Nog geen lente in Algiers

Sinds mei weten we het: de verkiezingen in Algerije hebben, in tegenstelling tot die in andere Noord-Afrikaanse landen, niet geleid tot de overwinning van de islamitische partijen. Het FLN (Front de Libération Nationale), de partij die sinds de onafhankelijkheid van het land in 1962 de lakens uitdeelt, heeft maar liefst 208 zetels op een totaal van 462 zetels in de wacht gesleept.

Op de tweede plaats komt de vroegere coalitiepartner RND (Rassemblement National Démocratique) met 68 zetels, terwijl de islamisten van de MSP (Mouvement de la Société pour la Paix), die de coalitie verlieten om met twee islamitische partijen een “Algerie Verte” op te richten, zich tevreden moeten stellen met 49 vertegenwoordigers in het nieuwe parlement. De FLN vindt de uitslag een overwinning op de islamisten. Krantencommentatoren van hun kant noemen de uitslag vooral een overwinning van het status-quo.

Volgens de officiële cijfers lag de deelname aan de verkiezingen ook aan de hoge kant. Bijna 43 procent van de kiesgerechtigden bracht zijn stem uit, een verhoging met ruim vijf procent in vergelijking met 2007. En deze verkiezingen hebben nog meer goed nieuws gebracht. Het aantal vrouwen die een zetel in het parlement bemachtigden, is, dankzij het quotasysteem dat in november 2011 geïntroduceerd werd, gestegen van 7 naar 31,39 procent.

Alleen is lang niet iedereen ervan overtuigd dat de verkiezingen eerlijk zijn verlopen. Niet alleen oppositiepartijen hebben hun wantrouwen geuit omtrent de resultaten, ook CNISEL, de onafhankelijke commissie die in het leven werd geroepen om de verkiezingen op te volgen en te controleren, zegt in haar eindrapport dat de verkiezingen noch transparant noch geloofwaardig waren.

Ondanks deze uitslag is Algerije niet gespaard gebleven van de wind van protest die over de Arabische wereld waait. Vorig jaar werden verschillende betogingen georganiseerd. Dat heeft de regering ertoe gebracht de noodtoestand, die sinds 1992 van kracht was, op te heffen. De huidige politieke klasse staat ook voor veel uitdagingen. Algerije is rijk en heeft weinig schulden in vergelijking met andere landen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten, maar paradoxaal genoeg is er veel armoede en de werkloosheidsgraad ligt er enorm hoog. Deze paradox wegwerken betekent ook de corruptie aanpakken. Maar of de huidige politieke leiders daartoe in staat zijn, is zeer de vraag.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur