nakende testboringen naar ruwe olie, over nieuwe buitenlandse investeringen door onder meer de Ethiopische diaspora, … doen telkens weer de nu al gelukkige Ethiopische harten oplaaien. Kortom, er wordt hier zonder meer geschiedenis geschreven.

De hoop is groot dat deze democratische basiswaarden tot duurzame veranderingen in de Ethiopische samenleving kan leiden. En, als je het mij vraagt, ze verdienen het!

Ik ben proMO*

Nu je hier toch bent

Om de journalistiek van MO* toekomst te geven, is de steun van elke lezer meer dan ooit nodig. Vind je dat in deze tijden van populisme en nepnieuws een medium als MO* absoluut nodig is om de waarheid boven te spitten? Word proMO*.

Wil je bijdragen tot de mondiale (onderzoeks)journalistiek in het Nederlandstalig taalgebied? Dat kan, als proMO*.

Wil je er mee voor zorgen dat de journalistiek van MO* mogelijk blijft en, ondanks de besparingspolitiek, verder uitgebouwd wordt? Dat doe je, als proMO*.

Je bent proMO* voor € 4/maand of € 50/jaar.

Word proMO* of Doe een gift